Tsaar

Daar zit hij dan. Als een tsaar aan zijn lange witte tafel. Scholz zit tegenover hem.
Van anderhalve meter afstand is hier meer dan sprake. Panisch is hij om corona op te lopen. Het gezicht is opgezet, pafferig haast. Eet hij te veel? Gebruikt hij medicatie?
Later zie ik hem in een opstelling met zijn getrouwen. Weer in zo’n witte rijke versierde zaal. Het doet zeer aan mijn ogen. Maar ook hier weer opvallend de grote afstand die de tsaar inneemt ten opzichte van zijn getrouwen.
Waar is hij bang voor? Bovendien dramt hij nogal tegen een van zijn getrouwen die iets te lang tijd nodig heeft om zijn zinnen te formuleren. Ik merk angst bij zijn getrouwen. Wie , in zijn directe omgeving, durft hem nog tegen te spreken?
Intussen is hij zijn oorlog begonnen en trekt hij zich niets aan van de internationale afwijzing die hem ten deel valt. Hij is immers tsaar van Rusland. De godenzoon , de messias die de grenzen van het eens zo glorieuze sovjetrijk zal herstellen. Koste wat het kost. Ergens in zijn loopbaan heeft hij zich deze heilige queste voorgenomen.
We zijn enkele dagen verder in de oorlog en zaken lopen niet volgens het gewenste tijdspad en niet met de gewenste vorderingen. Zijn generaals hebben hem mogelijk verkeerd geinformeerd of ronduit verkeerde inschattingen gemaakt van de tegenpartij. Ze hadden het makkelijker verwacht. Een walk over is het niet geworden.
Intussen loopt de totale internationale gemeenschap tegen zijn Rusland te hoop, of moeten we hier zeggen, tegen hem te hoop. Er worden harde sancties ingesteld, zijn financiele backbone wordt lamgelegd. Het russische volk krijgt geen andere gelegenheid om te protesteren dan met gevaar voor eigen positie, leven, vrijheid. De handhaving gehoorzaamt vooralsnog hun meerderen en voeren uit wat hen wordt opgedragen. Arresteer iedereen die protesteert zonder pardon en zet ze achter tralies. Intussen zendt landelijke TV alleen goedgekeurde feiten uit. Het volk wordt een alternatieve waarheid voorgehouden, maar het volk is niet dom.
En de Tsaar, nog steeds in zijn witte cocon lijkt zichzelf steeds meer te hebben losgezongen van de realiteit. Als reactie op de wereldwijde sancties meent hij zijn kernwapenarsenaal in verhoogde staat van paraatheid te moeten brengen.
Dit kondigt hij weer aan in zo’n witte zaal. Twee opperbevelhebbers zitten als schoothondjes en kijken zorgelijk naar hun grote roerganger. Nemen schoorvoetend het gegeven bevel in ontvangst en ik zie de angst in hun ogen. De aarzeling. Het blijken slechte acteurs in een rampenfilm die geen kaskraker zal worden maar zomaar het einde van de wereld zou kunnen inhouden. Inmiddels staat het wel vast dat enkel ergens van binnenuit dit regime deze tsaar op andere gedachten zal moeten brengen want de tsaar luistert niet meer, hij geeft enkel nog bevelen. Hij is niet meer gewend aan andere inzichten. Hij waant zich onoverwinnelijk. Hij is een god in het diepst van zijn gedachten. Zelfs de kerkvorst Alexius II kuste hem jaren terug nog net niet vol op de mond.

Oorlog?

Het doet me denken aan de Praagse Lente
Tanks door straten en op pleinen
Mensen op de vlucht in wanhoop
Radeloos op zoek naar waar naar toe
In vredesnaam Stop de oorlog Stop de waanzin
roep een halt toe aan de kogels stop een bloem in elke loop
Ik weet het zet geen zoden aan de dijk
Ik weet hiervoor zijn wij te rijk
Gaan over tot de orde van de dag
De markt dicteert ons de ethiek
In het belang van geld en goed niemand uit te sluiten
Maar ja, in onze straten en op onze pleinen
Vliegen nog geen kogels door de ruiten.

Regie


20 februari 2022.

Terwijl aan de ene kant van de aardbol de olympische winterspelen worden afgesloten maakt men zich in het oosten van europa op voor een verse oorlog.
En nederland maakt zich op voor de huldiging van alle medaillewinnaars. Ze worden verwacht in het Apollo hotel, bij de koning, bij de schaatsbond en dan volgen er uiteraard ook nog de huldigingsinitiatieven uit hun woonplaats of geboorteplaats. Kortom na 16 dagen quarantainespelen en een lange vlucht kunnen de sporters nog niet naar huis.
Maar goed dat zijn luxe problemen want deze plichtplegingen schijnen er inmiddels bij te horen. Zal wel weer allemaal contractueel zijn vastgelegd. En een beetje sporter kan net dat beetje extra’s geven waar het vaderland op zit te wachten.
Nee, nee,nee en nog eens nee. Laat die mensen lekker naar huis gaan. Naar het ouderlijk huis om in familiekring tot rust te komen van alle indrukken. Vieren kan altijd later nog wel.
Als mensheid kunnen we zoveel samen, waarom komt men er nu dan niet samen uit?
Voorzitter Bach onderstreept de eenheid en gebroederlijkheid van de wereldbevolking in zijn slotspeech maar ik vrees dat het aan dovemansoren is gericht. De laatste medailleceremonie met zilver en goud voor Rusland laat nog eens zien waar Rusland werkelijk staat. Niet eens de eigen vlag mag worden gehesen. Als gevolg van de straf op grote dopingschandalen uit het olympische verleden. Sotchi, weet u nog? Toen onze koning een biertje dronk. Rusland kiest zijn eigen weg op het wereldtoneel en houdt intussen met zijn aardgasleveranties het westen lekker in de tang. Trekt de touwtjes in de Oekraine nog eens stevig aan en daagt het westen uit robuust te reageren.
En passant zien we een Europese unie voor de tweede maal geschoffeerd worden door een nietsvermoedende Ugandese minister van buitenlandse zaken. De man kan er ook niks aan doen natuurlijk. Is niet op de hoogte van de plaats die de westerse vrouw inneemt in het europese politieke apparaat en negeert geheel in overeenstemming met zijn eigen opvoeding de vrouw die er staat. Loopt resoluut richting de andere jongens die staan te wachten. De ongemakkelijkheid druipt er bij die twee vanaf maar de reacties komen te laat. Het leed is al geschiedt. Waarom dan ook niet een host mee laten lopen en de regie over het voorstellen in de hand gehouden. Neem een voorbeeld aan China. Afgelopen twee weken konden we heel goed zien hoe dat daar strak georkestreerd werd en het was uiteindelijk niet eens storend.

Mediageniek.

Bileam’s ezel.
12 februari 2022.
Lees ik net via twitter dat de perschef van Ajax het jammer vond dat vrouwen zonder toestemming naar de pers zijn gegaan.
Nee meneer de perschef ! Het is jammer dat er *pics verstuurd werden zonder toestemming. Daardoor zit je nu in deze shit, mag je het media-verantwoord recht gaan zitten breien. Maar goed hier is het nou juist allemaal door gekomen. Overigens lijkt het me vanzelfsprekend dat je zulke plaatjes niet zomaar het internet op slingert. Ik vind het een sneue manier van jezelf exhibitioneren. Mij ontgaat ook de logica van het hele gebeuren. Maar goed daar zal ik dan wel te weinig alfa man voor zijn. En daar kan ik me dan gelukkig weer totaal niet druk om maken. Dat het een probleem is dat zich heeft ingevreten in de gehele samenleving behoeft verder geen betoog. Het zal nog wel een poosje sneue verhalen gaan opleveren. Nog lang niet alle meldingen zijn gedaan, er zijn al veel vrouwen die nog twijfelen of ze uiteindelijk dan toch hun verhaal zullen doen. Een maatschappelijk debat over deze kwestie lijkt me onontkoombaar geworden. Sterker nog een debat hierover zullen we moeten voeren. Een herbezinning over onze vrije moraal lijkt ze zeer gewenst, zeker als diezelfde vrije moraal bij sommige mannen het vermogen heeft aangetast grenzen juist in te schatten. We wachten in spanning nieuwe meldingen af.
Kwestie van tijd, zullen we maar zeggen. Laten we het daar maar op houden.

ALFA-mannetjes

Ik ben eigenlijk wel klaar met die alfa mannen. Die ongevraagd dickpics sturen. Waarom doe je zoiets?
Vrouwen kleineren en onbedoeld grappig proberen te zijn.
Ik ben wel klaar met al die ooms die ongepaste opmerkingen maken over de rondere lijnen van het jonge nichtje wetende dat ze daar niets van durft te zeggen omdat ze zoveel jonger is.
Ik ben eigenlijk wel klaar met die alfa mannen die hun macht misbruiken.
Zich vergapen aan, zich verlustigen om en soms ook gewoon zich vergrijpen aan.
Het zit in hun dna, in hun taalgebruik, in hun blik, in hun denken dat zich gewoonlijk een meter lager dan gemiddeld af lijkt te spelen. Dat drijven op de zee van hun eigen drift.
Dat liften op de lach van vrienden, de onbeschaamdheid in hun blikken, het gniffelen om een nietsvermoedend slachtoffer.
Ik zie ze kijken en bezwijken voor hun eigen lust. Als die lust zo’n last is ga in godsnaam in therapie met je probleem. Want je hebt echt een probleem. Reken er maar niet op dat deze storm gaat liggen. Het probleem staat op de agenda, is onderwerp van openbaar debat in alle lagen van de bevolking omdat het probleem ook in alle lagen van de bevolking voorkomt. De hoofsheid is ver te zoeken. De voorkomendheid is verdwenen. De omgang tussen de seksen mag dan wel in een vrije val terechtgekomen te zijn, niets is minder waar. Dit heeft niks meer met vrijheid te maken maar met het over grenzen gaan. Het is tijd om deze grenzen opnieuw met elkaar helder aan te geven. We staan op de drempel van een nieuwe hoofsheid, een nieuwe eerbaarheid en daarin liggen grote taken voor de moderne mens. Het hoeft niet preuts en niemand is van karton. Maar een beetje meer beschaafdheid in de omgang tussen de seksen zou ons echt niet misstaan. Daar zijn we mensen voor.

Rendementsheffing?

Rendementsheffing?
Trouw blijven aan en geven aan  wat van de keizer is.
We leven in de dagen van  een ontaard geslacht .
We baren kinderen die amper zelf moreel besef meekrijgen.
De laatste 'dikaiosyne' rechtvaardige is allang geleden verdwenen.
We zien onszelf als spil van dit universum.
Alles goed geregeld alleen maar voor jezelluf!
Het is echt mogelijk in dit onwijs gave land.

Journalistiek

1 februari 2022


We zullen ons moeten leren verhouden tot nieuws dat via sociale media wordt gegenereerd. Zeker na het lezen van het artikel van Tom-Jan Meews van vandaag. Een mooi staaltje van hoe sociale media dus blijkbaar bijdragen aan beeldvorming. Daarom moet bij iedereen een constante bel gaan rinkelen op ‘betrouwbaarheid’. Immers de algoritmes van de sociale media staan op andere zaken 
ingesteld dan doorgaans bij ‘betrouwbare nieuwsgaring’ gebruikelijk is. Niet het feitelijk juiste is daar van belang maar de geschiktheid op clicks. Kort gezegd is het bericht dermate ‘interessant’ voor de sociale media bedrijven om ‘clicks’ te genereren. Want ‘clicks’ betekent immers geld uit advertenties die tussen de berichten door gelezen worden. Daarbij komt ook nog eens het fenomeen van het sterker maken van een verhaal.
We hebben het vast wel eens gedaan op school. Die oefening in communicatie waarbij de eerste leerling in de kring een boodschap in iemands oor fluistert en vervolgens deze handeling herhaald wordt door de hele kring. Het komt maar zelden voor dat de initiele boodschap ook onveranderd doorkomt bij de laatste ontvanger. Dus de zuiverheid van het doorgeven van berichten is nog een hele kunst. Het wordt nog zorgelijker wanneer parlementariers hun bijdragen in het debat baseren op uit sociale media verkegen ‘nieuwsfeiten’.  En regelmatig met klinkklare onzin aankomen, hun feiten niet gecheckt hebben maar wel een boodschap verkondigen met een air van; ‘Ik breng hier in mijn bijdrage toch een onomstotelijke misstand of waarheid aan het licht mevrouw de voorzitter.’
De toon van het vaderlandse debat wordt momenteel niet alleen maar uitgehold maar de inhoudelijkheid laat ook steeds vaker te wensen over.
We zullen ons moeten leren verhouden tot deze nieuwe gelaagdheid waar een virtuele waarheid steeds vaker de boventoon gaat voeren in het openbare debat terwijl de feitelijkheid van alle dag wegzinkt in het moeras van trollenfabrieken en nepnieuws.
Alsof de onderwereld langzaam de bovenwereld aan het overnemen is.


%d bloggers liken dit: