LUNTERS VROUWTJE

Hey Ellie luister eens naar mijn gedichtje!

Er staat een Dixi in de dorpsstraat
De stratenmakers zijn gerust
Ontspannen werken ze gestaag

Waar de bodem is verzakt verbetert men de doorloop
Leggen nieuwe klinkers strak in het gelid

En mocht de nood te hoog geworden zijn
Is daar die dixi binnen handbereik
Zojuist stond ik er even naast en hoorde zachtjes . . .
Hè Hè ik zit!


Och knul ik hoor het wel drie keer op een dag!
Een dixi op straat is het behoud van de bomen.
We schrijven alweer 19 januari 2023.


‘Inderdaad, Januari is een lange donkere maand dit jaar, Ellie. En zojuist die hagelbui. Het wordt er allemaal niet vrolijker op.’
‘Dat heb je goed, knul, leuk dat je d’r bent, trouwens. Hoe gaat het met jou?’
‘Alles op de rit, Ellie. Mijn goede voornemens zijn nog niet gesneuveld en de blauwe maandag heb ik weer prima doorstaan dit jaar.’
‘Had jij goede voornemens dan?’
‘Nee, daarom heb ik het allemaal nog op de rit!’
‘Nou, bij mij is het wel anders knul. Heb je dat gezien?’
‘Ja, dat wilde ik je net vragen. Wie heeft dat daar neergezet Ellie en waar is het voor?’
‘Ik heb zo’n idee ,lui van de gemeente, en verderop hebben ze de stoep opgebroken. Er wordt dus weer hard gewerkt aan de verbetering van de dorpsstraat.’
‘Wanneer hebben ze dit hier neergezet Ellie?’
‘Als ik je zeg op blauwe maandag dan geloof je me niet hè knul?’
‘Nee, Ellie dan geloof ik je niet. Het zou wel heel toevallig zijn als dat waar zou zijn.’
‘Ach, het maakt ook niet uit, zachtjes aan zal die stapel bouwmaterialen wel weer verdwijnen. Ik ben alleen razend benieuwd wanneer er weer nieuwe afsluitpalen komen die uit de grond omhoog komen. Weet je wel waar ik pas ook nog over gesproken heb. Daar is nu alle gelegenheid voor. Als de boel toch open moet, kunnen ze gelijk ook die dingen vervangen voor goed werkend spul. Komt de verkeersveiligheid ten goede en maakt het winkelgebied alleen maar aantrekkelijker.’
‘Dat zeg je goed Ellie maar ik heb er nog best een hard hoofd in.’
‘Ik ook,knul, ik ook.’
‘Nou Ellie ik ga weer op huis aan, eens zien wat of we eten vanavond. Ik denk dat het weer tijd is voor een heerlijke macaronischotel uit de oven.’
‘Geef me daar eens een keer het recept van als je wil, knul. Ajuus en leuk dat je d’r weer even was.’
‘Ajuus Ellie en het recept geef ik je nog wel eens.’

(Dit artikel is geschreven oznder gebruik van chatGpt)

‘Goedemorgen Ellie, de beste wensen nog he!’
‘Insgelijks Knul. De allerbeste wensen voor het nieuwe jaar.’
‘En hoe was jouw jaarwisseling Ellie?’
‘Heerlijk rustig, knul, heerlijk rustig. Ik kan niet anders zeggen. Komt vast door dat mooie feest daar in de Manege.’
‘Dat zal zeker hebben meegespeeld Ellie. Het schijnt een groot succes geweest te zijn. Muziek, dans, kletsen, zelfs het Lunters Volkslied heeft er geklonken!’
‘Mooi, knul, dat komt de saamhorigheid alleen maar ten goede en hier op het nieuwe Erf bleef het heerlijk rustig. IK sta hier al een poosje knul en wordt ook een dagje ouder. Dus dat het zo kalm eraan toeging vond ik niet eens zo heel verkeerd. Kan ik je zeggen. Hoewel het ook wel eens anders is hoor?’
‘O, ja, Ellie, is het ook wel eens anders?’
‘Zeker, knul. Zie je die ronde plaat daar in de weg?’
‘Ja, die zie ik Ellie. Wat is daar mee?’
‘Nou, aan de andere kant van de dorpsstraat ligt er ook zo’n ronde plaat in de weg.’
‘Ja? En?’
‘Als alles naar behoren zou werken zouden die platen omhoog moeten kunnen en dan zou dat deel van de dorpsstraat als voetgangersgebied redelijk veilig moeten zijn voor iedereen die er loopt.’
‘Dus?’
‘Dat is nu al jaren niet meer zo. Ik kan me niet heugen hoe lang of ik al sta te wachten op nieuwe palen of een nieuw systeem. En weet je wat er nu regelmatig gebeurt Knul?’
‘Ik zou het niet weten maar jij wel denk ik zo maar.’
‘Sommge malloten scheuren hier met een fikse vaart doorheen. Vooral in de late avond.
Dommel ik zowat in, zakken de ogen al wat dicht. Jankt er inene zo’n gast met een dikke amerikaanse truck hier langs op. Nou knul, ik kan je zeggen dan staat Ellie weer klaarwakker en stijf van de schrik. Overdag valt het zeker wel mee maar laat op de avond heb ik soms het gevoel dat ik zelfs hier niet veilig sta. Heb ik haast gezegd.’
‘Maar wat wil je dan, Ellie? Ambtelijke molens malen langzaam. Als er iemand dat kan weten ben jij het wel.’
‘Klopt knul, ambtelijke molens malen langzaam maar bij de gemeente EE staan ze nu al jaren stil. Lijkt het wel. Een beetje averseren zou ze niet misstaan daar op het gemeentehuis en anders moet de dorpsraad het maar weer eens op het woord gooien als ze bij mekaar zitten te overleggen in het Westhofhuis. Dat lijkt me geen overbodige luxe. Straks gebeurt er nog eens een echt ongeluk en dan roept iedereen ach en wee maar dan kon het zomaar eens te laat zijn voor een onschuldig slachtoffer. Daar zit niemand op te wachten. Wij hier op het dorp niet maar ook op het gemeentehuis in Ede niet. Of klets ik nu onzin, knul?’
‘Nee, Ellie je kletst geen onzin en ik ben het ook helemaal met je eens maar ja wij gaan daar niet over he? Daar gaan de wethouders en de burelen van het gemeentehuis over.’
‘Nou, knul, ik kan je wel verklappen dat ik mijn hart soms vasthou als er weer eens zo’n onverlaat over de dorpssttraat jaagt. Twee nieuwe palen en de boel is opgelost. Alles een stuk veiliger. Goed voornemen voor 2023. Want waarom moet het toch zo lang duren?’
‘Goed, Ellie, ik neem het mee en zal er over denken. Voor nu een mooie dag verder en tot een volgende keer. Vanavond eten we macaroni uit de oven met kip pesto en kaas. Ajuus maar weer.’
‘Ja knul ajuus maar weer. Leuk dat je d’r weer even was.’

We schrijven 31 december 2022.

‘Goeienavond Ellie.’
‘Verhip, knul, je laat me schrikken. Wat doe jij hier nou in het donker?’
‘Ach, ik wilde je op de valreep nog even spreken.


Op de valreep
sta ik hier
kijk achterom
en ook vooruit

op de valreep
denk ik terug
aan iedereen die ging
voorgoed de tijd verlaten

Op de valreep
kijk ik langzaam om me heen
en besef dat liefde alles is
zonder liefde is het leeg

op de valreep
tel ik af
wetend dat het einde nadert
dat mijn stad niet blijvend is.

Op de valreep
zie ik mezelf
en waar mijn toekomst ligt
langzaam kruip ik door de tijd
als het donker om je heen wordt
zie je makkelijker het licht.


‘Ajuus, knul en tot de volgende keer!’
We schrijven 10 december 2022.

‘Goedemorgen Ellie. Je raadt nooit waar ik zojuist vandaan kom!’
‘Ja, van die verkoop van Sjaantje van de Meulepol natuurlijk. Ik zie je zo uit de deur komen. Ben je geslaagd?’
‘Zeker, Ellie ik heb een mooi werkmansjasje gevonden en een klettervest.’
‘Laat eens zien, knul, o ja, da’s een hele mooie. Ziet er nog goed uit ook. Daar is niet heel erg hard in gewerkt, denk ik maar zo.’
‘Da’s ook niet erg, Ellie, ik ben er blij mee en ga het met ere dragen op de eerst volgende oud lunterse dag. Trouwens dan zullen er wel meer mensen in het oude gerei lopen dat ze hier vandaag hebben aangeschaft. En dat is toch een mooi idee.’
‘Zeker, knul. Gezellig druk zo deze dagen. Ik kan er echt van genieten. En zoals je ziet is er al heel wat volk op de been.’
‘Inderdaad, Ellie. En vanavond nog koormuziek op het nieuwe erf! Daar zulk jij alles wel van meekrijgen. Hou je er een beetje van?’
‘Zeker, knul, ik kan echt genieten van alle die kerstliederen. Daar hoef je je geen zorgen over te maken. Echt, ik vind niks heerlijker dan mooie kerstmelodieen. En hoe vaak krijg je nou mooie kerstliederen te horen? Toch enkel maar in deze tijd van het jaar?’
‘Zeker, Ellie en zo rijgen de weken zich aaneen en naderen we ook alweer het einde van een veelbewogen jaar.’
‘Inderdaad, knul maar zover is het nog niet. Eerst kerst vieren en daarna zien we wel verder. De kerstmarkt is nu al een succes. Moet je kijken wat een volk erop af is gekomen! En ik ze heel veel tevreden gezichten. Da’s ook wel eens anders hoor. Ik zie genoeg hier vanaf mijn sokkel.’
‘Dan laat ik je nu maar even helemaal zelf genieten van alle indrukken Ellie, ik ga mijn nieuwe aangeschafte ouwe gerei thuis eerst eens uithangen en daarna strijk ik het netjes voordat het de kast in gaat!’
‘Doe jij dat zelf, Knul?’
‘Zeker, Ellie, ik zou niet weten waarom niet. Niks zo rustgevend als een berg strijkgoed wegstrijken, radio aan op de achtergrond en huppekee aan de slag. Ajuus Ellie tot een volgende keer.’
‘Ajuus, knul, leuk dat je d’r weer even was. Enne, je hebt weer mooi goed gekocht, genit er maar van!’

https://www.alzheimer-nederland.nl/
We schrijven maandag 5 december 2022.
‘Goedemorgen Ellie, waar sta jij nou naar te kijken?’
‘Heb jij het nog niet gezien ,knul? Daar in Shoe en More staan weer een beste berg spullen! Wat zou d’r voor winkel in komen?’
‘D’r komt helemaal geen winkel in, Ellie, waarom denk je dat?’
‘Nou, omdat ik al een poosje weer leven zie in dat pand. Eerst werden er allemaal spullen gebracht en later zijn er mensen bezig geweest om alles netjes in winkelschappen te leggen. En ze hebben iets op de ruit geplakt. Ik kan dat van hieraf niet lezen. Wil jij eens gaan kijken knul?’
‘Dat zal ik wel even doen. Ben zo terug!’
‘En?! Wat staat er op dat briefje, knul?’
‘Het gaat om kledingverkoop van oud lunterse kledij. Sjaantje van de Meulepol zit tegenwoordig in een verzorgingshuis, ze heeft Alzheimer gekregen en kan daardoor niet meer zelf voor het oude gerei zorgen. Nu wordt alles te koop aangeboden. Het zou mooi zijn als het bij liefhebbers terecht komt.’
‘Och, da’s toch wat. Alzheimer. Ja knul, als de jaren gaan tellen kun je van alles gaan mankeren. En als het dan ook nog mis gaat door Alzheimer dan ga je door angstige tijden volgens mij. Dat je niet weet wat voor dag het is of in welk jaar je leeft. Of nog sterker dat je je naasten niet meer kunt herkennen of vergeet dat ze op bezoek zijn geweest. Dat moet toch een eenzaam gevoel achterlaten. Daar staan we allemaal niet zo bij stil, knul, maar het is een zware last om te dragen. Als je het mij vraagt.’
‘Tja, Ellie, we zijn allemaal maar mensen en zeker als we ouder worden komen de gebreken onvermijdelijk. Het hoort ook bij het leven maar dat neemt niet weg dat het evengoed allemaal verdrietig is wanneer het ons treft. Ik denk dat we Sjaantje eer aan doen wanneer we ons bij de verkoop, wanneer die eenmaal van start gaat, behoorlijk gedragen en met respect door al haar spullen zullen gaan. Dat is denk ik het minste wat we kunnen doen. Ik heb dit wel eens ergens gelezen’

Er komt een dag dat ik de woorden niet meer weet waarmee ik aan mijzelf en de wereld om mij heen betekenis kan geven.
Er komt een tijd dat ik ontdaan van mijn herinneringen enkel maar kan leven als het kind dat ik ooit was.
Er komt een dag dat ik mijn liefste en mijn kinderen niet meer zal herkennen,ze als volslagen vreemdelingen zo de deur zal wijzen,en als een ‘Petrus’ volledig hun bestaan ontkennen.
Er komt een dag dat ik misschien enkel nog zal schelden omdat ik de mensen om mij heen alleen nog als bedreigend kan ervaren.
Eens komt die dag dat Alzheimer voorgoed mijn dagen en mijn tijd tot aan mijn dood blijvend zal bepalen.

‘We gaan richting de Kerst Ellie. De dagen van het jaar waar veel sentimenten de overhand krijgen in ons gemoed. Het is altijd goed om even stil te staan en na te denken over voorspoed , geluk maar ook tegenslag, ziekte of zoals de reden van de kledingverkoop. Alzheimer!’
‘Dat heb je mooi gezegd, knul. Ik zou het je niet na kunnen doen.’
‘Ajuus, Ellie tot een volgende keer.’
‘Ajuus, knul, leuk dat je d’r weer even was.’









Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: