LUNTERS VROUWTJE

Ruildag


‘Hoi Ellie, heb jij het album al compleet?’
‘Compleet, knul? Hoe zou ik dat compleet moeten krijgen dan? Ik kan niet van mijn sokkel en zo heel bar veel plaatjes heb ik nog niet gekregen van passanten hoor.’
‘Hoeveel moet je er nog?’
‘Nou als ik heel eerlijk ben, nog allemaal.’
‘Nou, Ellie is er dan niemand geweest die aan jou gedacht heeft?’
‘Helemaal niks niemandal, knul. Daar sta ik dan met m’n goeie goed, dag in dag uit zowat het centrale symbool te wezen van ons dorp en nog steeds met lege handen.’
‘Nou, Ellie ik zal eens kijken wat ik voor je kan doen dan. Vandaag is er ruildag in het museum en daar zijn vast nog wel wat plaatjes over, zal ik eens voor je kijken?’
‘Laat maar knul, ik heb geen eens een leeg album!’
‘Dat meen je niet, geen eens een album. Maar dat kan toch niet! Daar ga ik werk van maken. Wacht maar eens even misschien hebben ze er bij de grutter nog wat over. Ik ga navragen.’
‘Ga gerust je gang, knul maar voor mij hoeft het echt niet. Ik ben al blij zat wanneer de mensen die wel een album hebben het helemaal vol krijgen.’
‘Nou, dat gaat vast wel lukken Ellie. D’r is zat animo voor het boek, ik geloof dat er zo’n 2000 zijn opgehaald bij de winkel. Dus een redelijk succes mag de Grutter het wel noemen dacht ik zo. Voor elke €10,00 aan boodschappen 4 plaatjes. Eens zien 216 plaatjes per boek geeft toch snel een fikse omzet. Reken maar uit 216:4=54x10=540 euro voor een boek en dan moet elk zakje plaatjes ook nog allemaal net de goeie zijn die direct kunnen worden ingeplakt. 2000x540=108000 omzet voor dat aantal boeken.
Je kunt wat dat betreft rustig stellen dat de Grutter een mooie omzetverdubbelaar heeft aangeboden. En de andere kant van het verhaal is dat er nu in 2000 huishoudens een mooi historisch verzamelalbum in huis ligt waar menig ouder, opa of oma zijn kinderen en kleinkinderen wat over kan vertellen.’
‘Da’s ook weer helemaal waar, knul. Weet je ik geloof dat ik toch ook maar ga sparen. Hoe lang duurt de actie nog?’
‘Tot aanstaande zaterdag Ellie.’
‘Ach ,dan mag ik wel voortmaken, knul! Hup affesseer jij eens snel naar de Grutter en haal zo’n leeg album voor me op!’
‘Doe ik Ellie, tot straks, Ajuus!’
‘Ajuus, knul, en daarna rap door naar het museum!’
Hoi Ellie.’
‘Ha, knul, hoe gaat het?’
‘Met mij gaat het best en met jou Ellie?’
‘Ach, wat zal ik er eens over zeggen, ik maak me zorgen, knul.’
‘Maak je je zorgen, Ellie, waarover dan?’
‘Of we op tijd zullen zijn.’
‘Waarmee, op tijd?’
‘Of we de klimaatdoelen op tijd zullen halen, knul. Niet direct voor onszelf maar voor de volgende generaties. Daar maak ik me momenteel zorgen over.’
‘Maar waarom dan? Er zijn toch doelen gesteld, iedereen is er toch mee bezig? Moet je eens in ons dorp zien hoeveel daken er al bedekt zijn met zonnecellen. Er zijn zelfs al enkele woningen met warmtewisselaars in hun tuinen. Om maar niet te spreken over hoeveel bedrijven er al mee bezig zijn om . . . ‘
‘Ja om hun kosten te drukken, knul en daar wringt er voor iedereen nou net de schoen. Als dat het enige motief is om ook maar iets aan het klimaat te doen dan heb ik er dus een hard hoofd in. Kijk knul, het is heel simpel, de welvaart die wij hier kennen kan alleen maar bestaan doordat we de grondstoffen van de aarde rücksichtlos blijven delven. Onze economieën blijven gericht op maximale winst terwijl we zouden moeten streven naar genoeg winst. Dat is al een wereld van verschil. Met genoeg winst komen we tot een betere verdeling van wat ons ter beschikking staat. Kunnen ze er in andere landen ook nog iets mee doen. Je weet niet half hoeveel onzinproducten er bedacht en gemaakt en verkocht worden. Dingen waar niemand op zit te wachten maar die wel in de winkels terecht komen, waar reclame voor wordt gemaakt en vervolgens gekocht door mensen die helemaal niet op die producten zitten te wachten.’
“Voorbeeld graag. Ellie.’
‘Nou wie zit er bijvoorbeeld te wachten op Honderd verschillende soorten en merken zeep? Wie wacht er nou op precies die namaakschoen van dat kekke merk enkel en alleen omdat je nou zo graag dat ene merk wilt dragen? Heb je mijn klompen al eens bekeken knul? Gewoon wilgenhout en gehaald bij de smid hier op het dorp. Wie ze gemaakt heeft doet er niet eens toe. Waarom doen we toch altijd weer mee met die zinloze spaaracties voor nog meer plastic bakjes,bestek,koppen en schotels terwijl onze kasten al uitpuilen van de spullen.
Of wat denk je van al dat online bestellen. Dingen komen van de andere kant van de wereld helemaal per boot of vliegtuig hier naar toe omdat wij het idee hadden dat we het nodig hadden of heel graag wilden hebben. Alles moet verpakt worden voor die reis en daarna verdwijnt het papier direct in de papiercontainer.’
‘Zo heb ik er nog nooit naar gekeken.’
‘Dus maak ik me zorgen knul want als jij en heel veel anderen er zo nooit naar kijken, wie dan wel?’
‘Inderdaad Ellie, wie dan wel? Daar ga ik eens goed over nadenken, kom ik er een volgende keer op terug, ok’
‘Prima knul hoor nu graag van je wat er gegeten gaat worden vandaag.’
‘Dat zal wel bloemkool wezen Ellie, reclame hè! Maar het kan evengoed iets uit de wintervoorraad zijn. Ajuus tot de volgende keer.’

‘Hallo Ellie, hoe gaat het met je?’
‘Prima, knul, en met jou?’
‘Goed hoor, Ellie. Heb je al wat meegekregen van de nieuwe winkel van The Readshop?’
‘Jazeker, die zijn in een groter pand gegaan. Die hebben nu een fantastisch mooie grote winkel. Ruimte om te lopen en meer keus ook. Ik heb begrepen dat ze ook huishoudelijke spullen en klein elektra zijn gaan verkopen. Klopt dat?’
‘Ja dat klopt zeker. Laatst ben ik even een kijkje gaan nemen bij ze. En inderdaad een afdeling huishoudelijk en klein elektrisch spul en wat pannen. Daar komt ook nog genoeg bij kijken hoor? Dat merkte ik wel toen ik er even stond te praten. Komt er een mevrouw aan met een vraag of de pan wel geschikt is voor inductie.’
‘Undictie? Wat is dat nou toch weer knul?’
‘Nee, Ellie, inductie, het is inductie en dat is een soort elektrisch koken zonder gas.’
‘O en wat was er nou zo lastig aan die vraag?’
‘Nou, je moet bij al die nieuwe artikelen maar weer net paraat hebben wat je er wel en beslist niet mee moet doen. Je moet je klanten altijd goed kunnen voorlichten. Net als bij de apotheek. Dan heb je toch liever een verhaal bij je pil dat klopt. Zo is dat met een apparaat of pan natuurlijk ook.’
‘Ja daar zit wel wat in , knul.’
‘Affijn, het is allemaal goed gekomen, de pan is verkocht en mevrouw was er blij mee. De winkel is mooi geworden, alles is er ruim opgezet en ik mag hopen dat de klandizie flink gaat toenemen. Ik ben ik elk geval blij dat Marcel en Astrid deze stap hebben durven zetten.’
‘Nou, wens ze maar alle goeds toe van Ellie. Zeg dat maar tegen ze als je ze weer spreekt.’
‘Zal ik doen Ellie, en nu ga ik rap op huis aan want we eten vandaag…’
‘Stop, hou stil,….laat me raden…..bruinebonensoep?’
‘Jij mag nooit meer raden Ellie, Ajuus en tot een volgende keer!’
‘Ajuus, knul en eet smakelijk!’
‘Wat vind je er nu van Ellie?’
‘Waarvan?’
‘Nou, dat jou beeltenis zo veelvuldig in ons straatbeeld voorkomt!’
‘Hoezo, knul, ik sta gewoon hier hoor.’
‘Ja, dat weet ik ook wel, Ellie maar ik zie ook afgeleiden van jouw beeltenis steeds vaker in ons dorp verschijnen. Zo sta je om te beginnen al bij de toegangswegen van ons dorp op van die grote billboards. Met aan de ene kant als je ons dorp binnenkomt Leuk da’j d’r bin en aan de andere kant als je het dorp weer uitgaat ‘Tot kiek.’
‘Is mij nog nooit opgevallen, knul, maar goed ik kom verder ook niet van mijn plek zoals je weet dus zo vreemd is dat niet. Maar wat zie je nog meer dan?’
‘De Lunterse vlag, de fietsenrekjes in de dorpsstraat, de paaltjes met jouw logo erop en laatst met de Oud Lunterse Dag heel veel beeltenissen van jou aan huizen tot en met vlaggenstokhouders aan toe.’
‘Tjonge, het moet niet te gek worden, knul, da’s toch allemaal te veel eer. Ik zou er haast van gaan blozen. Krijg het er warm van.’
‘En dat is nog niet alles Ellie, laatst zag ik je beeltenis ook al in een heuse witte stoeptegel en tijdens de laatst gehouden Atelierroute heb ik verschillende kunstwerken gezien die mede geinspireerd waren door jouw beeltenis. Blijkbaar ben je al helemaal met ons dorp vergroeid en heeft men je in zijn of haar hart gesloten. Hoe vind je dat?’
‘Och, te veel eer, knul, veel te veel eer maar stiekem vind ik het wel heel erg leuk. Daar kan ik niks van zeggen.’
‘Nou, Ellie, ik heb ook al gezien dat ze van jou een lamp hebben gemaakt en je wordt als flesopener gebruikt. Ik zou als ik jou was werk maken van je beeldrecht. Volgens mij kun je daar nog een aardiger cent mee bijverdienen Deere.’
‘Ja, knul, ik zal er eens over prakkizeren, daar heb ik toch alle tijd voor. Ga nu maar weer want ik loop straks nog van verwaandheid echt mijn sokkel af.’
‘Nou, Ellie, was weer gezellig met je gepraat te hebben. Tot een volgende keer dan maar. Ajuus’
‘Eh, knul, nog een ding, wat eet je vanavond?’
‘Ik geloof witlof, Ellie. Was in de aanbieding en dan weet je het wel met mijn lief, Ajuus.’
‘Ajuus, knul.’
‘Hoi Ellie, hoe gaat het met je, nog wat bijzonders meegemaakt vandaag?’
‘Nou nee, niet echt. En jij?’
‘Nee, ook niet maar ik heb wel iets ontdekt wat jij misschien wel leuk vindt.’
‘O, je maakt me nieuwsgierig, wat heb je ontdekt?’
‘Kijk ,ik heb deze tegel ontdekt. Laatst op een wandeling door het dorp kwam ik hem tegen. Dat krijg je als je geconcentreerd naar de grond kijkt. Kun je zo maar ineens jouw beeltenis tegenkomen.’
‘Och, wat een mooie tegel is dat, knul. Waar heb je die toch gevonden?’
‘Dat verklap ik niet, dat mogen de lezers die bekend zijn in ons dorp zelf aangeven.’
‘Nou, dan ben ik heel benieuwd of er dorpsbewoners zijn die zullen reageren.’
‘Anders ik wel, Ellie. Maar even iets heel anders, Ellie. Weet jij hoeveel supermarkten er zijn in ons dorp?’
‘Moet ik ze even allemaal opnoemen?’
‘Dat mag, als je dat wilt.’
‘Eh, eens even zien, dat zijn De Coop, de Deka, De AH en de Aldi. Volgens mij heb ik ze dan allemaal gehad knul.’
‘Ja, klopt helemaal ,Ellie, maar weet je welke ik echt mis?’
‘Nou?’
‘Jumbo!’
‘Jumbo? Hoe kom je daar nu zo bij, knul?’
‘Nou, gewoon, die leuke gele kleur, zou mooi erbij passen in ons dorp.’
‘O, en waarom dan geen Hoogvliet?’
‘Blauw! Hebben we al.’
‘Dirk dan?’
‘Te rood!’
‘Lidl?’
‘Vind ik geen mooie kleurcombinatie, geel, rood en blauw tegelijk. Te druk.’
‘En die Jumbo vind je dan niet te geel?’
‘Nee, vind ik niet echt te geel,bovendien veel rustiger beeld in het logo, Ellie’
‘En de Lunterse vlag, knul, is dat geen onrustig beeld dan qua logo?’
‘Blauw wit zwart, geel en groen, daar `ou ik werrkelijk alles voor doen, Ellie dus nee Ellie die Lunterse vlag geeft me juist rust. Ik zal er morgen een voor je meenemen, kun je ‘m omhangen bij wijze van stola. Lijkt je dat wat Ellie.’
‘Is goed, knul, wat jij wilt, maak er nog een mooie dag van.’
‘Ga ik doen, Ellie, ajuus en tot een volgende keer.’

‘Nou knul, daar staan we dan met ons goeie gedrag, onze vooringenomenheid en ons snelle oordeel.’
‘Hoezo Ellie? We hebben geoordeeld op grond van wat toen bekend was en ja, als ik dit nu lees op teletekst dan stel ik wel het een en ander bij ja. Jij toch ook, neem ik aan?’
‘Zeker, knul, maar het laat ons ook allemaal maar weer eens zien hoe snel je er met je oordeel ook behoorlijk naast kunt zitten. Kijk in dat boekje hier dat ik altijd bij me heb staat iets over te rap van tong zijn, te snel iets zeggen over een ander. Ik geloof ergens in Spreuken 21 : Wie zijn tong in toom houdt bespaart zich in zijn leven allerlei ellende. Lees het maar eens na knul, dan leer je ook nog eens iets. Dat is nou precies waarom ik meestal maar zwijg hier op het nieuwe erf. Da’s trouwens een van de moosite voordelen van een beeld zijn, dat je gewoon stil kunt staan, je mond kunt houden en alles zien en horen zonder dat iemand er iets van merkt. Je wilt niet weten wat of er hier soms allemaal gezegd wordt of geroepen wordt als mensen hier op de rand zitten. Of wanneer het nieuwe erf vol staat met volk als er wat te doen is.’
‘In elk geval mogen we onze mening toch altijd weer succesvol bijstellen Ellie. Toegegeven we kunnen er soms helemaal naast zitten, of te snel ons oordeel klaar hebben maar uiteindelijk moeten we ook zo eerlijk zijn om toe te geven waneer we ongelijk blijken te hebben gehad. Nou, daar heb ik eigenlijk niet zo veel moeite mee, Ellie. Jij ook vast niet.’
‘Inderdaad, knul, ik heb daar totaal niks geen moeite mee en ik hoop dat jij en ik nou niet net de uitzondering zijn op de regel want dat zou wel heel bar beschamend wezen. PLUS en COOP fuseren en gaan verder onder de naam PLUS en worden daarmee de derde grootste supermarktketen. Dit is nou wat je noemt een staaltje grootgrutterij waar je geen u tegen hoeft te zeggen maar waar je wel van onder de indruk kunt wezen.’
‘Zou daarom de COOP hier uit het dorp gaan verdwijnen Ellie?’
‘Jij zegt het, knul, jij zegt het.’

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: