Doorgedraaid.

Collum 17 augusutus 2022.  Doorgedraaid

Over zinloze producten en de onverzadigbare kooplust van de mensen.
Ik weet niet of u wel eens in winkels komt zoals kwantum, action etc.
Of misschien leest u ook, net als ik, de reclameblaadjes van bouwmarkten,welkoops en intratuin varianten.
Ik verbaas me altijd weer opnieuw over de tomeloze scheppingsijver van , voor mij geheel onbekende mensen die ieder jaar wel weer met iets nieuws op de markt komen. Ze komen met producten die er eerst niet waren maar nu ineens door de grote menigte omarmd worden als hebbedingen. Laat ik een paar voorbeelden noemen.

In de categorie Barbeque zijn daar de originele exemplaren op vier pootjes, rechthoekige bak met daarop een bakrooster, eventueel twee rode zijplaatjes waarin een draaispit kan worden gehangen op variable hoogte.
Iedereen kent het ding wel. Jaren terug het summum om te hebben.

De wegwerpexemplaren in wegwerpplastic verpakte treesjes waarop je in no time je eigen hamburger bakt. Als het vuur uit is flikker je het ding gewoon weg of laat het achter waar je hebt gebarbequed. Is wel een blijvertje.

Daarna kwam het Weber imperium . Dat timmerde flink aan de weg. Zo’n zwarte halve bol met deksel. Zonder wielen op pootjes, met wielen op pootjes. Zonder temperatuurmeter of met temperatuurmeter in de deksel. Afsluitbaar, dus min of meer geschikt om je vlees makkelijker te laten garen.
De Webertjes waren er in allerlei varianten. Groot, klein, tafelmodelletjes voor op de picknicktafel. Voor elke portemonee werd het ding in de markt gezet. Het volk kocht het ding grif. Ze gingen als zoete broden over de toonbank.

Enkele jaren terug kwam de scottelbraai op de markt evenals de braadplaat of de gasgestookte barbeques en toen werd het tijd voor de buitenkeukens. Gasgestookt naast electrische barbequesexemplaren in ouderwets rechthoekige vorm. Ook weer op pootjes. , met of zonder wielen. Afzetblad links en rechts waarop je je tangen en borden met voedsel kon zetten. En zoals alle andere jaren ook nu werd het weer allemaal gretig aangekocht door de potentiele klanten. De scottelbraai vond zijn weg naar menige campeerder want je had verschillende mogelijkheden met het ding. Roosteren, bakken, drogen, geschikt voor eieren bakken, aardappelen en vlees. En daarmee zat je al dicht tegen een complete maaltijd en dat met een en het zelfde appraat. Handig in te pakken en mee te nemen.

Nu staat dan eindelijk het summum van het buitenleven in menige tuin. Het keramische ei oftewel de afsluitbare ‘GreenEgg’ original of goedkopere variant ervan.
Ter vervanging van de buitenkeuken van twee jaar geleden. (Beviel toch niet zo goed) dit jaar maar voor een Green Egg het vakantiegeld neergelegd.

Wat ik hier mee wil zeggen is dat wij vandaag de dag koopverslaafd gemaakt worden door bedrijven die iedere keer weer wat anders op de markt flikkeren. Maakt niet uit wat het is, of het lang meegaat of niet, duurzaam geproduceerd of een bijdrage levert aan de co2 reductie. Grondstoffenverspilling? Allemaal niet van belang. Als het spul maar verkocht wordt en gekocht wordt door de gemiddelde burger. Hoe vaak komt het niet voor dat u iets hebt aangekocht waarbij u al vrij snel na aankoop de vraag moest stellen ‘Waarom heb ik dit in vredesnaam ooit gekocht?’ Niet omdat het moest maar omdat het kon. Omdat het onder uw aandacht gebracht werd toen u toevallig in de winkel liep. U ging ergens anders voor maar daar was ook die aanbieding die je toch niet kon laten schieten. Bovendien was het nieuw en nog maar weinig mensen hebben het.
Het beloofde een zweem van exclusiviteit en even voorlopen op de rest.

En dan zwijg ik nog maar van de houten ganzen voor het raam, later weer vervangen door houten menorah’s met zeven lichtjes voor rond de kerst.
Inmiddels staat er in menig huis tussen de in betweens (lampje links, lampje rechts) iets ronds op een standaard met een gat er in. Soms van hout, soms van steen, soms klein soms heel groot. Ondefinieerbaar item waarvoor al snel tussen de €100 en €200 euro gevraagd wordt.
Niet omdat het moet maar omdat het kan.
Plantenpotten van zilver of goud. Hoezo? Waren de oude potten stuk of zo? Zaten er al barsten in of was het gewoon ‘verouderd’ of wilde je gewoon weer eens ‘iets nieuws’?
Met de stijgende energieprijzen in het vooruitzicht ben ik erg benieuwd of we en-masse ons geld uit blijven geven aan al deze volkomen zinloze producten of dat we langer met de dingen gaan doen. Want, jemig, wat draaien we er verschrikkelijk veel spullen doorheen zo met elkaar.

Efeze en de hitte.

Collum 14 augustus 2022.

Bij de temperaturen van de afgelopen dagen waan ik me opnieuw in Efeze.
Daar was ik eerder al eens tijdens een dagtrip gedurende een zomervakantie in Bodrum.
Ruim twee uur hobbelen in een bus met remmen van een bedenkelijk niveau, speling op de stuurinrichting en geen airco.
Een voordeel, bij het uitstappen in Efeze was de overgang naar nog grotere hitte niet zo groot meer.
De gids bezwoer ons om toch vooral bij de groep te blijven. Maar ik ben geen kuddedier, wil altijd wat anders en vooral- hollandse eigenschap bij uitstek-, alles zelf bepalen.
Dus ik en mijn lief liepen voor de vorm tien minuten mee met de groep maar de gids hoorde vooral zichzelf te graag praten over zijn Efeze en de bezienswaardige punten die hij aanstipte. Nou stipte hij de zaken nogal lang aan en bij 38 graden pal in de zon ben je je aandachtsspanne zo kwijt. Dan denk je enkel nog koortsachtig maar aan een ding. Schaduw. Zo kon het gebeuren dat ik en mijn lief de straat overstaken en in de schaduw gingen staan. Dat beviel ons zo goed dat we vanaf dat moment enkel nog maar langs schaduwplekken de stad doorkruist hebben. We stonden enkel nog in de felle zon op de plek waar Paulus ooit in het circus heeft staan verkondigen over de onbekende god. Er waren trouwens nissen genoeg waarin afgodsbeeldjes stonden opgesteld en waar de mensen hun offers en gebeden konden achterlaten. Al met al was de stad zelf indrukwekkend genoeg om zelfs nu, na zoveel jaren en bij de huidige weersomstandigheden als herinnering te komen bovendrijven. Kennelijk is het dan toch destijds de enorme hitte geweest die een verpletterende indruk heeft gemaakt.
Op de terugweg bezochten we nog een zijderupsenspinnerij, dronken we thee en woonden een demonstratie van handgemaakte tapijten bij. Allervriendelijkst bedankten we voor nog meer zoete thee verlangden we enkel nog weer naar de airco van onze kamer in het hotel en de verkoeling van het zwembad.

‘Doomscrolling’

Collum 13 augustus 2022

‘Doomscrolling’ ik kwam het begrip net tegen in een krantenartikel. Het dagelijks lange tijd achter elkaar het internet afscrollen op negatieve, verontrustende berichten en daar dan vervolgens last van krijgen. Ik betrap me er zelf ook wel op. Ik reguleer het door op gezette tijden de laptop terzijde te schuiven en een ouderwets boek of papieren krant te pakken. Daarbij kom je in rustiger vaarwater terecht. Het papier is dus geduldiger dan de digitale bronnen. Daar wordt je telkens door popupschermen of clickbaitvinkjes geattendeerd op nog meer gerelateerd nieuws. Dat daarachter algoritmes schuilgaan die op basis van jouw eerder in beeld gebrachte surfgedrag jouw actuele klikgedrag proberen te beinvloeden ontgaat de gemiddelde internetgebruiker volledig. Het zit ook zo diep verborgen in het hele systeem en doorgaans hebben we er totaal geen benul van.
Je kunt je beter tot een papieren krant wenden. Daarin staat het nieuws van dat moment dat door proffesionele redacteuren als lezenswaardig is bevonden. Daar zou best eens meer aandacht aan gegeven mogen worden. Bij deze dus. Ik wil ene lans breken voor ouderwetse mediakanalen zoals papieren krant en ouderwetser liniaire TV.
Internet als bron van informatie is en blijft van een bedenkelijk niveau omdat daar tal van desinformerende niet geverifieerde alternatieve feiten als waar worden gepresenteerd. De domme kloot hobbelt er kritiekloos achteraan, gelooft er in, klikt erop en wordt per omgaande met meer van hetzelfde overgoten. Zo zit het systeem in elkaar. Het is gericht op het zo lang mogelijk vasthouden van de ‘surfer’ omdat adverteerders daar voor betalen. Dat is het verdienmodel achter de schermen en wij zelf zijn met ons klikgedrag het product waar de adverteerders op uit zijn.
De sociale media bedrijven zoals Twitter, Instagram, TikTok, Meta varen er wel bij maar geven er slechts zoiets voor terug als een opgeklopt ei. Veel lucht en dat dan gebakken.
Een soufflé die na nuttiging in elkaar zakt en je weer laat zitten met dat lege gevoel.
Niets beklijft. ‘Ik heb ergens gelezen op Facebook dus is het waar.’ NOT!

Thé, als je me kunt horen.

In Vrijheid was het toch?

We weten niets van de soldaat. 
We weten niets van de soldaat
Zit hij in zijn schuttersput
Duizend mijlen ver van huis
Dicht bij vijandelijk geschut
We weten niets van de soldaat
En we willen ook niets weten

We weten niets van de soldaat
Ze heten Edwin of Marjan
Ze sterven ergens in het veld
In de hitte van de strijd
Dan de vlag over hen heen
Wе weten niets van dе soldaat
En we willen ook niets weten. . .


Lang geleden eens geschreven door Thé Lau in een tijd van relatieve vrede. Nou Thé, als je me nog ergens kunt horen en als je er nog iets van meekrijgt. Oorlog is inmiddels een stuk dichterbij gekomen, Rusland is Oekraine binnengevallen en neemt de gehele Donbas in. Zelfs in onze straten kraait het oproer. Onze bestuurders hebben er een rommeltje van gemaakt. Ze hebben een compleet gebrek aan empathisch vermogen aan de dag gelegd om nog aan te kunnen voelen wat er onder de bevolking leeft. Achtereenvolgende kabinetten hebben aan de leiband gelopen van het grote geld, het bedrijfsleven en de financiele sector. Men heeft lang gedacht dat alles te koop is tegen een zo scherp mogelijke prijs. Daarbij zijn ze vergeten vooruit te kijken naar de samenstelling van de nederlandse bevolking. Die vergrijst namelijk en telkens weer zullen er de komende jaren grote groepen de pensioengerechtigde leeftijd bereiken en uit het arbeidsproces stappen. Nieuwe aanwas is er nauwelijks want er worden al jaren aan een stuk , naar nu blijkt, te weinig kinderen geboren. Kwestie van geboorteplanning en je beschikbare tijd die je wilt/moet steken in je maatschappelijke carriere.
Nee, Thé, sinds jou vertrek is het er allemaal niet beter op geworden. In de eerste plaats mis ik je ontzettend en zeker alle muziek die je niet meer hebt kunnen componeren. De teksten die je nog had willen schrijven. Inmiddels willen we alles weten over de soldaat Thé. Of tenminste de eerste drie maanden van de oorlog. Daarna verslapte de aandacht snel en lieten we Oekraine weer over aan haar eigen lot. We sturen regelmatig wapens zodat ze de strijd kunnen volhouden maar verder dan dat gaat het niet. Inmiddels zijn we te druk met de ruzies in onze eigen achtertuin. De boeren zijn massaal bezig de goodwill die ze hadden te verspelen door ongekend vergaande acties. Ze rijden zelfs met trekkers naar het huis van de verantwoordelijke minister. Enkele parlementariers staan onder beveiliging omdat ze hun leven niet meer zeker zijn. En er is een partij opgestaan met een paljas als leider. Dat wil je niet weten. Ik ga zijn naam ook niet noemen hier. Kijk maar eens naar beneden en zoek de lavendelgeur in Den Haag maar eens op. Dat zal je vast wel lukken. Daat zitten een stelletje ophitsers elkaar ‘oraal’ te bevredigen. Niet in sexuele zin maar op verbaal niveau zal ik maar zeggen. En hun leider is een romanticus pur sang.
Volgens mij kent hij Der Untergang Des Abendlandes uit zijn hoofd. Zijn hulpje is werkelijk niet om aan te horen. Wat die jongen soms voor onzin uitkraamt is werkelijk een gotspe.
Beiden zouden zo in een poppenkastspel weggezet kunnen worden als Jan Klaassen en Pepijn op zoek naar het geheim van haken en kruizen. Het ergste is nog dat ze momenteel daar in die tweede kamer alleen maar de zaak aan het opstoken zijn, frustreren, dreigen, jennen, zuigen. Je snapt vast wel wat ik bedoel. Gideon maakt er al helemaal een bende van. Die begrijpt het begrip ‘wellevendheid’ nog niet.
Je schreef niet voor niets ooit die prachtige tekst. ‘In Vrijheid’. Och was je nog maar hier dan kon je het ons nog eens toezingen.


Kom broeder, geef je hand
Vergeet je razernij
Moed is de moeder van de rede
Kom zuster, schuif eens aan
En zet je angst opzij
Sluit je aan en lucht je hart in vrijheid

Kom broeder, drink eens uit
De waanzin trekt voorbij
De waanzin die een eind maakt aan de rede
Kom zuster, dans met ons
En draai je rokken rond
Dans op de klanken van de rede
Vrede wordt zo voor onze neuzen weggekaapt
Vrijheid is niet iets dat zo van straat wordt opgeraapt
Vrede is bevochten, vrede is bevochten
Maar vrijheid wordt bevochten op een oorlog die nooit slaapt
Maar vrijheid wordt bevochten op een oorlog die nooit slaapt

Kom broeder, drink eens uit
We zijn hier niet alleen
We zijn hier van lieverlede samen
Kom zuster, dans met ons
En draai je rokken rond
Dans met ons, dans

Vrede wordt zo voor onze neuzen weggekaapt
Vrijheid is niet iets dat zo van straat wordt opgeraapt
Vrede is bevochten, vrede is bevochten
Maar vrijheid wordt bevochten op een oorlog die nooit slaapt

Vrede is bevochten, vrede is bevochten
Maar vrijheid wordt bevochten op een oorlog die nooit slaapt
Maar vrijheid wordt bevochten op een dreiging die nooit slaapt

In vrijheid

Pinksterpoezie.

Vandaag sta ik op heilige grond
er staat een struikje in de fik
het wil maar niet verbranden
het meest verbaasd ben ik
ik doe mijn schoenen uit
en kniel eerbiedig neer
'Ik ben' is hier aanwezig
ik wacht in stilte
zwijg een woordeloos gebed
omdat ik weet dat Hij het is
die mij in tijden ruimte heeft gezet
Hij spreekt een onbekende taal
wanneer Hij met Zijn woord
mijn ziel verlicht, mijn denken sterkt
en uit genade mijn zo klein geloof
volkomen in mij werkt.

Groene energie-poezie

Bron:google

Steek je stekker in mijn neusgaten.
Voedt je met mijn spanning en laadt je op.
Om daarna je krachten weg te laten vloeien
In een langzaam uitgemeten tijd.
Er is stroom genoeg
Zolang de zon schijnt, de wind waait, de regen valt.

30 mei 2022.
J.d.V.


%d bloggers liken dit: