De Schrijvende Hollander

Daar waar de empirische wetenschap niet langer kan beschrijven of benoemen komt de verbeelding en de kunst aan bod om het onnoembare te beschrijven of het onnoembare zichtbaar te maken via de kunst van verbeelding. Sterker nog, uit niets ontstaat iets.

Zowel in de uitvoerende kunsten als de beeldende kunsten vindt het wonder plaats van het uit niets tot iets komen. Op een zodanige wijze dat het genot verschaft, perspectieven biedt en mensen toch een weg kan wijzen. Een denkrichting kan bieden om verder te gaan. Het jonge kind als geen ander is in staat die weg met een ogenschijnlijk gemak te bewandelen terwijl wij volwassenen dat vermogen onderweg meer en meer verliezen. Het zijn de scheppende geesten, de creatievelingen onder ons die telkens nieuwe wegen vinden om tot betekenisgeving te komen van de directe omgeving, in ons denken en redeneren. Zij geven handen en voeten aan het niet direct waarneembare en maken daarmee het niet direct waarneembare toch waarneembaar. Dat klinkt paradoxaal maar is dat enkel in het licht van onze hang naar empirische bewijsvoering en ons diep gewortelde hang  naar logica.

KERST 2025


Vandaag is er opnieuw gekozen
voor de laagste plaats.
Een stal, het stro, een voederbak, de stank.
Want in de eenvoud ligt de grootste rijkdom toch verborgen.
Laat dat ons tot troost zijn.
 

Er wordt mij vandaag een keuze gegeven.
Boots ik na met glitters, sneeuw en zoete klanken
of volg ik na van wat hier ten diepste wordt gevraagd.
De weg van eenvoud en onophoudelijk bedanken.
Voor elke nieuwe dag, 
voor mijn dagelijks brood.
Voor elke ademtocht, 
voor elke wandelpas 
die ik mag zetten 
op mijn levensweg.
Laat dat dan mijn troost zijn.

Kerst vraagt niet om ons sentiment.
Kerst vraagt om mijn innerlijke betrokkenheid.
Kerst is de ultieme  paradox, geen feestje voor de massa
maar een persoonlijk appèl op jou.

De Almacht verschijnt hier in een kwetsbaar kind en vraagt wat jij er zelf van vindt.

Gloria in Excelsis Deo

Ooit kreeg ik van de organisatie van Youth for Christ een prachtige kerstkaart met daarop geen enkele afbeelding enkel maar deze woorden:


Christus is geboren!
Eindelijk heeft de waarheid voet tussen onze werkelijkheid gekregen!

Ik wens iedereen een gezegende Kerst

Advent 2025 Week IV


Waarom zouden we nog wachten.
Alles lijkt zo zinloos en zo zonder doel.
De bezetters lijken toch gelijk te krijgen.
De leugen wordt niet meer weersproken.
Het grote beest is al geboren.
Sterker nog wij gaven onze vrije wil 
vrijwillig er voor op.
De mensheid gelooft nu eenmaal liever in een leugen
en verkiest ze boven waarheid.
Zolang je maar bevestigd wordt in je eigen interesses.
‘Die boom daar. . . .’
‘God heeft zeker wel gezegd. . .’ 

Maar niets is wat het lijkt.
Een en een blijft altijd twee.
Afstand is illusie
evenals de tijd
elke hindernis maakt sterker
en niets is wat het lijkt.
Over de onschuld van mijn jeugd
heb ik mij vergeefs verheugd.
Met open ogen loop ik door dit land der blinden.
Koning eenoog houdt hier geen paleis.
De liefde kan soms hartverscheurend zalig zijn
en elke kus heeft zo haar eigen prijs.
Nog een week wachten op de morgen
even wachten tot de ster
zal stilstaan boven eenvoud
van een ongekende kwetsbaarheid.
  

Advent 2025. Week III


Bijna zijn we waar we wezen moeten.
De vrede is niet ver.
Als we beginnen bij de buren
en we volgen trouw de ster
kan het niet zo lang meer duren.
De weg ligt er al eeuwen.
Gewoon een kwestie van de ene voet voor de ander.
Hoe moeilijk kan het zijn.

Het leven moet voorwaarts geleefd
en achteraf begrepen.
Helder zicht op je verleden
helpt je te zien op wat er komen gaat.

Dat is een hele zorg minder
je weet waar het naar toe zal gaan.
Ergens in de tijd is het begonnen
en ergens in de tijd komt er een einde aan.
Dat is een ding wat zeker is.
Alles wat er daarna komt
blijft een groot geheimenis.

Kunst vermag wel veel maar niet alles.
Zo draagt het niet de eeuwigheid in zich.
Wekt het doden niet tot leven.
Blijft het altijd ‘afgeleide van’ 
wat ons het leven heeft gegeven.

Levenskunst ligt besloten in wat het woord ons zegt 
Het besef van eeuwigheid is namelijk door iemand anders
in ons hart gelegd.

Ik weet niet hoe het jou vergaat
maar soms ben ik zo moe
van wachten op de dingen die nog komen gaan
en niet te weten hoe

Niemand kan de toekomst zien
het kost moeite bij de dag te leven
aan te moeten zien hoe rijken rijker worden
hoe de aller armsten ,meer dan ze kunnen, blijven geven

Een weduwe  geeft haar muntjes 
geeft alles wat ze heeft
ogenschijnlijk geeft de rijke meer
daar kan de weduwe nooit aan tippen maar 
de rijke geeft van wat hij over heeft 

daar ligt  het werkelijk verschil
de eersten zullen laatste zijn
de laatsten dan weer eersten
zo zal geschieden
zo de Here wil


Al kan het in het oosten dagen
een lichtje aan de hemel staan
een ster die ons de weg wijst
waarlangs we moeten gaan
we zullen zelf moeten reizen
stap voor stap en dag aan dag
moedig voorwaarts richting einde
tot we bij de herberg zijn die vol blijkt
buiten hoor je het gelag
maar ja vol is vol hier is geen plaats
de beste kamers zijn weer voor de rijken
loop dus maar door
daar verderop is nog een stal
misschien dat je daar naar binnen mag.