LUNTERS VROUWTJE

173-094
‘Ellie, wat vinden wij hiervan?’
‘Hou maar stil knul, we moeten ons diep schamen. Ik heb er geen woorden voor. Echt niet. Laat me maar even gewoon hier staan knul. Ik zie je morgen wel weer.’
‘Ajuus, Ellie, tot morgen.’
We schrijven dinsdag 20 april 2021.
‘Vooruit dan maar weer, ben ik vandaag eens heel verrekt op tijd, Ellie.’
‘Och, gunst, je laat me schrikken, knul. Vóór de middag al hier. Is er wat aan de hand of zo?’
‘Nee, joh, ik keek naar buiten en zag dat het zonnetje lekker scheen en ik dacht, weet je wat, ik ga Ellie eens verrassen. Die verwacht me nooit zo vroeg.’
‘Nou, dat is je dan aardig goed gelukt, knul. Je verrast me inderdaad. Meestal kom je tegen het eind van de middag, of moet ik zeggen e.v.d.m?’
‘Ja, maak er maar een grapje van, Ellie, ben je er al uit wat betreft de ‘vibo’?’
‘Nee, ik heb me vannacht suf staan prakkiseren maar kon niks bedenken wat daar voor door zou kunnen gaan.’
‘Nou ook niet gedacht aan ‘k.v.d’ de ‘vibo’?’
‘Ja, nu gaat me een licht op, er begint wat te dagen, k.d.v is kees van dijk en dan moet vibo de visboer zijn!’
‘Klopt helemaal Ellie, goed geraden. ‘LuBe’ had ook nog gekund. Verder nog iets bijzonders vanmorgen?’
‘Nou, behalve dat het mooi weer is merk ik ook dat de mensen weer wat vrolijker en milder aan het worden zijn. Zal vast aan het mooiere weer liggen.’
‘Ik denk dat het ook wel ligt aan de versoepelingen die er nu echt aan zitten te komen. Vanavond weer een ‘persco’ om 19.00 uur dus er zal vast iets te melden zijn, denk ik zo. Zeker als je afgaat op wat er al weer gelekt is, Ellie.’
‘Nou, knul, ik hoop het zo de mensen snakken er nu echt naar , dat merk ik aan alles. De dorpsstraat wordt ook weer wat voller en men zit wat vaker op de rand van het Nieuwe Erf of op de trap van de Muziektent. We gaan het zien en horen vanavond. Zeven uur zei je toch?’
‘Zeven uur Ellie alleen ik kan het niet zien ik ben dat aan het werk op mijn ‘coba’.
‘Coba’ is afkorting van. . . ?’
‘Corona baan, Ellie. Tijdelijk tot en met juni ben ik even onder de pannen. De oudere medemens helpen, een praatje maken, een kopje koffie schenken, een wandelingetje, kortom de menselijke maat terugbrengen voor zolang dat nog kan.’
‘O, mooi toch dat daar geld voor is vrijgemaakt?’
‘Ja, heel mooi maar het zou structureel meegenomen moeten worden in de zorg, dat is denk ik essentieel voor de samenhang in onze samenleving. Minder focus op het zelf maar meer gerichtheid op het ‘samen.’ Hoe vaak heeft men op de persconferenties niet gezegd:’Alleen samen kunnen we corona verslaan.’ Dus in crisistijd moet het samen en als alles redelijk onder controle is kunnen we weer terug naar de oorspronkelijke financiele planning met voorbijgaan aan de menselijke maat. Dat is toch wel gebleken, Ellie.’
‘Daar kunnen we het over eens zijn, Knul. Dat spreek ik niet tegen. Maar wel leuk dat je op deze manier weer aan de slag kunt.’
‘Dank je, Ellie, ik ga mijn best doen. Vandaar dat ik ook nu al hier ben want vanavond ben ik dus aan het werk.’ Afhankelijk van roosters gaan we wel zien wanneer ik bij jou langs kan komen, goed?’
‘Prima, knul, ik zie je morgen wel verschijnen, en als het een keer niet lukt, kom je een andere keer gewoon wat langer, ik loop toch niet weg, ha ha.’
‘Nou, Ellie, blijf maar rustig staan hier dan, tot morgen en Ajuus.’
‘Ajuus, knul, tot morgen.’
We schrijven maandag 19 april 2021.
‘Schrik niet Ellie ik ben het maar.’
‘Joh,knul, het is al donker, wat doe jij hier nou nog. Over een half uur gaat de avondklok in.’
‘Ik weet het, Ellie, maar ik was haast vergeten om bij je langs te gaan. Dus toch nog snel even gekomen. Blijf ook maar een minuutje dan loop ik weer door. En die avondklok die mag je tegenwoordig afkorten, wist je dat al?’
‘Nee, afkorten, hoe dan?’
‘Je gebruikt er een afkorting voor ‘avklo’ een verkorting van avond en klok. Hoorde ik laatst op de radio. In deze coronoatijd zijn er wel meer nieuwe afkortingen ontstaan en dit is er dus een van. De ‘avklo’ naleven. Betekent zoiets als. . . ‘
‘Ja, knul, ik snap wel wat dat betekend, zo dom ben ik nou ook weer niet hoor. Als ze voor mij maar geen afkorting gaan verzinnen, zeg. Dat zou me wat worden.’
‘Eerlijk gezegd weet ik er geen, Ellie, heb je zelf soms een idee?’
‘Niet echt, nee, maar het zou zo maar kunnen, toch. Ik kijk nergens meer van op. D’r zijn zo veel dorpelingen die met een bijnaam bekend zijn geworden, dan kan een afkorting er ook nog wel bij. De tado bijvoorbeeld of de vibo zouden mooie afkortingen kunnen zijn hoor.’
‘De ‘tado’?’
‘Ja de Tanden Dokter, Knul!’
‘Och ja en wat is dan de ‘vibo’?
‘Die moet je zelf maar uitzoeken, knul, ik ga echt niet alles voorkauwen. Denk er maar eens een nachtje goed over na, dan hoor ik het morgen wel van je. Misschien zijn er wel lezers die een idee hebben.’
‘Nou, dan loop ik snel door ik heb nog 28 minuten om op tijd thuis te komen, kan ik eindelijk aan mijn ‘quabo’, Ellie, tot morgen, Ajuus.’
‘Ja, Ajuus, tot morgen, knul. Trouwens wat is ‘quabo’?’
‘Leg ik je morgen wel uit, Ellie, Ajuus.’
We schrijven zaterdag 17 april 2021.
‘Zo ,de uien zitten weer in de grond, Ellie!’
‘Ah, je bent er weer druk mee geweest, knul. Vandaar dat je zo laat bent. Kom je net van de tuin?’
‘Ja, we hebben net de uien gepoot en ik heb water gegeven aan alles wat dorst had.’
‘Wat heb je al staan dan? Het is nog zo vroeg in het seizoen?’
‘Nou, de erwten komen al op, de capucijners komen op. De prei is gezaaid, net als de bieten. De spinazie komt ook al boven de grond dus, het begin is er nu echt wel, Ellie.’
‘Tjonge, dat zal wel een macht werk wezen, zo’n moestuin.’
‘Ach, het is ook ontspanning. Het lastigste is wel het opstarten van het seizoen na de winter. De grond moet omgespit of omgeploegd, net waar je voorkeur naar uitgaat. De mest moet er op en de bedden gemaakt. Gelukkig heeft de buurman van het land een technisch oog dus die verzorgt ieder jaar de pomp. Toevallig heb ik vanavond de tonnen vol gepompt. Dan kan dat water een beetje op temperatuur komen. Want daaronder in de grond daar is het water een stuk kouder.’
‘Wat eet je nu het liefst van je landje, knul, daar ben ik wel benieuwd naar.’
‘Nou, om eerlijk te zijn de tuinbonen vind ik het lekkerst als ze vers zijn maar vers geplukte sperciebonen kan ik ook waarderen hoor. In ieder geval halen de groentes uit de supermarkten het niet bij wat ik vers van mijn eigen landje haal , en zeker het geconserveerde spul in glas of in blik smaakt totaal anders dan wanneer ik het zelf , vers, heb ingevroren of ingemaakt.’
‘Maken jullie groenten ook nog in dan?’
‘Zeker, Ellie, de sperciebonen wecken we altijd en de erwten koken we kort af en dan hup de vriezer in. Sla of andijvie eten we altijd vers van het land. Tuinbonen gaan de vriezer in , boerenkool ook. Prei, meestal vers, evenals de courgettes. Die hebben we één keertje ingelegd in azijn.’
‘En?’
‘Geen succes Ellie dat inleggen is een vak apart en je moet van de smaak houden. Wij houden er niet van, hebben we ontdekt. Maar goed ik ga door, ben wel toe aan een bak koffie en de afwas moet ook nog gedaan, dus de zaterdagavond is al weer gevuld. Ik zie je maandag weer, Ellie, morgen een fijne zondag gewenst, Ajuus.’
‘Ja, Ajuus, knul, tot maandag.’
We schrijven vrijdag 16 april 2021.
‘Nou, knul, wat loop jij moeilijk vandaag, het lijkt wel of je in je broek gescheten hebt.’
‘Ik kan er niks aan doen Ellie, ik heb voor het eerst mijn steunzolen in vandaar dat ik zo raar loop.’
‘Sinds wanneer heb jij steunzolen, knul?’
‘Sinds vijf minuten geleden. Ik haal ze net op bij van Camp. Maar ik mag ze de eerste dag maar een uur in de schoenen hebben. Ik moet het gebruik ervan opbouwen. Elke dag een uur langer. Het lijkt voor mijn gevoel net of ik een stuk groter ben, Ellie. Kun jet het zien?’
‘Nee, knul, er is niks te zien behalve dat je raar loopt. Maar goed ,ik begrijp dat dat wel over zal gaan als je eenmaal gewend ben aan die steunzolen. Had je zo’n last dan van je bewegingsapparaat?’
‘Ja, steeds wanneer ik verder als een kilometer of vijf ging wandelen kreeg ik last van mijn knie en mijn rug. Dus toen men me attendeerde op voetproblemen heb ik een afspraak gemaakt bij de podoloog. Die heeft de boel bekeken, opgemeten, gescand, gefilmd en op het advies heb ik steunzolen laten maken. Nu afwachten, rustig opbouwen en over zes weken terug voor controle.’
‘Nou, daar ben je dan nog aardig druk mee ook, knul. Het is maar goed dat ik niet hoef te lopen, kan ik nooit voetproblemen krijgen ook. Dat is dan wel weer handig dat ik een beeld ben.’
‘Zeg dat wel Ellie, het heeft nadelen maar dus ook wel zijn voordelen. Ik zie daar op dat tegeltje 1983 staan, sta je alweer zolang hier Ellie?’
‘Zeker, knul, sinds 1983, toen werd ik hier neergezet. Ik sta hier nu al dik achtendertig jaar. Ik kan je vertellen dat ik dit dorp heb zien veranderen hoor. We denken wel dat we hetzelfde blijven maar toch. Alleen de
muziektent al heeft inmiddels een nieuwe kap gekregen. De eendjesvijver is in die tijd verdwen en er is een HEMA gebouwd met daarboven al die appartementen. De oude School met de bijbel is afgebroken en daar is Julianastate gebouwd, ook een appartementencomplex. De visboer is verhuisd naar waar ie nu zit. De winkel van Ton en Tineke is opnieuw gebouwd en gemoderniseerd. Tick werd Shoe en More. De Fotograaf is naar Frankrijk verdwenen en Kaasschieter ging met zijn brillenzaak in het pand met een hoorafdeling er direct naast. De SNS bank is weg daar zit nu een sportschool. Ja, knul, elke tijd heeft zijn eigen gezicht. Je kunt er vanuit gaan dat het dorp altijd wel zal blijven veranderen. Soms in het klein soms in het groot. De oude Super de Boer is weg, ervoor in de plaats kwam Albert Heyn en die zette er een groot nieuw pand in prachtige oude stijl neer met boven appartementen en beneden de supermarkt en het wachten is nu op de DEKA die ook een soortgelijk project zal gaan uitvoeren. Zo zie je maar knul dat niets hetzelfde blijft. Trouwens als jij vandaag in de spiegel kijkt zie je ook een oudere versie van jezelf dan toen je kind was, en toch , in de kern blijf je hetzelfde. Zo is het ook met het dorp. Het mag dan veranderen van uiterlijk, de ziel blijft het zelfde en dat, knul, is een heel voornaam ding.’
‘Wat een wijsheid Ellie, hier ga ik eens goed over nadenken. Tot morgen, Ajuus.’
‘Denk er maar eens goed over na, knul, tot morgen, fijne avond nog en Ajuus. En als je thuis bent zou ik die steunzolen ook eens proberen in houten klompen!’
We schrijven donderdag 15 april 2021.
‘Zo, knul, wat heb je meegenomen?’
‘De WegWies, Ellie.’
‘De WegWies? Wat is dat nou weer?’
‘Dat is een mooi magazine en helemaal gratis.’
‘O, dat is altijd handig, gratis, daar heb ik wel oren naar. Waar gaat het allemaal over?’
‘Het is een initiatief van vier dorpsgenoten, hun namen vind je in de colofon, en het komt altijd in het voorjaar uit. Er staan allerlei weetjes en toeristische tips in voor de gasten die in het voorjaar en tijdens de zomer weer naar het Lunterse trekken.’
‘Nou, kijk eens aan zeg, dat is een mooi blad hoor. Mag ik eens zien?’
‘Alsjeblieft, Ellie, hou maar, ik haal wel een nieuwe, blader het maar eens op je gemak door. Ik hoor wel wat je er uiteindelijk van vindt.’
‘O, ja, dat is goed, mooie foto’s staan er in zeg. Daar is met liefde aan gewerkt, dat zie ik zo wel. Ik kom er nog op terug, knul. Verder nog nieuws te melden?’
‘Nee, ik heb geen nieuws of ja toch wel er zijn weer dire jarigen in het dorp die Abraham of Sara zien. Kijk maar in de Lunterse krant. Vanaf hier iedereen nog gefeliciteerd met deze mijlpaal in je leven, maak er een mooie verjaardag van en hou je aan de coronaregels.’
‘Knul, heb je de krant van vandaag nog gelezen?’
‘Jazeker, Ellie, ik lees leke dag de krant. Hoezo?’
‘Heb je toevallig Fokke en Sukke gelezen?’
‘Ook dat ja.’
‘Zou je die van vandaag dan onder deze regel willen plaatsen? Om mij een plezier te doen. Of liever gezegd er moet me iets van het hart.
Bron: Foto NRC-15-04-2021.

‘Het feit alleen al dat hier een grap over gemaakt moet worden in de krant zegt meer dan genoeg, knul. Er is weer gedoe over de bonus die zorgmedewerkers zouden krijgen. Alleen de mensen die in hun zorg direct contact hebben met coronapatienten of al het zorgpersoneel. Men wil dus onderscheid maken tussen de ene of de andere groep. Ik weet niet wat ik daarvan moet denken knul maar volgens mij klopt het niet. En dat er een grap over wordt gemaakt rerlativeert de boel voor een deel maar legt ook weer eens het wrange van de situatie bloot. Ben je dat met me eens?’
‘Helemaal Ellie. Ik zal het plaatsen, nemen we het netjes over van de NRC dit keer en maken er melding van. Verder nog iets Ellie?’
‘Nee, knul, dank je voor de WegWies, daar heb ik echt zin in. Zie ik je morgen weer?’
‘Zeker, Ellie, nu naar huis, gebakken piepers met kipkluufjes en boer Bart salade van Jelis! Tot morgen, Ajuus!’
‘Ja, tot morgen, Ajuus.’
Foto overgenomen uit Lunterse Krant.
We schrijven woensdag 14 april 2021.
‘Dus je kunt ze zomaar ergens tegenkomen? Maakt niet uit waar? En mag je ze dan gewoon meenemen?’
‘Ja, Ellie, die Happy Stones mag je gewoon meenemen en ergens anders weer neerleggen. Het is namelijk de bedoeling dat ze door heel nederland gaan zwerven of misschien nog wel verder. Alsof het een soort zaadjes zijn die meewaaien op de wind.
Op elke steen staat een kenmerkende tekening of afbeelding van een Lunterse bezienswaardigheid. Er zijn er nu acht en ze hopen op meer. Een beetje als die keramieken tegels die in het dorp hangen ook vaak met een bezienswaardigheid erop of ene plaats die gememoreerd word.’
‘En wat is dan de zin van die ‘Happy stones?’
‘Gewoon als aardigheidje, als bezigheid, als verzamel.... of nee, als doorgeef item om te vinden en ergens anders weer neer te leggen. Waar je hem hebt achtergelaten maak je een foto en deelt die op een facebookpagina. Happy Stone M.V.N.
Zo kun je blijven volgen waar een steen allemaal langskomt. Leuk he?’
‘Ja reuze leuk als ze maar niet gewoon kwijtraken, Knul, er zijn altijd grappenmakers die grappen maken die ze alleen zelf leuk vinden, als je begrijpt wat ik bedoel.’
“Dat snap ik Ellie, maar meneer Bregman heeft toch zo’n boek geschreven De meeste mensen deugen. Daar vertrouwen we dan maar op zou ik zeggen.’
‘Verder nog iets te melden, knul?’
‘Nee, wel een vraag, ben jij weer een beetje rustig na gisteren?’
‘Och wat zal ik zeggen, een beetje hoewel er weer wat onrust is over de vaccins, nu ook Jansen in opspraak en in Denemarken zijn ze maar helemaal gestopt met Zeneca. Kennelijk kan dat land zich dat veroorloven de druk op de zorg is daar kennelijk minder. Maar ja daar wonen ook minder mensen natuurlijk. Hier zitten we met zeventien miljoen op dat hele kleine stukje aarde en daar zitten ze maar met zestien miljoen op een groter stukje aarde ook nog.’
‘Je bent weer scherp Ellie, heb je het opgezocht op wiki?’
‘Ja zeker zo ben ik wel, dat weet je. Goed beslagen ten ijs komen is mijn devies.’
‘Nou, we gaan het maar weer rustig afwachten, ik amg hopen dat er ondertussen wel met andere vaccins doorgeprikt kan worden. Kom ik morgen weer gezellig bij je langs, Ellie. Voor nu een fijne avond en tot morgen. Ajuus.’
‘Is goed knul, fijn dat je er was, tot morgen en een fijne avond nog.Ajuus.’
We schrijven dinsdag 13 april 2021.
‘Ik wordt er werkelijk waar helemaal kenttergek van, knul. Ik kn het je niet anders zeggen’
‘Waar wordt je knettergek van, Ellie, da’s toch niks voor jou?’
‘Wel prikken, niet prikken, of nee, toch maar doorgaan. Ho, stop, onder de zestig niet maar erboven weer wel. Wel Astrazeneca , geen Astrazeneca. Met dat Janssen vaccin nu al hetzelfde. Kans op bloedproppen, dus toch maar niet. Zou binnenkort geleverd worden, is maar één prik voor nodig. Of nee, ja wel een prik maar toch geen levering. Opgeschort wegens de bijwerking, die al bekend was overigens. Nee knul ik wordt er echt horendol van. Heb jij er zo nog vertrouwen in?’
‘Ellie, dat is niet de goede vraag. Natuurlijk heb ik er zo ook geen vertrouwen in en de hele manier van doen komt ook niet als erg betrouwbaar over. Maar de juiste vraag moet zijn.
Wat is je uitzicht als je toch corona krijgt, hoe ernstig krijg je het.
Ik las gisteren een bijsluiter waar ik ook niet vrolijk van werd, bleek het die van paracetamol te zijn. Nou ik kan je vertellen dat ik regelmatig paracetamollen slik tegen de koppijn Ellie. En dan denk ik totaal niet aan mogelijke bijwerkingen.’
‘Dus jij denkt dat het allemaal wel meevalt, knul?’
‘Nee, dat denk ik helemaal niet maar ik weet wel dat als ik corona krijg dat vele malen erger kan worden dan het risico op die fatale bijwerkingen waarover nu wordt gesproken.
Ik zal je zeggen dat bij een reisje naar Rhodos in het vliegtuig de kans op precies dezelfde vorm van trombose vele malen groter is dan bij een astrazeneca prik. Maar over het trombosegevaar van vliegreizen hoor ik werkelijk helemaal niemand. Dat is pas raar. En trouwens wat moet je een hele week in zo’n resort met je opblaasflamingo en je cocktail drankje in het water liggen te drijven. Dat is nou niet bepaald cultuursnuiven te noemen.
Je vliegt in, je hebt je transfer van het vliegveld naar het resort, je krijgt je armbandje, zoekt je kamer op, installeert je, legt je handdoek op een ligplek en gaat liggen. Je schuift aan bij de vreetruif voor ontbijt lunch brunch diner of souper. Als je daar geen trombose van krijgt weet ik het ook niet meer hoor. Daar wordt ik nou knettergek van. Ik zie je morgen weer Ellie, bij gezondheid, Ajuus.’
‘Ajuus, knul.’
We schrijven maandag 12 april 2021.
‘De Lente mag dan in aantocht zijn, vanmiddag leek het er weer bar weinig op, Knul.’
‘Wat je zegt, Ellie, heb je ook die grote witte vlokken zien vallen?’
‘Zeker, knul, ik zag even geen hand voor ogen meer. Ik kon amper de overkant van de dorpsstraat zien. Het is dat ik weet welke winkels er aan de overkant staan maar echt helder zicht was er totaal niet meer. En koud dat het was. Brr.’
‘Dan snap ik helemaal dat je er even klaar mee was. Verder nog nieuws Ellie?’
‘Nee, niet echt, jij misschien?’
‘Nou, ik zal je zeggen, Ellie, ik heb een vraag voor je. Als alle coronamaatregelen helemaal voorbij zijn en worden opgeheven. Wat zou jij dan als eerste gaan doen?’
‘Ik denk dat ik van de weeromstuit eerst eens een paar tranen zou laten voor al die mensen die ons zijn ontvallen door die pandemie, daar zou ik wel bij stil staan. Daarna zou ik het heel prettig vinden als er weer flink wat leven op het nieuwe erf kan komen zoals bij Bloazen en Bleren of de Oud Lunterse Dag of bij een zomermarkt. Lekkere blaasmuziek en misschien voor de jeugd weer een leuke band in de muziektent. EEn paar tappunten voor een glaasje bier en met elkaar vieren dat het weer mag. Och jongen wat een vraag, ik krijg het er nu al spaans benauwd van. Geef eens een zakdoekje.’
‘Alsjeblieft, Ellie, weet je wat ik zou doen?’
“Nee, vertel.’
‘’Ik zou rustig door de dorpsstraat gaan wandelen en kijken hoe iedereen aan het genieten is, hoe de terassen vol zullen zitten en hoe de mensen weer met een beetje ontspannen gezicht kunnen rondlopen. Die ontspanning heb ik al heel lang niet meer gezien bij de dorpsgenoten. Ik zou genieten van de nieuwe vanzelfsprekendheid van het ‘gewone leven’ zonder reserves zoals afstand houden, mondkap op, en op afspraak een winkel in. Heerlijk lijkt me dat.’
‘Nou, knul, hopelijk komt het ooit weer zo ver en hopelijk duurt dat niet al te lang meer.’
‘Laten we het daar maar op houden, even wat positiefs om de dag een beetje mee af te sluiten, Ellie. Ik zie je morgen wel weer, fijne avond nog. Ajuus.’
‘Ja, jij ook een fijne avond en tot morgen, Knul, Ajuus.’
We schrijven zaterdag 10 april 2021.
“Brr, wat een snert weer Ellie. Ik blijf niet lang, dat kan ik je nu al vertellen.’
‘Dat snap ik helemaal ,knul, ik had het ook graag anders gezien. D’r is ook geen klap aan zo.’
‘Nee, zeg dat wel. Leuk is anders, maar wel goed voor de moestuin. De erwten staan er bij mij al een week in en de spinazie ook. Zo in de koude grond. De buurman heeft de pomp weer mooi in het vet gezet en aangesloten dus .’
‘Dus, wat?’
‘Dus, we kunnen weer lekker aan de gang op de tuin. Maar niet vandaag. Mijn lief is nog even wat tulpen wezen plukken maar dan heb je het ook wel gehad voor vandaag. De regen doet de rest. Scheelt ons in elk geval weer water gieten. Dat zal straks in de zomer wel weer dagelijkse kost worden. Sinds de zomers steeds droger worden en steeds warmer, lopen zij en ik ons de benen onder het lijf vandaan om de boel te begieten.’
‘Doen jullie dat allemaal nog met de hand?’
‘Zeker, Ellie, oppompen met een ouderwetse handpomp in een voorraadton. Gieters dompelen en uitgieten over de groentebedden. Zo doen we dat. Er komt geen electrische pomp of aggregaatpomp aan te pas. Dat brengt ook een stukje onthaasting met zich mee en maakt je afhankelijk van de natuur.’
‘Dus heb je er dan nog wel plezier aan, knul?’
‘Zeker, Ellie, zelfverbouwde groentes zijn lekkerder, je staat dichter bij je eigen product en alles wat je met zorg en aandacht aan de aarde weet te ontlokken stemt tot tevredenheid. Niets mooiers dan straks de erwten te plukken en dan te doppen, af te koken en in te vriezen. De smaak is veruit te verkiezen boven het doorgestoomde spul van Hak en aanverwante merken. Dat gaat ook op voor de prei, bieten, bonen en capucijners. Allemaal stuk voor stuk lekkerder van je eigen landje.’
‘Zo , je klinkt aardig overtuigd knul. Hoe lang heb jij dat landje al?’
‘We namen het over van mijn schoonvader en die is al weer 18 jaar terug uit de tijd gegaan. Dus zeg maar 19 jaar dat we ons over die grond ontfermen.’
‘Nou, als je straks de eerste oogst ervan af haalt wil ik die erwten wel eens proeven, knul.’
‘Daar ga ik voor zorgen, Ellie, da’s afgesproken. Ga ik nu weer op huis aan. Vanavond witlof want die was weer eens in de reclame bij de supermarkt. Zie ik je maandag weer. Ajuus en fijne zondag nog.’
‘Ajuus, knul, jij ook tot maandag.’
We schrijven vrijdag 9 april 2021.
‘Hallo, Ellie, alles in orde?’
‘Ja, hoor met mij is alles in orde. Hoe gaat het nu met jou? Nog naweeën van je vaccinatie?’
‘Ik geloof van niet nee. De eerste paar dagen had ik wel wat spierpijn en was de prikplek pijnlijk maar daarna is het aardig bijgetrokken. Gelukkig maar want ik had er toch ook best de zenuwen van. Mag je gerust weten.’
‘Komt dat door wat er allemaal in de pers gezegd werd?’
‘Precies, wel prikken, niet prikken, onder de zestig niet prikken, toch weer doorgaan, weer een dode. Allemaal niet bevorderlijk voor de gemoedsrust en het vertrouwen in het vaccin. Volgens mij hadden ze het ook anders kunnen aanpakken, maar goed, gedane zaken nemen geen keer en als het kalf verdronken is is de put dempen gewoon te laat.’
‘Daar zeg je wat knul. Doorgaans wel de geijkte strategie van dit demissionair kabinet maar daarmee lopen ze wel telkens achter de feiten aan. Slecht voor het vertrouwen. ALs je het mij vraagt.’
‘Inderdaad Ellie, maar goed nog een paar dagen en ik ben door de ‘kritieke fase’ heen en kan ik weer wat geruster zijn. Tot die tijd hou ik mezelf goed in de gaten.’
‘Anders ik wel, knul, ik wil je nog niet kwijt.’
‘Dat doet me deugd Ellie, werkelijk. Heb jij verder nog wat te melden? Is er nog iets speciaals gebeurd op het dorp?’
‘Niet dat ik weet, knul, alles is rustig, minder koud weertje als gister en iets meer volk door de dorpsstraat maar verder geen bijzonderheden. Heb jij nog wat gelezen of gehoord?’
‘Ja prins Philip van Engeland is dood. Hij is negenennegentig geworden.’
‘Prins Philip, van Engeland is nu definitief Brexit gegaan, knul? Ik dacht dat die weer wat aan het opknappen was? Niet dus. Einde oefening voor hem. Dat zal zijn vrouw verdrietig stemmen, ze is ook al vijfennegentig. Och arm mens.’
‘Nou, arm, Ellie, die zit behoorlijk in de slappe was hoor, daar ben ik niet bang voor. Maar evengoed als je zo lang samen bent, ik geloof drieenzeventig jaar, dan ben je zo vergroeid met elkaar dat het als een amputatie voelt volgens mij. Ik las al dat er geen staatsbegrafenis komt in verband met corona, dus alles wordt in kleine kring afgehandeld.
Dat is dan ook voor het eerst in Engeland dat ze noodgedwongen van een traditie moeten afwijken, ben ik bang. Maar evengoed een triest moment in de familie daar. Ik heb met ze te doen hoor. Ik ga maar weer op huis aan Ellie, meer heb ik toch niet te melden. Morgen kom ik weer even langs. Voor straks een fijne avond en tot morgen. Ajuus.’
‘Ja, tot morgen knul, Ajuus.’
We schrijven donderdag 8 april 2021.

‘Wat is Lunteren toch een heerlijk dorp, Ellie. Kijk toch weer eens die dorpsstraat, hoe mooi dat er weer op staat. En dan straks het zonnetje er weer bij, de lente in aantocht, de coronaversoepelingen misschien wel een feit.’
‘Zeker, knul, daar heeft iedereen wel weer zin in, denk ik zo. Maar heb je nog ander nieuws?’
‘Ja, platvoeten.’
‘Wat, heb jij platvoeten? Hoe kom je daar nu weer bij?’
‘Nou, dat zal ik je zeggen, Ellie. Ik liep laats een fiks eind en hield er een zere knie aan over. De Fysiotherapeut geraadpleegd, die constateerde een overbelaste knie en gaf de tip: ‘Wandel maar wat minder’. Aantrekkelijk advies natuurlijk. Maar ja, buikvet he, dat waait er niet vanzelf af!’
‘Ah, dus toch gaan wandelen zeker?’
‘Nee, of in elk geval een stuk minder. En op advies van een kennis naar de podoloog gegaan bij van Camp. Die heeft alles eens grondig onderzocht, gescand, opgemeten,gefotografeerd, betast, geknepen, gedraaid en zo meer. Het heldere advies was dat het spreekwoord ‘op eieren lopen’ nog dichter bij de waarheid ligt dan gedacht. Ik heb zelf kunnen zien in de lichtbak hoe mijn voeten bij de hak te plat uitstaan en geen eivorm laten zien. En dat is dus niet goed. Dus steunzolen!’
‘A ha, dus zo kom jij aan je steunzolen. Wanneer zijn ze klaar knul?’
‘Over twee weken en dan gaan we zien of ze helpen. Dus dan pas loop ik weer ‘op eieren’. Hoe mooi is dat Ellie.’
‘Nou, knul, ik help het je hopen dat die zooltjes van jou straks uitkomst bieden en dat jij er dan weer kwiek en vlot overheen huppelt.’
‘Daar ga ik wel van uit Ellie, ik ga weer op huis aan. Zie je morgen wel weer. Ajuus.’
‘Ajuus, knul, tot morgen.’
We schrijven woensdag 7 april 2021.

‘Zo, Ellie, in verpleeghuizen mag men binnenkort weer knuffelen. Als het aan het OMT ligt.’
‘Tjonge, vanwaar die versoepeling ,Knul?’
‘Ik zou het niet weten maar ik las het daarstraks op teletekst. Voorwaarde is wel dat 80 procent van de bewoners van het veprleeghuis is gevaccineerd. Bewoners kunnen op hun eigen kamer weer meer dan twee personen ontmoeten zonder 1,5 meter afstand en er mag geknuffeld worden!’
‘Nou, knul dat zal welkom een bericht zijn voor verpleeghuisbewoners. Kunnen ze weer een beetje blijer van worden denk ik zo.’
‘Zeg dat wel , Ellie, want het lijkt me maar een magere bedoening in zo’n verpleeghuis als je maar een persoon op bezoek mag hebben.’
‘Ja, echt gezellig is het dan niet maar gelukkig zijn er dus nu versoepelingen op komst. Ik hoop echt voor al die mensen dat het door kan gaan.’
‘Heb jij verder nog wat te melden, Ellie?’
‘Niks te melden, knul. Alles gaat rustig zijn gangetje hier op het dorp. We wachten op de versoepelingen die er aan zitten te komen. Ik heb begrepen dat de piek afvlakt dus nou maar hopen dat er straks ook in het dorp weer wat meer kan. Volgens mij zijn de meeste mensen er helemaal klaar voor. Stel je toch eens voor, weer volk op terras bij de bakker , het Nieuwe Erf, Broodje Biezonder , voor bij Floor en Portofino, Het Hoekhuus, De Peperbus. Gewoon dat het dagelijkse leven weer een beetje normaliseert Dat zou toch fantastisch zijn, knul.’
‘Hopelijk waarderen we dan ook weer wat we al die tijd hebben moeten missen Ellie. En kunnen we er dankbaar voor zijn dat zoiets vanzelfsprekends niet altijd vanzelfsprekend hoeft te zijn. Net als onze gezondheid trouwens. Als er een ding is wat ik dit afgelopen coronajaar wel geleerd heb is het dat iets gewoons uiteindelijk toch ontzettend bijzonder kan zijn. Gewoon een kopje koffie op terras zonder angst om ziek te kunnen worden. Ik kijk er, net als jij, echt naar uit. Laat ik het daar maarop houden, Ellie. Ga ik nu weer ophuis aan, hou nog even vol meid zie ik je morgen weer. Ajuus.’
‘Ajuus, knul, tot morgen maar weer.’
We schrijven dinsdag 6 april 2021.

‘Hallo, Knul. Ben je d’r weer? Heb je een beetje leuke tweede paasdag gehad?’
‘Ach, we hebben het rustig aan gedaan, Ellie. Veel binnen gebleven want buiten kon je haast niet wezen met al die wintsere buien. Wat een omslag en een groot verschil met vorige week.’
‘Daar heb je gelijk in, knul, vorig weekend zaten de parken vol met volk en was het hier op het nieuwe erf ook aardig bezet met passanten.’
‘Dus, ja we hebben ons vooral binnen vermaakt. Het was echt jogginpakkendag.’
‘Wat voor dag, zeg je dat het was?’
‘Joggingpakkendag! Gewoon lekker in je jogginpak lopen de hele dag. Informeel gekleed gaan. Casueel, als je begrijpt wat ik bedoel. Je gewone kloffie in plaats van het zondagse pak.’
‘O, op die manier, ja, juist, ik snap het, knul. Nou gelijk heb je hoor. Een mens hoeft er immers niet altijd piekfijn uit te zien. We willen ons ook wel eens lekker makkelijk kleden.’
‘Ja, behalve jij natuurlijk.’
‘Hoezo, behalve jij natuurlijk?’
‘Nou, gewoon, jij hebt echt altijd hetzelfde aan Ellie, het spijt me dat ik het zeggen moet maar het is gewoon zo. Ik kom nu al bijna een dik jaar bij je langs, elke dag en je draagt nog steeds hetzelfde als wat je aanhad toen je hier werd neergezet.’
‘Ja, maar daar kan ik helemaal niks aan doen, knul, zo gaat dat nou eenmaal met een beeld. Het wordt ontworpen in een bepaalde stijl, het wordt uitgevoerd , in brons gegoten en geplaatst. Vanaf dat moment verandert er, als het goed is, niks meer. Dus ook mijn kleding niet.’
‘Dat snap ik ook wel, Ellie, ik bedoel het ook niet persoonlijk. Maar ik vindt het voor jou gewoon jammer dat jij je bijvoorbeeld niet eens een keer in joggingpak kunt steken of een strakke spijkerbroek of voor mijn part een mooie overal. Ik bedoel het juist positief. Volgens mij zou je juist extra bekijks trekken hier op het nieuwe erf. Zeker wanneer je eens wat anders aan zou hebben. Maar goed dat is mijn inschatting.’
‘Nou, knul, da’s dan mooi een opvatting waar ik helemaal niks mee opschiet. En de dorpelingen al helemaal niet. Volgens mij zijn die helemaal tevreden met mijn kleding zoals ik die nu al al die jaren draag. Ik ben neit van plan om nog aan mezelf te laten sleutelen. Zet dat maar uit je hoofd. En als het anders is komen we daar vanzelf wel achter.’
‘ Misschien heb je wel gelijk ook Ellie, ik maak er ook geen halszaak van hoor, maar ik dacht er gewoon maar over na. Je ziet er zo ook fantastisch uit meid dus ik zou zeggen, ben jij tevreden, ben ik tevreden. Ik zie je morgen weer. Ajuus en nog een fijne avond verder.’
‘Goed, Knul, tot morgen, Ajuus.’
We schrijven maandag 5 april Tweede paassdag 2021.
‘Wat een weertje, Ellie, koud ook.’
‘Zeg dat wel, knul, ik had je eigenlijk niet eens meer verwacht met dit weer. Je kunt maar beter binnen blijven hoor, straks heb je nog iets te pakken ook.’
‘Ach, dat zal wel meevallen, Ellie, ik heb de winterjas aan, de muts op en de handen flink in de zakken.’
‘Nog wat te melden, knul? Ik in elk geval niks, weinig te beleven hier momenteel. Komt vast door het weer.’
‘Nou te melden, op Feestboek komt regelmatig een advertentie langs van ‘De Werelt’ dat ze geopend zijn en dat alles vernieuwd is en dat gasten nu allemaal welkom zijn om te komen genieten van hun luxe Welness omgeving, hun prachtige mooie kamers en nieuwe matrassen. En dat in de directe omgeving mooie wandelpaden zijn en ATB routes waar je je heerlijk kunt uitleven op de bospaden.’
‘O, daar zul jij vast met gemengde gevoelens kennis van hebben genomen, zeker.’
‘Dat kun je wel zeggen, Ellie, geen woord over de eeuwenoude plaggenweg die is afgesloten, geen woord over de onmin met de ‘buren’ , kortom met zwijgt daarover in alle talen en als het graf. Men speelt intussen wel mooi weer met, dat moet gezegd een formidabele opgeknapt congrescentrum De Werelt. Ik hoop alleen dat de dialoog gevoerd blijft worden over de bezwaren die door de vereniging van het Lunters Buurtbos zijn ingediend. En niet alleen van de leden van het buurtbos, ook de Lunterse middenstand zal het gaan merken, de fietsverhuurders in het dorp, want als je eens goed de site onderzoekt van De Werelt zie je dat ze ook fietsen en zo meer gaan verhuren. De vrije markt laat zich straks stevig gelden, let maar op. Aan de andere kant begrijp ik ook dat je als uitbater van zo’n hotel, want dat is het nu toch wel, niet zit te wachten op passanten uit de buurt. De gasten komen er uiteraard voor hun rust en vakanties. Dus ,Ellie, het ligt allemaal best ingewikkeld.’
‘Nou, knul, we zullen er uiteraard wel iets op vinden. De Lunteranen zijn niet voor één gat te vangen en hebben vaak een creatieve oplossing voor hun problemen. Zoveel weet ik wel.’
‘Nee, Ellie, ik moet het eerst allemaal nog zien, maar goed ik ga weer op huis aan. Ik vind het toch te koud worden. En straks was er al zo’n hagelbui, daar heb ik al heel geen zin meer aan. Lente moet het worden, wat jij!’
‘Nou, Ajuus dan maar, zie ik je morgen weer, knul. Fijne avond nog.’
‘Jij ook fijne avond en tot morgen, Ellie, Ajuus.’

We schrijven 3 april Stille Zaterdag.

Ellie en Knul houden Stille Zaterdag in ere en betrachten een dag van reflectie in aanloop naar hun paasfeest. Ze hebben even oog voor iets anders dan de waan van de dag. Dat is namelijk iets meer dan enkel paasbrunch,eitjes verorberen en paashazen van chocola nuttigen. Vandaar een korte overdenking. Maandag hopen we er weer te zijn.

Waarvan akte Ellie van het nieuwe Erf en Knul.


Stille zaterdag
Opmaat
naar het paasfeest
stilte . . . . . . .
voor een storm
die wereldwijd
door zijn Geest
in gang zal worden gezet.
Eén naam onder de hemel.
Eén naam diep in mijn hart.
Eén naam in tijd en ruimte.
Achteraf is het makkelijk gedichten schrijven
over in Hem zijn en in Hem blijven.
Ja ik weet het.

Maar de mensen van dat allereerste uur
gingen stuurloos huiswaarts.
Bleven biddend bij elkaar wel mooi zitten met hun vragen.
Onwetend van wat komen ging.
Zijn woorden enkel als herinnering.
Hoeveel onzekerheid kan een mens verdragen?
Hoe gezegend zijn wij nu.
Gelovig wetend, nog steeds getekend,
door gebrokenheid en pijn.
Maar gelovig mogen wij op weg
naar daar waar Hij alles is in allen
waar dat ook mag zijn.
We schrijven 2 april.
‘Hoi, Ellie, ik ga weer hoor. Voel me niet lekker, ben gisteren geprikt zoals je weet maar vandaag ben ik beduidend beroerder. Dus, sorry voor mijn zeer korte bezoekje. Dat het prikken voor mensen onder de 60 nu opnieuw is stopgezet stemt ook niet tot grote vreugde. Ik bedoel maar , het zit al in mijn lijf en nu is het afwachten tot welk percentage van de geprikten ik behoor. Als je begrijpt wat ik bedoel.’
‘Natuurlijk, knul, ik snap het helemaal, ga lekker snel naar huis en neem elke vier uur twee paracetamollen. Dat drukt de klachten enigzins en morgen zie ik wel of je nog langskomt. Zo niet dan maandag weer. Ajuus.’
‘Ajuus, Ellie tot morgen of tot maandag.’
Bloesempracht.
We schrijven 1 april 2021.
‘Ellie, dit is geen grap maar ik heb vandaag mijn eerste prik gehad.’
‘En? Voel je al wat?’
‘Een beetje doof gevoel in mijn arm, verder is het afwachten wat de komende dagen gaan brengen. De dokter zei dat je wat hoofdpijn kon krijgen en soms wat koorts maar het verschilt van persoon tot persoon, dus ja. Het kan nog alle kanten op.’
‘Hou het maar goed in de gaten dan, knul. Het blijft toch iets nieuws , zo’n vaccin.’
‘Ga ik zeker doen Ellie, dus als ik de komende tijd eens een keer niet langskom kan het zijn dat ik me te beroerd voelde om de deur uit te gaan. Hoe daar dan maar rekening mee.’
‘Prima, knul, ik zal er om denken. Verder nog nieuws?’
‘Ja, kijk eens naar deze foto, die heb ik gemaakt op de hoek Hertenlaan Postweg in de richting van waar vroeger de Bethelkerk heeft gestaan. Alles prachtig in de bloesem. Wat vind je er van Ellie?’
‘Inderdaad heel prachtig, gelukkig hebben ze die bomen daar mooi laten staan. Zeekr nu met de opkomende lente kleurt het dorp weer aardig in.’ Het gras wordt groener op het Nieuwe Erf, de bloesems in de bomen komen nu allemaal op en de bloemen beginnen ook te komen. Bomen komen weer in blad, kortom wie het doet doet het maar de natuur wordt weer in rap tempo ingekleurd.’
‘Nou daar gaan we de komende tijd maar eens heerlijk van genieten, Ellie. Nu ga ik weer snel terug naar huis want ik was ook het pinnokkio debat aan het volgen.’
‘Pinnokkio debat? Wat is dat nou weer?’
‘Nou, het functie elders- debat.’
‘O, ja, dat debat, volg jij het nog dan?’
‘Ja zeker Ellie hier wordt parlementaire geschiedenis geschreven en de procedures voor kabinetsformaties nieuwe stijl worden hier aangescherpt en bijgesteld dus ja, dat volg ik met grote belangstelling.’
‘Phoe, waar je zin in hebt, zeg.’
“Ellie, iemand moet het doen en ik wil niet alleen maar als een reaguurder mijn gal spuwen op sociale media, ik wil dan ook wel beslagen ten ijs komen. Onlangs nog een biografie gelezen over Abraham Kuyper, toch ook geen gering staatsman uit onze parlementaire geschiedenis.’
‘Ja, maar knul, wat heeft ons dorp daar nou aan?’
‘Daar kan ik kort over zijn Ellie, je geschiedenis kennen is zicht krijgen op je actuele situatie. Dat gaat op voor landspolitiek maar ook voor dorpse zaken. Weten waar je vandaan komt, hoe je dorp zich heeft ontwikkeld in de loop der jaren, welke figuren betekenisvolle bijdragen leverden aan hoe ons dorp er nu bij ligt blijft altijd van belang.
Dat onze voorouders met hun handen in de klei stonden, het land bewerkten, het bos hebben aangeplant bijvoorbeeld. Als dat niet was gebeurd keken we nu nog uit over grote heidevelden.’
‘Je hebt er aardig kijk op knul, ik hoor het al. Straks ga je me nog vertellen dat je zelf in de politiek gaat.’
‘Ellie, één ding, dat nooit. Daar is mijn lontje veel te kort voor. Maar nu ga ik echt, tot morgen, Ajuus.’
‘Ajuus, knul, tot morgen.’

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

<span>%d</span> bloggers liken dit: