LUNTERS VROUWTJE

We schrijven donderdag 30 september 2022.

‘Goeiedag Ellie, hoe staat het leven?’
‘Zoals je ziet, knul. Een lekker herfstzonnetje, volk in de dorpsstraat , nieuwe prullenbak! Maar. . . ik wil wel een andere!’
‘Wat bedoel je Ellie?
‘Kijk zelf maar knul. Hier achter me op de hoek, zie je dat zilveren lelijke ding?’
‘Ja, dat is gewoon een prullenbak!’
‘Dat is geen prullenbak knul dat is een lelijk ding. Een prul van een bak! Kijk daar eens schuin voor me! Dat is wat ik noem een prullenbak!’
‘Ja maar die is gewoon groen, Ellie!’
‘Gewoon, nou jij mag dat gewoon groen vinden ik zeg je dat het Lunters groen is net als de fietsenrekken en de hoekpaaltjes in het dorp. Dat is bij de herinrichting van de dorpsstraat allemaal nieuw neergezet. Ter versiering van het dorp en om het oude karakter te behouden!’
‘Och, Ellie, wat maak je je druk. Een prullenbak is gewoon een prullenbak. Dan maakt het toch niet uit hoe of die er uitziet? Er wordt toch alleen maar rommel ingegooid.’
‘Kan wel wezen, knul, ik vind het niet volgens afspraak. Zo’n zilveren puist op twee benen hoef ik niet bij mij in de buurt te hebben. Daar moet gewoon een mooie ouderwetse groene prullenbak komen, net zo een als daar staat.’
‘Nou, Ellie, dan ben ik bang dat je lang zult moeten wachten. Ik weet niet of er nog van die groene prullenbakken op voorraad zijn bij de gemeente Ede.’
‘Dat zal toch zeker wel, knul? Ik mag toch hopen dat er een paar op voorraad bewaard worden. Net als die hoekpaaltjes met het Lunters vrouwtje erop. Ik heb begrepen dat ze daar ook al doorheen zijn. Ik heb me laten vertellen dat er zelfs groene amsterdammertjes worden geplaatst. Nou, als dat waar is! Ik vind het maar surrogaat. Het liefst zie ik gewoon dit spul weer terug zoals eerder overeengekomen. Groene paaltjes, groene rekken voor de fietsen dan ook groene prullenbakken. Zo moeilijk hoeft het niet te wezen toch?’
‘Nou, Ellie, ik help het je hopen. Bij de gemeente Ede willen ze nog wel eens modern denken. Foodvalley, groot nieuw treinstation, afsluiting spoorovergangen en zo meer.’
‘Dat moeten ze allemaal zelf weten, knul. Het mag allemaal wat kosten maar d’r kan best nog weer een nieuwe ouderwetse groene prullenbak van af en een paar groene paaltjes. Dat hoeft helemaal niet zo moeilijk te zijn toch?’
‘Helder, Ellie, je hebt je punt gemaakt. Ik snap het nou wel maar of ze het in Ede ook begrijpen?’
‘Ach, knul, loop maar weer verder, ik zal er nog eens over nadenken hoe of ik dit bij de notabelen in Ede onder de aandacht ga brengen. Ajuus.’
‘Ajuus, Ellie, leuk je weer gesproken te hebben. Gooi ik dit nog even in die groene prullenbak daar schuin tegenover je, goed?’
‘Is goed knul, ajuus en tot een volgende keer.’
‘Ajuus, Ellie tot een volgende keer.’



We schrijven 16 september 2022.

‘Goeiedag Ellie wat zie ik nou toch op je sokkel staan?’
‘Ja hoe moet ik dat weten. Ik weet niet eens dat er wat op staat. Wat staat er op mijn sokkel dan?’
‘Eens even goed kijken hoor, ja hier staat duidelijk; Eigendom van Oud Lunteren! Nou ja, Ellie, ik wist helemaal niet dat jij iemands eigendom was?’
‘Ik ook niet, knul. Eerlijk waar, ik ben er gewoon beduusd van. Ben ik me daar ineens gewoon niet van mezelf maar eigendom van Oud Lunteren! Het moet niet gekker worden zeg! Ik ben gewoon van iedereen, voor iedereen en door iedereen. Tenminste dat zeggen ze bij Oud Lunteren zelf ook altijd. Alle jaren weer wordt het herhaald op het grote feest.’
En daarbij komt ook nog dat ik heel goed voor mezelf kan opkomen. Ik maak zelf wel uit hoe of wat. Ik sta hier dan wel in oude dracht er staat ook een geëmancipeerde deern. Zoveel kan ik je wel zeggen knul!’
‘Ik weet er alles van, Ellie, ik ken je nou onderhand wel een beetje. Maar nu even heel iets anders. Ik heb wat voor je!’
‘Wat heb je voor me, knul?’
‘Ik heb een nieuwtje voor je waar je vast heel fier op zult zijn.’
‘Nou, kom maar op met dat nieuwtje van je. Eens kijken of ik er wijs mee kan zijn.’
‘Ellie, heb je ooit wel eens gehoord van de Kerstboomexpress?’
‘Nou om eerlijk te zijn hangt me er vaag iets van bij ja. Waren dat niet die jongens uit Lunteren die vorig najaar hele mooie Kertsbomen verkochten op het erf van Visser?’
‘Klopt helemaal Ellie! Maar nou komt het nieuwtje…….Dit jaar zijn ze het weer van plan volgens dezelfde formule!’
‘Nou, daar is niks nieuws aan knul. Da’s gewoon herhalen wat ze afgelopen jaar al een keer hebben gedaan.’
‘Ja, Ellie, dat klopt maar het nieuwtje is dat ze dit jaar een kerstbal kunnen leveren met jou erop!’
‘Och ga toch gauw een end heen, knul, dat geloof je zelf toch ook niet zeker?’
‘Jawel Ellie en ik kan het je bewijzen. Hier kijk maar, ik heb er al een foto van! Zie maar!’
‘Och, gunst, ja hé ,ik lijk er sprekend op! Mooi tasje zo in de hand! Nou dat had ik toch nooit kunnen denken dat ik ooit nog eens op een kerstbal terecht zou komen. Vlaggen, wimpels, borden, beeldjes, oorringen, lampen, dat wel maar een kerstbal da’s een collectorsitem, knul. Waar kan ik die bestellen?’
‘Daar kan ik nog niks over zeggen maar zodra ik meer weet laat ik het je zeker weten. Hou intussen de website in de gaten van de kerstboomexpress. Dat lijkt me wel zo slim om te doen.

http:De Kerstboom Express

‘Nou, ga ik snel weer op huis aan, Ellie.’
‘Zeker stiekem ballen bestellen knul. Mocht het zover zijn ik wil er in ieder geval eentje voor mezelf. Kan me niet schelen wat het kost. Reserveer maar vast zodra het kan. Ajuus’
‘Ajuus Ellie tot een volgende keer en ik hou je op de hoogte.’




Foto:google
We schrijven 14 september 2022.
‘Goedemorgen Ellie, alles in orde met je?’
‘Met mij is alles dik in orde, knul. Leuk dat je d’r bent trouwens. Hoe gaat het met jou?’
‘Ja met mij gaat het ook wel goed. We zijn gezond, we hebben elke dag een boterham, we hebben een dak boven ons hoofd en we hebben een kachel die straks lekker kan branden als het weer kouder wordt.’
‘Nou, daar zou ik nog niet zo heel zeker van zijn, knul. Ik hoor anders dat er veel zorgen zijn over de gasrekeningen die er aan staan te komen bij veel mensen.’
‘Inderdaad, Ellie, dat is dan ook het enige punt van zorg. De rekening. Maar is dat niet altijd een punt van zorg voor ons hollanders?’
‘Daar kon je zomaar eens gelijk in hebben, knul. We zijn een volkje van kruideniers en we letten graag op de centen. We zijn er in de geschiedenis rijk mee geworden. Gouden eeuw, gasbel in Groningen. Het kon niet op!’
‘Ja,Ellie maar het kon wel op. Dat blijkt maar weer. Jarenlang gas getrokken uit Groningse bodem met bodemverzakking als gevolg, scheuren in de huizen maar saneren ho maar. Las ik afgelopen week dat er juist nog even extra gas was opgepompt terwijl al bekend was dat het juist verstandig was om dit niet te doen. Maar ja, die centen he? Altijd die vermaledijde rotcenten. Het meer is nooit groot genoeg voor de grootverdieners, Ellie. Dat is nu toch wel duidelijk.’
‘Och, knul, praat me er niet van. Het is dat we er ons geld mee moeten verdienen maar anders.’
‘Wat anders, Ellie?’
‘Ja dat weet ik eigenlijk niet eens. Wat zouden we anders moeten, knul. Weet jij een oplossing?’
‘Nee, Ellie, ik zou het zo een twee drie ook niet weten.’
‘Mooi dan zijn we het daar over eens, knul!’
‘Waar zijn we het over eens ,Ellie?’
‘Dat we allebei geen oplossing hebben voor een probleem dat ons boven het hoofd groeit, knul. Daar zijn we het over eens. En dat is altijd een goed begin. Als je het met mekaar eens kunt worden.’
‘Tja, Ellie, als je het zo bekijkt.’
‘Gelukkig bekijk ik het zo anders kon ik er wel mee ophouden knul. Net als Shoe en more gedaan heeft. Nou kijken we voorlopig daar dat zwarte gat in. Ik sta ook net verkeerd zo. Maar goed ik wil niet klagen.’
‘Nou, Ellie, ik ook niet. Ik ga weer eens door, moet nog vlees halen bij Van Rooijen. Ajuus en tot een volgende keer.’
‘Ajuus, knul en maak er nog een mooie dag van!’

We schrijven donderdag 8 september 2022.

‘Tot op de draad nat was ik, knul. Werkelijk waar. En weet je? Ik vond het niet eens erg. Heerlijk vond ik het. Tjonge wat heb ik dat beetje water gemist zeg, de afgelopen maanden.’
‘Nou, Ellie, dat stelt me gerust. Te weten dat je het niet erg vond om zo nat te worden. Maar het was toch wel ineens hevig zoals het tekeer ging, vind je ook niet?’
‘Natuurlijk, knul, maar het was hard nodig hoor. Ik hoorde vannacht het gras op het nieuwe erf al bijtrekken. Het is gedaan met dat gele stro, het begint zowaar weer groen te blozen, knul. Da’s toch een mooi gezicht en het staat ook nog eens veel frisser.’
‘Heb je nog andere spannenden zaken beleefd Ellie?’
‘Och nee, niet direct, knul. Na de Oud Lunterse Dag bleef ik hier wel zitten met een leeg pand van Shoe & More. Ik snap dat er ergens een grens zit aan wat je wilt maar evengoed blijft het jammer dat er nu weer zo’n winkelpand leeg staat. En de oude Readshop is ook nog niet gevuld. Dat zijn al weer twee van die zwarte gaten in de winkelstraat en dan moet de decembermaand straks nog komen. Daar zie ik dan weer wel tegenop knul!’
‘Och, Ellie, je moet maar zo denken, alles heeft zijn tijd zijn plaats en uur en er komt vanzelf weer een ondernemer die een mogelijkheid ziet om er iets in te beginnen. Ga daar maar rustig van uit, Ellie. Niks om je zorgen over te maken. En volk komt er toch wel ook in de decembermaand. Als tenminste corona geen roet in het eten gooit natuurlijk.’
‘Ja daar zeg je wat knul, daar moeten we natuurlijk altijd alert op blijven. Was jij je handen nog wel altijd als je thuis komt van een wandleing of boodschappen doen?, Knul?’
‘Uh, eerlijk antwoord, Ellie?’
‘Anders hoef ik het toch niet te vragen is het wel? Ja gewoon een eerlijk antwoord, knul.’
‘Als ik er aan denk was ik mijn handen maar eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik er ook niet meer alle dagen aan denk.’
‘Nou, knul, dan zal ik het je maar weer eens een keertje zeggen. Was je handen stuk!’
‘Ik zal er beter op gaan letten Ellie. Nou ga ik direct maar op huis aan, handen wassen, Ajuus!’
‘Doe zoals je zegt, dan lieg je niet, knul, Ajuus en leuk dat je d’r weer even was.’

Hij staat!

We schrijven donderdag 25 augustus 2022.

‘En hij staat, Ellie!’
‘Wie? Toch niet ‘Us Epke’ die was toch gestopt met turnen?’
‘Nee, joh, de grote tent hebben ze weer opgezet en hij staat! Nu kan het morgen gewoon allemaal doorgaan!’
‘O, gelukkig, knul, ik dacht even dat Epke weer begonnen was maar de tent staat dus. Da’s een goed bericht. D’r zal wel weer een heel beetje volk op af komen morgenavond. Na het volkstoneel toch?’
‘Ja zeker Ellie, na de toneelvoorstelling kun je direct doorlopen naar de tent en daar begint dan de grote Erfhuusveiling. Ik ben nu al benieuwd hoeveel het klapstuk zal gaan opbrengen.’
‘Nou, als het zo’n bord is dat bij de dorpsgrens staat dan zal er wel veel jong volk op bieden. Hoe later op de avond hoe hoger het bod.’
‘Dat heb je goed, Ellie, dat zal wel weer een heel spektakel worden. Net als andere jaren.
We hebben er lang genoeg op moeten wachten maar het is hartstikke mooi dat het weer kan, toch? Vind je ook niet, Ellie?’
‘Zeker, knul, heel mooi, maar ik hoop wel dat ze het allemaal in het betamelijke houden. Geen trammelant enzo. Je weet maar nooit, als er genoeg bier in zit wordt de coördinatie ook rap minder, knul. D’r valt er maar zo een voor je voeten of er gaat er een op iemands tenen staan. Da’s met die klompen geen prettig gevoel, kan ik je zeggen.’
‘Och Ellie, niet al te somber, we nemen er een paar, maken het niet te gek, zaterdag mogen we ook nog een hele dag met z’n allen. Ik vertrouw erop dat iedereen zijn uiterste best doet er een mooi feest van te maken zonder trammelant, politiek en met deze droogte geen ondoordachte vuurtjes aan te steken.’
‘Jij zegt het knul, jij zegt het.’
‘Ja , ik zeg het zeker en ik zal je nog eens wat zeggen Ellie, ik heb van de week helemaal zelf het beste pak staan strijken van mij en van de vrouw. De klompen heb ik geschuurd en de sokken al klaargelegd. Nou jij weer.’
‘Ik hoef gelukkig helemaal niks knul maar wel hartstikke mooi dat je dat helemaal zelf gedaan hebt, goed bezig met die emancipe…..moeilijk woord; zal ik maar zeggen.’
‘Nou, Ellie, je kunt dus gerust zijn hij staat. Ik zie je na zaterdag wel weer eens. Praten we bij over wat we gezien en beleefd hebben. Ajuus.’
‘Ajuus, knul leuk dat je d’r weer even was. Ik heb er iezig veel zin in!’

We schrijven maandag 22 augustus 2022.

‘Goedemorgen Ellie!’
‘Goedemorgen, knul. Ga je om een boodschap?’
‘Nee, ik loop zo maar even langs. Eens zien wat of er in het dorp gaande is.’
‘Nou, dan moet je voor de aardigheid eens gaan kijken bij de bouwplaats van de nieuwe Deka markt. Daar zijn ze me toch een groot gat aan het graven. Daar kan een beste kwak kuulvoer in hoor, als je het mij vraagt.’
‘Zal ik zo eens gaan doen, ik heb het nog niet gezien. Dank voor de tip, Ellie.’
‘Graag gedaan knul. En als je dan toch de ronde maakt kijk ook eens bij de etalage van de oude Read Shop. Daar staat de ouwe meuk in die ze op de Erfhuus veiling gaan afslaan. De veilinglijst hangt er geloof ik ook bij. Kun je alvast bekijken waar je op gaat bieden. Het is weer een heel spul hoor wat er staat. Sjoelbak, pijpenrek, emaille pannenset en ga zo maar door. Gereedschap, rookstoel en nog meer.
Ga maar eens zien, knul. Het wordt hartstikke leuk. Ze zullen onderhand ook wel de veilingent gaan opzetten, heb ik haast gezegd. Ik heb er in ieder geval nu al zin in. Leven in de brouwerij, volk over de vloer, het geluid van klompen op de straatstenen. De geur van gebakken hamburgers, oliebollen, broodjes beenham en broodjes haring. Och knul, zo lang op moeten wachten door die coronatijd. Maar nu ben ik er al helemaal klaar voor. Jij toch ook mag ik hopen?’
‘Zeker, Ellie, ik kan ook niet wachten om vrijdagavond naar het volkstoneel te gaan kijken. Kom ik gezellig naast je staan, goed? En daarna naar de tent voor de veiling, een paar nemen en misschien gooi ik ook nog wel een broodje worst of een warme saté in mijn mik. Bijkletsen met de dorpsgenoten. Ik kijk er echt naar uit! Ellie.’
‘Je vergeet nog een ding, knul.’
‘Wat vergeet ik dan?’
‘Brommers kieken!’
‘Brommers kieken? Hoezo?’
‘De toertocht van de oude brommers die is vrijdagmorgen al dus dat moet je ook goed in de gaten houden, knul. Anders mis je het maar zo en dat zou zonde wezen. Die jongelui hebben zo hard gewerkt om hun machien weer aan de gang te krijgen. Dat valt nog niet mee tegenwoordig. D’r zijn zowat geen reserve onderdelen te krijgen. Daar moeten ze echt naar zoeken hoor!’
‘Zo, Ellie, je bent goed op de hoogte! Petje af hoor!’
‘Hou die pet maar op de kop, knul, kun je daar het briefje met het lunterse volkslied mooi bewaren!’
‘Zal ik doen Ellie, ik ga maar eens naar de oude Readshop dan. Ajuus en tot vrijdag. Ik breng wel een lunterse neut voor je mee!’
‘Da’s goed knul, ajuus, leuk dat je d’r effe was!’

We schrijven 10 augustus 2022.
‘Goedemorgen Ellie, wat heb jij daar nou op je sokkel?’
‘Och, gut, praat me er niet van! Twee keer over nog wel.’
‘Ja, dat zie ik ook maar wat is het? Je bent toch niet incontinent geworden of zo?’
‘Welnee, knul, honden! Honden hebben tot wel twee keer toe tegen mijn sokkel aan staan Zei…. Uh, Plassen. Laat ik het maar netjes houden.’
‘He, gatver, Ellie. En nu?’
‘Ja, niks. Gewoon op laten drogen. Meer kan ik ook niet doen en er is niemand die even met een sopje mijn sokkel schoonmaakt hoor. Daar hoef ik zeker niet op te rekenen! En naarmate het langer zit gaat het alleen maar meer stinken.’
‘Je weet zeker dat je het niet zelf. . .?’
‘Nou moet je echt ophouden, knul, ik zal toch zeker zelf het beste weten wanneer ik mijn water laat lopen!. Nee, dit is gewoon van twee passerende honden die even pssst de poot optilden en voor ik er erg in had liep het al warm over de sokkel.’
‘Nou, ja, Ellie, wat vervelend voor je.’
‘Zeg dat wel ja. Maar goed, gelukkig is het warm vandaag en droogt het snel op. Hoewel het gaat wel jeuken ook wanneer zoiets opdroogt. Komt van al dat zout he!’
‘Zit er zout in hondenurine? Dat wist ik helemaal niet?’
‘Ik eerst ook niet, knul, maar laten we het maar gauw over wat anders hebben. Heb jij nog nieuws?’
‘Nee, Ellie, het spijt me. Ik heb geen nieuws voor je. Ja, het is heet, het wordt heet en het blijft voorlopig heet maar dat is allang geen nieuws meer toch?’
‘Daar heb je gelijk aan, knjul. Dat is allang geen nieuws meer. Gelukkig heb ik hier af en toe nog wat schaduw van de bomen.’
‘Nou, Ellie, daar zul je het dan mee moeten doen, ben ik bang. Ik ga weer een stukkie verder, zie je een volgende keer wel weer. Hopelijk is je sokkel dan weer mooi opgedroogd.’
‘Ik hoop dat er toch nog iemand komt met een emmertje sop. Even de sokkel schoonschrobben. Zou me ook een hoop jeuk schelen! Tot kiek maar weer, knul, leuk dat je d’r weer even was. Ajuus!’
‘Ajuus, Ellie tot gauw.’
We schrijven 5 augustus 2022.

‘Goedemorgen Ellie!’
‘Ha, goedemorgen knul alles goed met je?’
‘Zekers, Ellie, en met jou? Heb je genoten van het dorpsfeest?’
‘Ja, wat zal ik daar eens van zeggen. Ik hou best van een beetje leven om me heen. Een beetje röring kan ik best waarderen, knul. Maar, eerlijk gezegd, merk ik dat ik al wat langer meega dan vandaag. Het electronische deel van röring mag van mij wel wat minder, hoor.
Kijk, wanneer KNA nou eens eens mooi concert geeft op het nieuwe erf streelt het mijn oren en wordt ik echt hartstikke vrolijk.’
‘Maar….? Ellie? Ik hoor een dikke -maar…-‘
‘Maar op zo’n korte afstand de confrontatie aangaan met een geluidsinstallatie van 150 watt of meer daar gaan zelfs mijn rokken van wapperen, knul. Tjonge die bassen die hoor je niet, die voel je! Ik mag een boon zijn als er geen barst in mijn sokkel zit, heb ik haast gezegd.’
‘Nou, Ellie, er zit geen barst in je sokkel hoor eerder in je trommelvlies denk ik.’
‘Dat zou zomaar kunnen, eerlijk waar, knul. Maar goed we hebben het weer overleeft en er was een hele kwak mensen die het enorm naar hun zin hebben gehad. Dat is ook belangrijk.’
‘Inderdaad, Ellie, er moet vertier zijn, de boel heeft lang genoeg op slot gezeten dank zij die coronagolven. Laat het nu maar zomerfeestjes golven. Nog een paar keer een braderie en tot slot straks de Oud Lunterse Dag. Ik hoop dat het weer een mooi feest mag worden.’
‘Daar sluit ik me helemaal bij aan, knul.’
‘Maar, Ellie, even heel wat anders. Heb je de nieuwste vlag ook al gezien Ellie? Ik wist niet eens dat jij politiek actief was?’
‘Hoezo, ik ben nooit politiek actief geweest en dat zal ik ook nooit wezen ook!’
‘Nou, Ellie, die vlag laat toch wel zien dat je solidair bent met de protesten van dit moment. Je zwaait zelfs met een vlag op de vlag om dat kracht bij te zetten.’
‘Dat meen je , knul. Mij is niks gevraagd hoor! Ik ben doorgaans altijd neutraal. Ik doe principeel nooit politieke uitspraken. Ik ben gewoon Ellie en sta hier rustig op het Nieuwe Erf, niks meer en niks minder.’
‘Nou, dan denk ik dat je buiten medeweten van jezelf toch op die nieuwe vlag bent terechtgekomen. Ik dacht dat je ervoor werd gevraagd.’
‘Welnee, knul, ze vragen me toch nooit wat! Daar hebben we het al eerder over gehad toch? Trouwens ze doen maar ook. Je kunt er toch niks aan veranderen. Je moet het maar zo zien knul, hebben ze weer een mooi symbool. Geen tekst om te lezen, gewoon een helder beeld dat in een keer door iedereen die het ziet begrepen wordt. Zelfs jou is het opgevallen. Missie geslaagd ook al is het dan zonder toestemming van mij.’
‘Nou, Ellie, dan is dat weer opgehelderd, ik ga weer op huis aan. Ik schat in dat het vanavond sperciebonen worden van eigen moestuin. Ajuus en tot de volgende keer.’
‘Ajuus, knul, tot de volgende keer en leuk dat je d’r weer eens was. Wacht! Nog een ding, knul weet jij toevallig waar je die vlag kunt kopen?’
‘Ik zou het echt niet weten, Ellie.’



We schrijven 28 juli 2022.

‘Goedemorgen Ellie!’
‘Gut, knul, jij hier weer eens? Waar was je al die tijd. Ik had je toch echt eerder verwacht. De klad komt er een beetje in zeker?’
‘Inderdaad, Ellie, de klad komt er een beetje in. Soms weet je niet direct wat je moet schrijven. Dat ik geen inspiratie heb wil ik nou ook niet direct zeggen. Eerder een vorm van gemakzucht maar ja. De verhalen schrijven zichzelf niet. Hoewel?’
‘Wat bedoel je met ‘hoewel?’ Vertel op knul!’
‘Nou, ik heb dan wel een poosje niet geschreven Ellie maar ik heb wel gewandeld door het dorp en zoals je weet heb ik mijn ogen nooit in mijn zak zitten.’
‘O jou zal wel weer iets zijn opgevallen, knul. Voor de draad er mee.’
‘Nou, Ellie, dat wandelen van mij door het dorp lijkt soms meer op een soort ‘zoek de verschillen in het plaatje’ als je begrijpt wat ik bedoel.’
‘Niet direct , nee.’
‘Nou, als ik zo voor je sta en je eens heel goed bekijk valt me een verschil op met zoals jij op sommige welkomstborden staat afgebeeld.’
‘O, en wat zijn de verschillen dan zoal?’
‘Een groot verschil is bijvoorbeeld je boekje. Dat draag jij in je rechterhand, een beetje boven heuphoogte maar op het welkomstbord aan de Klomperweg daar heb je het boekje in je linkerhand en ook een beetje boven heuphoogte.’
‘Nou, en, wat is daar mis mee, knul?’
‘Daar is niks mis mee, Ellie maar het viel me gewoon op als een verschil met hoe je hier in het echt staat op het nieuwe erf. Trouwens ik zie wel meer verschillen op de diverse merchandise die in omloop is.’
‘Mersjandijs? Wat is dat Mersjandijs?’
‘Dat is een ander woord voor handelswaar met jou afbeelding als onderwerp.’
‘O, gut, ben ik zo bekend dan?’
‘Bekend, Ellie? Er wordt fiks wat verdiend aan jouw beeltenis hoor. Vlaggen, beeldjes, sleutelhangers, flessenopeners, oorbellen,lampen, wandversieringen, logo’s, sokken, klompen, . . . .’
‘Ja, het is wel goed zo, knul, ik snap je boodschap.’
‘Jij in Netpanties, jij in badpak, jij met koptelefoon, jij in devote overgave. . .’
‘Ja, hou nu maar op, knul, de mensen weten nu wel genoeg maar ik heb er zelf allemaal niks mee te maken. Laat dat gezegd zijn!’
‘Inderdaad, Ellie, jij kunt er niks aan doen dat iedereen zo met jouw beeltenis op de loop gaat maar laten we eerlijk zijn, je bent toch wel een begerensweaardig dorpssymbool geworden in de loop der jaren. Ik denk dat jij op de OLD ook wel eens wat extra aandacht verdient, vandaar dat ik het er even met je over heb.’
‘Och, knul, daar heb ik toch helemaal geen zin in. Bespaar me al die extra aandacht, ik zit er niet op. . . of nee; ik sta er niet op te wachten. Echt niet, dus laat al die poespas alsjeblieft achterwege.’
‘Ok, Ellie, mij zul je er niet meer over horen maar je moet niet raar opkijken als er ooit toch nog eens iets speciaals voor jou georganiseerd gaat worden en mocht dat gebeuren, meid, dan heb ik er niks mee te maken. Ajuus ik ga weer op huus aan. Ben benieuwd wat we vanavond eten. Tot Kiek maar weer.’
‘Ja tot kiek knul, leuk da’je d’r was.’
We schrijven 4 juli 2022.

‘Goedemorgen Ellie. Heb je goed geslapen?’
‘Goedemorgen, knul, nee ik heb geen oog dichtgedaan. Ik maak me zorgen. Dat kan ik jou wel vertellen, knul. Ik maak me grote zorgen.’
‘Waarover dan,Ellie?’
‘Over al die protesten die gaande zijn en al die trammelant die dat met zich meebrengt.’
‘Je bedoelt de protesten?’
‘Ja, en al die russische vlaggen die overal hangen en zakdoeken en stroken zomaar van de Lunterse vlag geknipt. Ik snap er helemaal niks meer van.’
‘Ach, Ellie, laat me je uit de droom helpen dan. Er is niks bijzonders aan de hand. Uiteindelijk moeten we het toch samen oplossen en om iets samen op te lossen heb je alle partijen nodig die er mee te maken hebben. Die ‘russische vlaggen’ die je ziet zijn gewoon nederlandse vlaggen maar per ongeluk verkeerd om opgehangen. Als ondersteuning aan de protesten.
En daar zijn die zakdoeken ook voor bedoeld. Hoe groter de zakdoek, hoe groter en nadrukkelijker de steun. Trouwens dat gaat ook op voor de mast. Heb je een langere mast, geef je ook meer steun.’
‘En die stroken afgeknipte lunterse vlaggen dan, die zie ik ook steeds meer verschijnen, knul. ‘T is toch ongehoord, wie knipt er nou z’n mooie Lunterse vlag aan stukken. Dat doe je toch niet!’
‘Ook daar hoef je je geen zorgen over te maken, Ellie. Dat zijn geen afgeknipte stukken maar het nieuwe verdienmodel van een slim stel ondernemers. Die hebben bedacht als we nou eens wimpels maken met daarop de kleuren en afbeeldingen van de Lunterse vlag, dan kan iedereen die zo’n ding bij ons koopt zijn echte Lunterse vlag in de kast laten liggen. Dan blijft die langer goed. Intussen kunnen ze met die wimpel laten zien hoeveel ze van ons dorp houden. Tja, Ellie, ook wij blijven hollanders en hollanders zijn nou eenmaal handelaars in hart en nieren.’
‘Oh, zit het zo in mekaar, knul, nou dan heb ik me dus om niks zorgen staan te maken. Dank je wel maar weer voor je uitleg. Ik zeg altijd maar, als ik jou niet had en mijn beide ogen niet, dan zag ik helemaal niks meer.’
‘Had je ook niks kunnen zien om je zorgen over te maken Ellie, Ajuus maar weer.’
‘Ja, knul, bedankt nog maar eens en tot een volgende keer. Leuk dat je d’r weer even was, ajuus.’

We schrijven 30 juni 2022.

‘Wat een bui, Ellie!’ Je zult wel nat zijn zeker.’
‘Nou, knul, als je nog eens wat weet. Natuurlijk ben ik nat. Voor mij kan er geen afdakje vanaf. Ik heb een sokkel om op te staan en dat moest het dan maar wezen zullen ze gedacht hebben. Maar leuk dat je d’r weer eens bent. Ben je druk geweest, ik heb je al zo’n tijd niet gesproken.’
‘Ik ben wel een paar keer langsgelopen, Ellie maar inderdaad druk met van alles en nog wat. D’r is weer heel wat drukte in het dorp deze tijd. Je kunt goed merken dat we weer veel ågasten hebben op de campings.’ Tegelijk zie je dan het vertier toenemen, het terras bij Broodje bijzonder is bijzonder in trek, zal ik maar zeggen.’
Da’s in elk geval voor Broodje bijzonder een goede opsteker zo na die coronaperiodes.
En de nieuwe readshop heeft over klandizie ook niets te klagen. Zo druk als ze daar soms zijn. En niet alleen met postzegels verkopen hoor. Echt een aanwinst zo met dat weggevallen assortiment dat er eerst door Blokker werd verkocht.’
‘Ja, daar heb je gelijk in, knul, en weat dacht je van de nieuwe winkel van van Heerdt in het oude pand van Otse? Eindelijk weer een winkel voor de elektriek in het dorp.’
‘Zo zie je maar weer, Ellie, elke tijd heeft zijn eigen gezicht. Soms gaan winkels weg, stoppen ermee of er komt wel weer iets anders. De oude Landgraaf ligt plat, de oude Deka ligt plat en op dezelfde plek vertschijnt straks iets moois. Let maar op mijn woorden. Echt, het komt allemaal goed.’
‘Jij zegt het, knul, daar hou ik me dan maar aan vast. Er is anders genoeg trammelant momenteel. Boeren in de stress, Den Haag de weg kwijt, en de wolven nemen alleen maar in aantal toe.’
‘Ja daar zeg je wat, Ellie, over wolven gesproken. De meeste reegeitjes zijn de afgelopen tijd omgekomen door loslopende honden. Da’s ook een ding om even te benoemen. Honden in deze tijd aangelijnd houden als je ermee gaat wandelen in het bos.’
‘Goed, knul, da’s bij deze gezegd. Wat eet je vanavond?’
‘Experiment, Ellie! Shoarmataart met witte kool, gebakken uien op bladerdeeg uit de oven.’
‘Klinkt als een iezig groot broodje shoarma, knul!’
‘Ach, Ellie, als het maar lekker is en ik heb er alle vertrouwen in. Ik ga maar weer eens, Ajuus en tot een volgende keer.’
‘Prima, knul, tot kiek maar weer.’

Rietje van Tuijl
We schrijven 13 juni 2022.

‘Goeiedag Ellie, lange tijd niet gezien. Hoe staat het leven?’
‘Knul, waar was je toch? Je hebt alles gemist!’
‘Wat heb ik gemist, Ellie?’
‘Boazen en Bleren, knul. Het dorp schudde op zijn grondvesten. Het was zo bar gezellig die dag. Ik maar wachten maar geen knul die even langskomt voor een praatje.’
‘Ik was zelf een weekje weg, Ellie. Ik heb nog wel een kort filmpje op ‘joetoep’ gezien waarop een gezelschap aardig zijn best aan het doen was. Maar dat is ook het enige wat ik ervan heb meegekregen.’
‘Och, wat jammer nou knul. Het was echt een beregezellige dag. Jammer dat je het niet mee hebt kunnen maken. Een gemiste kans. eerlijk waar, ik zou lieggen als ik het anders zou formuleren.’
‘Nou, Ellie, maak je over mij maar geen zorgen. Ik had het ook prima naar mijn zin hoor. Een week weg in een heerlijk huisje vlakbij Den Ham. We hebben heerlijke fietstochten gemaakt en een prachtige omgeving gezien.’
‘En afgelopen weekend dan? Nog iets van kunst ontdekt?’
‘Nou, om heel eerlijk te zijn heb ik jou in badpak gezien!’
‘Och, hemel toch dat zal toch niet waar zijn knul. Ik? In badpak? Ik zou niet weten wanneer en al helemaal niet waar!’
‘Op de Riethoeve, Ellie. Daar staat een prachtig beeldje van jou in badpak op een mooie sokkel. Door de kustenares Rietje zelf gemaakt. Alles in het betamelijke hoor, heel netjes en helemaal in jou stijl. Ik geloof dat je je kleren zelfs had opgevouwen en netjes had weggelegd. En….! Je draagt een zwembril tijdens het zwemmen want die lag naast je op een steen!’
‘Nou, als jij dat gezien hebt knul zal het vast wel een mooi beeld wezen maar ik ben bij mijn weten nog nooit hier van deze sokkel afgekomen dus ik zou niet weten hoe of ik ergens in badpak te zien geweest zou zijn.’
‘Ik denk in de verbeelding, Ellie.’
‘In de verbeelding?’
‘Ja, in de verbeelding is namelijk alles mogelijk. In de verbeelding zou jij zo maar hoge hakken kunnen dragen of een zonnebril.’
‘Ja, hoor knul, en wiens verbeelding zou dat dan moeten zijn?’
‘Van de kunstenares in kwestie natuurlijk! Dat is nou juist het mooie van het maken van kunst. Je gebruikt je verbeelding om iets nieuws te bedenken en dat maak je dan, van klei of keramiek of je schildert of je maakt een beeld. Schrijvers gebruiken ook hun verbeelding om verhalen te schrijven, gedichten te maken, nieuwe werelden te schetsen ach je snapt het toch zeker wel?’
‘Natuurlijk snap ik het, knul. Ik plaagde je ook alleen maar een beetje. Een beetje dollen, meer niet. Maar fijn dat je er weer bent hoor.’
‘Nou, Ellie, ik ga weer op huis aan. Misschien ga ik nogwel een stukkie schrijven. De verbeelding laten spreken zogezegd, Ajuus en tot een volgende keer.’
‘Goed, knul Ajuus maar weer.’

RNLAF-leed

We schrijven 28 mei 2022.

‘Goedenavond Ellie, dat was me wat zeg! Afgelopen zaterdag! Man wat een drukte. Volgens mij heb jij je prima vermaakt is het niet?’
‘Nou, d’r werd zeker een feestje gevierd. 200 jaar brandweer in Lunteren. Bar veel volk kwam d’r op af en het jonge spul had een beste dag. Ik heb nog nooit zoveel kinderen met een lach op hun gezicht gezien als afgelopen zaterdag. Ze keken hun ogen uit. Er was ook zoveel moois te zien en te beleven. Wagens van vroeger en nu. Zelfs zo’n grote ladderwagen uit Amerika. Zo een die je alleen in films ziet. De politie deed mee en de ambulancediensten hadden ook een paar wagens opgesteld. De hele dorpsstraat stond vol. Geweldig, geweldig geweldig als je er tenminste wat van kunt zien!’
‘Hoezo, heb jij dan iets gemist, Ellie?’
‘Och, het mag geen naam hebben.’
‘Nee, Ellie, kom op, er is iets wat je dwarszit, voor de draad er mee!’
‘Nou, omdat je er zo op aandringt, knul. Ik he zowat de hele dag tegen zo’n bruine kolos van de RNLAF aan moeten kijken. Zo’n groot gevaart van de koninklijke luchtmacht. Ik heb, werkelijk waar, helemaal niks kunnen zien van wat ik zoëven heb opgenoemd.’
‘Helemaal niks, Ellie? Dat meen je niet. En je had je er nog zo opverheugd!’
‘Helemaal niks, gewoon een hele dag een grote bruine kolos voor mijn gezicht. Wat ik er wel van weet heb ik allemaal van horen zeggen, enthousiaste kinderen aan de hand van vader of moeder die niet uitgepraat raakten over al dat moois daar verderop in de dorpsstraat. Hier, knul, wacht even, dan laat ik je mijn uitzicht van die dag wel eens zien.’
‘Och, Ellie, toch. Dit is toch niet waar! Zeg me dat het niet waar is. Och ja, nou zie ik het ook ja. Da’s geen porem zo’n kolos voor je snufferd. Ik snap je frustratie helemaal, Ellie. Daar zou ik ook de balen van hebben gekregen als ik hier had gestaan.’
‘Blij dat je het nu ook erkent, Knul. Heb ik tenminste nog wat aan die foto. Is ie toch nog ergens goed voor geweest. Nou geef me mijn telefoon maar weer terug, stop ik ‘m weer netjes weg. Niet iedereen hoeft te weten dat ik zo’n ding heb.’
‘Ja, natuurlijk, Ellie, hier, alsjeblieft, heb je ‘m terug.’
‘Dank je knul. Maar genoeg over mijn ervaringen hoe heb jij die dag beleefd?’
‘Ja, wat zal ik zeggen, ik ben gewoon een keer over de dorpsstyraat gelopen. Ik ben bij Floor begonnen en vanzelf langs het Nieuwe Erf en zo weer op huis aan gegaan. Maar heb je me helemaal niet gez…. Och nee natuurlijk niet, je hebt helemaal niks kunnen zien.’
‘Precies knul en ik had me er zo op verheugd.’
‘Nou, Ellie, binnenkort krijg je weer een kans. Blaozen en Bleren staat op de rol. Hopelijk zie je niet alleen wat maar hoor je de muziek ook nog eens allerbarstens goed!’
‘Laten we het daar maar op houden, knul.’
‘Goed, Ellie, ga ik weer op huis aan. Bij leven en welzijn zie ik je weer als de muziek in het dorp klinkt, Ajuus!’
‘Ajuus, knul, leuk dat je d’r was.’
Bron:glossy-jubileummagazine Brandweer Lunteren 200 jaar.
We schrijven 20 mei 2022.

‘Tweehonderd!’
‘Hoeveel zeg je?’
‘Tweehonderd jaar en vrijwllig he!’
‘Tjonge Ellie da’s een best poosje. Een actief clubje zal ik maar zeggen.’
‘Inderdaad, knul en daarom staan ze deze maand met vertraging eens heerlijk in het zonnetje. En ik vind dat ze het helemaal verdiend hebben ook. Al die jaren dat ze er voor de Lunteranen zijn geweest tot op de dag van vandaag hoor. Niks is hen te veel en ze willen bij noodgevallen maar wat graag helpen. Ze hebben voor hetere vuren gestaan dan jij en ik ons voor kunnen stellen. Daar mogen wij ze best dankbaar voor zijn. En daarom hebben ze hun eigen glossy gekregen. Ik zou het van a to z goed doorlezen als ik jou was want dan leer je nog eens wat over brandjes blussen, hulp bieden bij ongevallen, reanimeren als het nodig is en wat al niet meer.’
‘Nou, dat ga ik zeker doen, Ellie. Ik heb die glossy al in de bus gehad. Ga hem zeker nog eens goed nalezen.’
‘Ja en vergeet vooral die open dag niet, knul!’
‘Hebben ze ook nog een open dag?’
‘Zeker, knul op zaterdag 28 mei en ze vieren het in het hart van ons dorp. Dat kan maar een plek zijn, knul. Heb je’m?’
‘Nu ik jou zo zie glimmen Ellie heb ik wel een vermoeden ja. Volgens mij sta jij er straks middenin is het niet?’
‘Krek, knul dat heb je goed. Ik zie er nu an naar uit.’
‘Nou, geniet dan maar alvast van de voorpret, ga ik weer op huis aan. Hamburgers bakken voor de verandering eens wat anders.’
‘Als je maar oplet daje niet de vlam in de pan schiet, knul, ajuus.’
‘Ajuus, Ellie, tot kiek maar weer.’

We schrijven maandag 16 mei 2022.

‘Goedemorgen Ellie, alles goed met je?’
‘Nu weer wel ja, dacht afgelopen zaterdag dat ik naast schiphol was neergezet. Wat een drukte in de lucht!’
‘O, ja, dat was het feestje op de Stroet. Daar kon iedereen naar toe die wilde en er waren helikoptervluchten.’
‘O, was dat het, nou voor mij had het niet gehoeven hoor. Wat een kabaal zeg.’
‘Nou, Ellie, niet zo sikkeneurig. Het was een mooie dag en er waren veel mensen op af gekomen. Toch maar mooi dat de Stroet zich zo heeft gepresenteerd aan het grote publiek.’
‘Ja, heel mooi gedaan maar dat hoeft toch niet met zoveel herrie. Ik kan er niet zo goed meer tegen merk ik.’
‘Nou, Ellie, maak je borst maar nat dan want binnenkort krijgen we Blaozen en BLeren en van de zomer staat de Oud Lunterse Dag ook nog op het prgramma. Over herrie en drukte gesproken!’
‘Klopt , knul, daar heb jij weer een punt. Ik zal er over ophouden. Heb je nog wat anders te melden soms?’
‘Niet iets speciaals nee. Jij?’
‘Nou wat ik te melden had heb ik al gezegd en mijn moeder zei altijd al: “Ik fluit maar een keer voor een cent!” Dus daar hou ik me dan ook maar aan.’
‘Mooi, Ellie, toch nog iets geleerd van je moeder dus.’
‘Over moeders gesproken, Knul, wat heb jij van je moeder geleerd?’
‘Koffiezetten en strijken!’
‘Koffiezetten en strijken?’
‘Zeker, Ellie, had je niet gedacht he?. Van mijn moeder leerde ik ouderwets koffiezetten met zo’n filterzakje en rustig het water in kleine beetjes opgieten. Daar krijg je de lekkerste koffie van.’
‘En dat strijken dan?’
‘O, dat is eigenlijk vanzelf zo ontstaan. Ik mag graag een overhemd strijken of een zakdoek en mijn moeder had er altijd een hekel aan. Dan zei ik vaak tegen haar; “Dat doe ik wel even voor je. En terwijl ik daarmee bezig was zette mijn moeder intussen een lekker vers bakkie koffie. Een dikke win-win situatie dus!’
‘Nou, knul, als je om strijkwerk verlegen zit, ik heb nog wel een paar stukken kantwerk in de kast liggen en een paar rokken zullen er ook nog wel bij hangen.’
‘ Wanneer je me nodig hebt, roep je me maar! Ga ik nu op huis aan, lekker bakkie koffie zetten. Ajuus.’
‘Ajuus, knul, leuk dat je d’r was en tot kiek maar weer!’

We schrijven 11 mei 2022.

‘Heb je gisteren songfestival gezien, Ellie?’
‘Nou, nee, knul, niet echt. Heb hier geen Tv bij de hand dus zo gek is het niet. Heb ik wat gemist dan?’
‘Een liedje heb je gemist, een kwestbaar meisje dat van haar diepste zieleroerselen een prachtig lied heeft gemaakt. Via een lange weg van donkere periodes in haar leven heeft ze zichzelf aan haar eigen haren uit die peilloze diepte omhoog weten te halen. Ze heeft van haar pijn een parel gemaakt. En hoe dicht ze bij haar diepste emoties kwam kon je gisteren zien en horen in de laatste paar maten van haar lied.’
‘Zo, knul, daar zeg je nogal wat. Was het echt zo indrukwekkend?’
‘Het maakte op mij in elk geval een verpletterende indruk Ellie en dat wil ik graag met je delen.’
‘Heel goed, knul, deel het maar met me. Ik luister.’
‘Ik weet niet goed waar ik beginnen moet maar de kwetsbaarheid waarmee Estien , S10 of Stien, zich heeft gepresenteerd vond ik van een verpletterende eenvoud. En juist in die echtheid en eenvoud schuilt voor mij de schoonheid. De zeggingskracht van de woorden is overweldigend. Zoals jij, Ellie, je eigenlijk nog het beste in dialect kan uiten zo echt en puur waren haar woorden ook.’
‘Nou, knul, daar is geen woord frans bij als ik je zo hoor. Je bent fiks onder de indruk. Ben je zo taalgevoelig soms?’
‘Nou, gevoelig, ik hou van de nederlandse taal ja en als artiesten in hun eigen taal zingen kan ik dat enorm waarderen. Doemaar, Hennie Vrienten, Stef Bos, Maarten van Roozendaal, Bram Vermeulen, Ramses Shaffy, Herman van Veen, Boudewijn de Groot, noem ze allemaal maar op.’
‘Geen Peter Beense of Jan Smit, knul? Geen feestzanger of zangeres?’
‘Ook wel als de gelegenheid er geschikt voor is. Andre Hazes sr is met terugwerkende kracht een grote volkszanger geworden die ik echt kan waarderen. Maar goed die maakte op goede buitenlandse nummers ook wel eens een mooie nederlandstalige tekst.’
‘Ach, knul, ik ben blij voor je dat je gisteravond van S10 hebt genoten, ik zie voorlopig uit naar Blèren en BLoazen. Ik kan niet wachten tot dat weer eens begint!’
‘Nou ik ga weer snel op huis aan, Ellie. Koffie zetten, Ajuus.’
‘Ajuus, knul, tot kiek maar weer. Leuk dat je d’r was!’
‘Ra Ra wie ben ik!’
‘Goh, je laat me schrikken, knul. Jij bent er vroeg bij vandaag. Ik had je nog niet verwacht eigenlijk.’
‘Ja ik dacht ik ga Ellie eens verrassen en. . . Het is gelukt. Had ik je toch mooi te pakken!’
‘Wat wil je als er ineens een paar handen voor je ogen worden gedaan. Dat overkomt me niet alle dagen, kan ik je zeggen.’
‘Alles verder goed, Ellie? Nog nieuwtjes te melden. Gebeurt er nog wat hier?’
‘Genoeg, knul, meer dan genoeg. Mooi weer, toeristen zijn weer neergestreken in de omliggende gebieden. De huisjes en stacaravans zullen wel weer volgeboekt zijn. De Koningsdag is weer achter de rug en ik moet zeggen het was weer ouderwets gezellig in de dorpsstraat. Al dat jonge spul met hun kleedje op de grond en ouwe meuk verkopen. Echt leuk allemaal. En jij?’
‘Ik? Ja wat zal ik zeggen ik ben er nog niet helemaal uit.’
‘Waar ben je nog niet helemaal uit, knul?’
‘Of ik zal afkicken van die digitale humbug waar we ons elke dag weer mee inlaten.’
‘Eh, hoe bedoel je?’
‘Nou, elke dag je telefoon op zak of een smartwatch om je pols. Je ebike connected of je auto always online?’ Me dunkt alle diensten die die apparaten volgen weten waar je je bevindt, hoe vaak je een winkel in en uit gaat, welke winkel je bezoekt. Koop je er iets en reken je digitaal af is het cirkeltje rond en kunnen ze vast ook wel zien welk bedrag je hebt uitgegeven en aan welk artikel. En als ik daar zo over nadenk benauwd het me wel een beetje, Ellie? Jou niet soms?’
‘Nee.’
‘Nee? Benauwd het je ook niet een heel klein beetje Ellie?’
‘Nee, knul, kijk eens wat ik hier heb?’
‘Een portemonnee ,dat zie ik heus wel.’
‘Precies, een ouderwetse knip. En daarin zit wat handgeld. Ik draag geen telefoon bij me want als ik met iemand wil praten kijk hem graag in zijn gezicht, kan ik ook nog zien hoe zijn uitdrukking is als ik soms eens iets verkeerds zeg. Ik draag ook geen smartwatch de tijd zie ik wel op de kerkklok en anders hoor ik hem elk heel en half uur wel luiden. Voordeel daarvan is dat je je pas echt vrij voelt om te winkelen, te gaan en staan waar je wil zonder dat je het idee hebt gevolgd te worden. Dus knul, leg die telefoon maar weg, laat het thuis. Pin weer ouderwets handgeld uit die automaat achter de DEKA en betaal gewoon contant.’
‘Je kon nog wel eens helemaal gelijk hebben Ellie. Ik ga er eens over nadenken.’
‘Niet nadenken, knul, doen! Ajuus , leuk dat je d’r was.’
‘Eh, goed Ellie, tot de volgende keer maar weer. Maak er nog een mooie dag van, Ajuus.’

Koningsdag 27 april 2022.

‘Goedemorgen, Ellie, wat zie jij er uit zeg! Voel je je wel goed?’
‘Ik voel me redelijk, knul, dank je voor je bezorgdheid.’
‘Wat heb je?’
‘Je kunt beter vragen wat ik niet heb.’
‘Wat heb je niet, dan?’
‘Ik heb geen oog dichtgedaan na 4 uur. Die testosterongastjes met die knetterbrommertjes zijn al vanaf 4 uur aan het ronddarren op die krengen. Nou dan is het zelfs voor mij gedaan met de slaap. Luilak noemen ze dat geloof ik. En niet gewoon hoor maar echt knetterhard! En vooral heel vroeg beginnen. Gingen ze maar zo vroeg naar hun werk maar dan zijn ze hun bed niet uit te branden.’
‘Och, Ellie, ik heb het ook gehoord, inderdaad om 4 uur al, brommers zonder knaldempers scheurend door het dorp en de buitengebieden. Wie het eerst in Ederveen is en weer terug. Wie het hardst knettert. Ja het begint al vroeg wie de langste heeft, wie het meeste durft, wie het meeste lawaai maakt. Een vorm van pikorde aanbrengen in de groep en omdat het vandaag een feestelijke dag is ook nog eens zonder knaldempers. Maar het is niet voor iedereen een feestelijke dag hoor.’
‘O, niet? Hoezo niet, knul?’
‘Nou wat te denken van al die pluimveebedrijven die geruimd zijn in de buurt en al die bedrijven die zich grote zorgen maken of de vogelgriep niet ook bij hen zal toeslaan. Het lijkt me een zenuwslopende tijd voor die families, denk je ook niet? Ik heb met ze te doen.’
‘Daar heb je volkomen gelijk aan, knul. Het zal je maar overkomen zeg, volgens mij heb je dan pas echt slapeloze nachten. Wat zeur ik dan toch met mijn knetterjeugd om vier uur ‘s morgens. Eh, vergeet het hele verhaal maar snel, knul, maak er een mooie dag van en hopelijk blijft de rest van de pluimveebedrijven de vogelgriep echt bespaard.’
‘Mee eens Ellie, jij ook een mooie dag en tot de volgende keer maar weer, Ajuus!’
‘Goed, knul, leuk dat je d’r was en Ajuus.’


(Wat is luilak?)

https://nl.wikipedia.org/wiki/Luilak?wprov=sfti1


Bron:Lunterse Krant
We schrijven 26 april 2022.

‘Je zult toch maar als ex bewoner de eerste hap uit je voormalige huis mogen nemen! Daar zou ik toch niet aan moeten denken, knul.’
‘Tja, Ellie, iemand moet het doen en doorgaans zijn het de notabelen die zulke klusjes mogen opknappen. Maar ze hebben er goed aan gedaan ook Wim Blankenspoor een rol te geven. Even wat instructies en als een volleerd shovellist heeft ie in hoogst eigenpersoon ook een hap genomen uit zijn oude huisje. Zo is die cirkel in ieder geval rond.’
‘Zeg dta wel, knul, en het gaat hard momenteel in het doirp. We zitten voorlopig met twee gaten die opnieuw bebouwd moeten worden. Ik ben razend benieuwd hoe of de nieuwe gevels er uit zullen gaan zien. Ja van de DEKA heb ik zo onderhand wel een idee maar op de oude plek van Landgraaf daar kan ik me nog niks bij voorstellen. Ik laat me gewoon eens ouderwets verrassen.’
‘Goed idee Ellie, laat jij je maar eens verrassen. Anders nog iets te melden?’
‘Niet echt, knul maar wat ik je vragen wilde, geniet jij ook weer zo van alle dagen nu die Coronamaatregelen van de baan zijn?’
‘Zeker, Ellie, hoewel ik wel eerlijk moet bekennen dat ik, door de gestegen prijzen van de laatste maanden, minder vaak een terras bezoek.
Ik zie ook steeds meer, als ik er op de fiets opuit trek, dat hele gezinnen langs de kant van de weg of ergens op een picknickplaats hun zelf meegebrachte broodjes nuttigen. Wat dat betreft lijkt het wel alsof we een beetje terug naar vroeger gaan. Toen deden de mensen dat ook al. We blijven als hollanders nou eenmaal kruideniers, Ellie.’
‘Daar zitgeen woord spaans bij, knul. Laat zuinigheid maar aan de nederlanders over, als het nodig is zien we af van luxe en trekken we de broekriem een extra gaatje strakker.’
‘Nou, ik ga weer ophuis aan, broodjes smeren voor de fietstocht die ik morgen hoop te maken, Ellie, Ajuus.’
‘Gelijk heb je, knul, tot een volgende keer, leuk dat je d’r was en ajuus maar weer.’

Bron: Google afbeeldingen
We schrijven 14 april 2022.

‘Goeidag, knul, leuk dat je d’r weer bent. Hoe gaat het?’
‘Prima, Ellie ik heb alles weer helemaal onder controle, geen centje pijn en de rekening van de tandendokter al betaald. Gelukkig was ik goed verzekerd. Tjonge wat een kwak geld voor zoveel armoei! Affijn alles is weer dik voor mekaar. Hoe is het met jou Ellie?’
‘Ja, mooi weer, veel volk in de weer en dan heb ik het ook naar mijn zin, knul. Heb je al gezien wat ze daar bij de oude DEKA hebben gemaakt?’
‘Ja, ik zag het van de week al een keer toen ik erlangs liep. Een beste afscherming, zeker voor straks als ze de boel plat gaan gooien. Ik kom trouwens net van de nieuwe DEKA , die noodwinkel, af. Da’s mooi ruim opgezet hoor. Die doen niet onder voor al die andere markten hier in het dorp. ALs ze straks ook zo’n mooie grote winkel in de dorpsstraat openen konden ze nog wel eens een heel bietje succes hebben ook. Alles ook digitaal dik in orde met zelfscanpistolen en zelfstandig afrekenen. Nee, niks geen klagen over. Alleen terug het dorp in is het lastig oversteken over de Westzoom. Ik hou mijn hart vast, als daar maar geen ongelukken van gaan komen.’
‘Laten we hopen van niet, knul, al met al dus toch een mooie tijdelijke oplossing voor de DEKA daar bij de Stroet. Heb je verder nog nieuws, knul?’
‘Nee, eigenlijk niet Ellie, ik bereid me voor op een mooie pasen, een mooie Passion op tv. Daar kijk ik alle jaren toch wel naar. Op een of andere manier grijpt me die vorm toch wel aan.’
‘O, en ga je dan ook naar de kerk, knul?’
‘Nee, Ellie, om eerlijk te zijn, dat dan weer niet. Ik weet niet waar het aan ligt, vroeger ging ik wel, vaak genoeg trouwens maar tegenwoordig niet meer.’
‘Daar zijn d’r meer van, knul, die niet meer gaan. ‘T is dat ik niet van mijn sokkel afkom anders ging ik toch nog wel hoor. Gelukkig heb ik mijn boekje altijd bij me, daar lees ik nog wel eens in. Soms troost het me, soms maakt het me rustig en soms gebeurt er helemaal niks. Och en dan is het ook goed.’
‘Nou, Ellie, tot een volgende keer maar weer, ik ga weer op huis aan. We eten vanavond gewoon een paar sneden brood. Zal eens zien wat ik erop ga doen. Ajuus.’
‘Ajuus, knul tot kiek maar weer.’

Bron:Lunterse krant
We schrijven 9 april 2022.

‘Jou heb ik al een hele poos niet gezien, knul! Waar bleef je toch?’
‘Och, Ellie, het kwam er gewoon niet van. Het weer zat tegen, koud,guur,nat. Niet echt uitnodigend om een wandelingetje te maken.’
‘Nou, zeg, watje, en ik dan? Ik sta toch ook gewoon in weer en wind?’
‘Ja, maar jij bent een bronzen beeld, Ellie da’s een groot verschil hoor.’
‘Ok daar heb je een punt maar evengoed ben je toch een watje. Je bent niet van karton en je kunt best tegen een spatje regen!’
‘Spatje? Het heeft anders wel gehoosd en wat te denken van die stevige windvlagen? Daar is het ook niet prettig in lopen hoor.’
‘Weet je, knul, laat ook maar, ik begrijp het heus wel. Hoe is het intussen met je kies afgelopen?’
‘Ja, dat is wel weer in orde denk ik. Geen pijn meer, kan weer lekker kauwen. Volgende week nog een keertje terug voor controle en dan hoop ik er weer klaar mee te zijn. Is hier nog wat gebeurd verder?’
‘Jazeker, ze hebben het oude pand van Landgraaf gesloopt. Daar is nu een groot kaal gat tussen de winkelpanden ontstaan. Dus er zit eindelijk schot in de zaak.’
‘Gaan ze er iets anders bouwen dan?’
‘Ik geloof van wel, ze zullen het toch niet weer vier jaar open laten liggen?’
‘Zou anders best kunnen hoor. Zijn we toch gewend, Ellie. Maar weet jij wat ze er gaan bouwen?’
‘Ik geloof apartementen boven en onderin weer winkelruimte.’
‘Ah, het bekende recept. Woonlaag boven winkelpand. Twee vliegen in een klap. Of zoals op die reclame ‘two flies in one clap’ lekker krom engels is dat zeg.’
‘Maakt niet uit knul er komt in elk geval weer woonruimte bij en winkelruimte blijft er ook. Nu maar afwachten wat voor winkel er in gaat komen.’
‘Ik zag dat de DEKA ook helemaal leeg is. Ik liep er laatst nog langs, de schuifdeuren stonden open maar binnen was het een groot donker gat. Da’s ook een troosteloos gezicht hoor, zo’n donker levenloos gat in zo’n winkelstraat.’
‘Ja, knul, daar heb je gelijk in maar er gaat wel wat moois voor terugkomen. Heb je kunnen zien in de Lunterse krant. Daar stond een presentatie van hoe de gevel er ongeveer uit komt te zien.’
‘Nou, dan zal ik je het laatste nieuwtje ook maar vertellen, Ellie. Van de week zag ik dat ze ook de rest van de oude Prinsenhof aan het slopen waren. Dus ook daar gaat iets nieuws verschijnen. En nou loop ik verder want het begint al aardig te betrekken. Ellie, Ajuus en tot een volgende keer.’
‘Goed, knul, ajuus en maak er nog een mooie dag van!’

1 april 2022.

“Hallo Ellie, hoe gaat het?’
‘Met mij goed, knul, en met jou?’
‘Gaat wel, Ellie. Gisteren naar de tandendokter geweest.’
‘Oe, Gat, de tandendokter? Ik moet er niet aan denken, knul. Wat was er aan de hand?’
‘Kanaalbehandeling in de kies.’
‘Kanaalbehandeling! Welja niet zomaar controle, d’r was dus echt wat aan de hand, knul!’
‘Dat kun je wel zeggen ja, twee zenuwen waren al dood en de derde was onderweg.’
‘En wat heeft die tandendokter er dan aan gedaan, knul?’
‘Nou, heb je even?’
‘ Jawel ik heb de tijd, steek maar van wal.’
‘Eerst heeft ie een melkkies verwijderd. Enkele dagen daarna schreef ie antibioticum voor want mijn nek werd toch wel erg dik. Fikse opgezette lymfeklier. Daarna terug voor een zenuwbehandeling. Het betrof een flinke kies met drie wortels waarvan dus twee hartstikke dood en een onderweg.’
‘Dus?’
‘Dus heeft ie de kies opengemaakt en de kanaaltjes schoongemaakt, Ellie en ik kan je zeggen dat ruikt niet prettig. ‘T is dat die assistente zo fiks in de weer was met het afzuigapparaat anders had ik geen cent gegeven voor de tandendokter zelf.’
‘Och, heden, knul, ja ik kan me de lucht wel voorstellen. Maar hoe is het uiteindelijk afgelopen?’
‘Met de tandendokter?’
‘Nee, joh, moet je behandeling! Is het allemaal gelukt? Zijn je kanalen weer schoon, zit je kies weer dicht, is de pijn al weg.’
‘Ja, Ellie, de pijn is beduidend minder, nog wat napijn maar dat moet over een dag of drie weg zijn. Zo niet dan ga ik gewoon weer terug. Maar nu ga ik weer verder, ik moet nog een cadeautje kopen voor een goede kennis van me die is 2 april jarig. Dus op naar de READSHOP daar vind ik vast wel iets leuks voor mijn kennis. Ajuus Ellie tot kiek!’
‘Ja, knul, leuk dat je d’r weer eens was. Tot kiek en sterkte met je kanaaltjes!’




25 maart 2022.

‘Ha, knul, wat kijk je bescheten? Is er iets?’
‘Ja, of er iets is, heb gisteren een melkkies laten trekken. Mijn mond voelt net een bouwput. Tjonge wat een gat zit er nu zeg!’
‘Joh, knul, melkkies zeg je? Had je die dan nog steeds? Die ben je doorgaans voor je 12 jaar toch wel kwijt?’
‘Bij mij gaat altijd alles anders, Ellie. Dat weet je toch. Zie me hier nou staan met mijn 1.66 m. Dat kun je niet bepaald groot noemen, toch? Terwijl mijn vader altijd gezegd heeft dat ik voldoende schoppen onder mijn achterwerk heb gehad. Daar heeft het dus niet aan gelegen.’
‘Waar dan wel aan, knul?’
‘Ik denk aan mijn moeder, die was ook niet zo heel groot. Dus ergens kijk ik er ook weer niet van op. Maar evengoed zo’n kies trekken is ook wat hoor? Hij heeft hem eerst middendoor geslepen want de wortels stonden uit elkaar.’
‘Gut, knul, ook dat nog. Een beetje van die wijd uitstaande wortels. Ja dan kun je trekken wat je wil, komt er hoogsten wat beweging in maar omhoog en eruit, ho maar. En nu?’
‘Ja, zoals ik al zei, bouwput in mijn bek. Zo’n raar gat waar mijn tong steeds in lijkt te verdwijnen. En pijn, vanzelf, wondpijn maar evengoed een paracetamolletje meer dan waard hoor, kan ik je zeggen.’
‘Nou, knul, dan hou je dat ijsje van portofino voorlopig maar tegoed van me. Als het weer wat beter gaat en de wond is goed genezen en het is mooi weer trakteer ik je op een ijsje, goed?’
‘Helemaal goed, lief van je Ellie. Nou ik ga weer eens een stukkie verder, mijn wandeling afmaken, fijne dag nog Ellie en tot kiek.’
‘Jij ook, knul, tot kiek en nog een fijne dag.’


23 maart 2022.

‘Hoi, Ellie, alles goed met je?’

‘Zo, knul, ben je daar eindelijk weer es. Lang niet gezien. Was er wat aan de hand of zo?’

‘Niks bijzonders, nee, gewoon druk met andere dingen, Ellie. Even geen tijd om bij je langs te komen. Maar nu ben ik er. Lekker weer vandaag. De zon schijnt, jij bent er ook nog en de lente is begonnen!’

‘Waar was je druk mee, knul?’

‘Ach, ja de tuin. Bedden maken, erwten in de grond. Erwtenhok gemaakt. Spinazie in de grond. Prei gezaaid, bietjes gezaaid, capucijners in de grond en vandaag weer sla, spitskool en nog wat insectenvriendelijke bloemzaden.’

‘Zo, je kunt een hoop tegemoet zien als ik je zo hoor. Dat moet een knappe tuin wezen, knul.’

‘Ach, wat is knap. Hij is wel knap groot ja maar we doen het samen met de zwager. Die heeft ook de helft.’

‘Ah, dus jullie delen ouderwets.’

‘Inderdaad, Ellie, wij delen ouderwets. En ik moet zeggen het bevalt ons prima. Maar hoe is het eigenlijk met jou?’

‘Nou, knul, nu je d’r zo naar vraagt. Ik ben best een beetje verdrietig.’

‘O, hoe dat zo?’

‘De Coop staat kats leeg, knul, geen levende ziel meer te bekennen in die hoek van het Nieuwe Erf. Een beetje aanloop naar de slager en groenteboer en wat doorloop richting het parkeerterrein erachter maar daar is ook alles mee gezegd. En de DEKA hier in het dorp is ook stil komen te liggen. Die zijn begonnen in de noodwinkel bij de Stroet. Dus, als je vraagt, hoe het met me gaat. Ik kan niet wachten tot er iets nieuws in het COOP pand zit en ik kan helemaal niet wachten tot de niewue DEKA winkel goed en wel gebouwd is en weer open voor publiek. Ik ben iezig benieuwd hoe dat eruit gaat zien, knul!’

‘Daar kan ik me alles bij voorstellen Ellie, ik ben ook razend benieuwd. Hopelijk wordt het weer iets passend bij het dorpsbeeld. Dat zou heel mooi wezen! Maar nu ga ik op huis aan we eten gebakken pieprs met spek uien en sperciebonen. EEn ouwe boer heeft me al eens laten weten. Sperciebonen moeten glimmen!’

‘Nou dat gaat vast wel lukken als ik het zo hoor, knul. Ik zie je wel weer. Ajuus.’

‘Ajuus, Ellie, tot kiek!’

16 maart 2022.

‘Vijftienpuntneplan, knul. Daar draait het uiteindelijk allemaal om. Wat ik je brom.’
‘Welk vijftienpuntenplan, Ellie? Wat bedoel je precies?’
‘Het vijftienpuntenplan dat de onderhandelaars tussen Oekraine en Rusland nu samenstellen om een einde te maken aan die oorlog. Zal tijd worden, knul, heb je die beelden gezien van al die kapotgeschoten woningen, flats en ziekenhuizen. De tranen springen me in de ogen, knul.’
‘Helemaal mee eens, Ellie. Maar ja wat kunnen we er aan doen? Toch immers niets? Wij hebben nou eenmaal geen vinger in de pap in Rusland of Oekraine.’
‘Klopt maar we kunnen heus wel helpen hoor. Spullen sturen waar tekort aan is. Of hier mensen opvangen zoals in de pastorie gebeurt. Zelfs de Ukraïense vlag hangt hoog in top op de Oranjestraat. Geeft die mensen een beetje een thuisgevoel. Hartverwarmend vind ik het.’
‘Dat is zeker hartverwarmend, Ellie. Ik hoop dat ze een beetje rust krijgen en zich weer wat veiliger voelen. Je moet er toch niet aan denken dat je plotseling je hele hebben en houden moet achterlaten en zonder te weten waar je terecht zul komen moet vluchten van je huis en haard. Je veilige haven? En ook nog je man moet achterlaten.’
‘Zeg dat wel, knul. Zo dichtbij is de oorlog hier lang niet meer geweest. Maar goed ik heb ook al begrepen dat je in Rusland sommige woorden niet meer mag gebruiken. Hoe raar is dat? Hele gewone woorden waarmee je de dingen bij hun naam noemt. Er kan zomaar vijftien jaar celstraf op staan. Die meneer wiens naam ik hier niet noemen zal (je weet maar nooit) heeft kennenlijk iets met het getal vijftien als ik het zo eens prakizeer. Vijftien punten plan voor een vredesakkoord, vijftien jaar cel als je verkeerde woorden gebruikt.’
‘Dan zou ik wel eens willen weten welke vijftien woorden er dan niet mogen worden uitgesproken, Ellie. Tjonge ik kan er geen bedenken hoor. Stropdas, komijnenkaas, soldatenlaars, valhelm, frietkoerier?’
‘Zo weet ik er ook nog wel vijf, knul. Wat dacht je van stembiljet, klompenrace, boerenerf, hooibaal en prullenbak?’
‘Dat zijn er al tien Ellie, nog vijf te gaan. Eens even zien. Dorpskern, winkelstraat, hemaworst, brillenzaak, vogelgriep.’
‘Dat zijn er vijftien, knul. We houden ermee op voor vandaag.’
‘Wacht nog even dit gedicht Ellie dan ga ik weer op huis aan.

Wanneer het vrije woord verboden wordt
Niet meer mag klinken in grafemen of fonemen
Blijkt de waarheid onaantastbaar
Vroeg of laat komt ze naar boven
Breekt zij zichzelf een weg
Waarheid laat zich namelijk nooit zeggingskracht ontnemen

Waar de verheffing van de macht tot onderdrukking leidt
Afgedwongen zwijgzaamheid de regel is geworden
Is ze niet langer dienstbaar aan het volk
Verliest haar legitimiteit
Vroeg of laat barsten verboden woorden als rijpe zweren open.
De revolutie is niet ver, het bestuur is ziek.
Wanneer de etter eenmaal vrijuit loopt verdrinkt zij zo de Kremlin kliek.
Dan rest de onderdrukker nog een korte tijd.








10 maart 2022.

‘Goedemorgen, Ellie.’
‘Zo knul, goedemorgen, lang niet gezien? Waar bleef je toch?’
‘Nou, om eerlijk te zijn moest ik eerst even de oorlog een plek geven. Wat ik zoal op het nieuws voorbij zie komen aan vernielingen brengt me danig uit mijn evenwicht. En al die vluchtelingen , vrouwen en kinderen. Het is hartverscheurend allemaal. Sorry Ellie dat ik niet eerder langs ben gekomen maar ik moest even die dingen verwerken.’
‘Ach, knul, ik snap het helemaal. Het is ook hartverscheurend als je die vrouwen en kinderen ziet op die stations daar aan de poolse grens. De wachtrijen, de tranen en het verdriet. De hopeloosheid en ook de totale zinloosheid van deze oorlog.’
‘Ik begrijp ook niet wat die Poetin bezint. Straks heeft ie het heel land veroverd , en dan? Alles kapot, een bevolking die hem echt nooit zal accepteren als nieuwe leider? Grenst ie met zijn uitgebreidde Rusland direct aan Polen? Terwijl ie zo graag een bufferstaat wilde. Zijn verhaal klopt van geen kanten, Ellie.’
‘Ach, knul, laat die geopolitiek toch maar los kerel. Dat gaat ons toch allemaal boven de pet en als je er toch over probeert na te denken wordt je nog knettergek ook op den duur. Leef bij de dag , knul, want elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad. Dat is de beste raad die ik je nu kan geven.’
‘Dank je Ellie, ik zal het proberen. Bij de dag leven, dus.’
‘Inderdaad, dat moeten ze daar in Oekraine nu ook, zelfs in Rusland moeten de mensen dat want er zal toch onderhand wel iets van besef indalen dat ze wereldwijd het gezicht aan het verliezen zijn, mag ik hopen. Allerlei Westerse bedrijven sluiten er hun deuren of ze stoppen met hun dienstverlening. Het Russiche volk is niet dom. Ze hebben alleen de pech dat er weer een autocratische leider is opgestaan die terug wil naar een of ander romantisch Groot Russich rijk.’
‘Nog ander nieuws Ellie?’
‘Zekers, de Coop zit bijna dicht, de schappen zijn zowat leeg en de Dekamarkt heeft hier net buiten het dorp zijn noodwinkel bijna ingericht. Kunnen ze hier eindelijk de boel plat gaan gooien en een nieuw winkelpand gaan bouwen. Het gaat vast mooi worden, knul. Geloof me maar.’
‘Ok, ga ik weer op huis aan, Ellie. Vanavond Bami, heb ik nu al zin in. Ajuus.’
‘Ajuus, knul en tot kiek maar weer.’


1 maart 2022

‘Ellie! Heb je dat gezien?’
‘Wat moet ik gezien hebben, knul?’
‘Daar, steun Oekraine op de etalageruit. Er liggen al een hoop spullen zo te zien.’
‘O, dat, inderdaad, knul, we moeten Oekraine steunen. Er voltrekt zich een ramp in dat land. Dat kan iedereen wel zien.’
‘Ja, behalve in Rusland zelf, Ellie want daar wordt de berichtgeving erg gefilterd. Daar mogen de kranten zelfs het woord -oorlog- niet eens gebruiken in hun verslaglegging. Het is -een militaire operatie- volgens het Kremlin.’
‘Het maakt niet uit hoe je het benoemt , feit is dat er mensen omkomen, sterven, dood gaan en dat is op zichzelf al erg genoeg, knul.’
‘Tja, maar wat kunnen we er in vredesnaam aan doen, Ellie? We staan toch ergens gewoon machteloos?’
‘Nou, knul dat is iets te kort door de bocht. We kunnen nog heel veel doen als het gaat om hulp bieden. We kunnen spullen inzamelen, zoals daar al gebeurt. We kunnen protesteren of ons aansluiten bij protesten die door anderen worden georganiseerd. We kunnen heel scherp onze politieke partijen en omroepen in de gaten houden en goed volgen wat ieders stellingname is inrelatie tot deze oorlog. Straks bij de verkiezingen ons stemgedrag er goed op aanpassen! We kunnen bidden voor wat het waard is. Want niet ieders geloof is even sterk en uiteindelijk zijn we allemaal feilbare mensen.’
‘Tjonge, Ellie, dat zijn wijze woorden.’
‘We kunnen gepast zwijgen en onze grote monden houden en een gift overmaken naar het Rode Kruis. We kunnen ons opgeven bij de Oekrainse ambassade om mee te gaan vechten. Het schijnt dat het er storm loopt. Kennelijk zijn er nog avonturiers in Nederland genoeg die hongeren naar dat soort spanning. Als ze zich maar niet vergissen en denken dat ze een x aantal levens hebben. Het is geen computerspel wat daar gespeeld gaat worden, knul!’
‘Nou, Ellie, jij bent goed op dreef zeg!’
‘We kunnen ook bij onszelf te rade gaan of we misschien een bed vrij kunnen maken voor vluchtelingen en ze in huis opnemen. Dan voelen we zelf aan den lijve wat het concreet betekent om er voor die ander te zijn. Geen woorden maar daden.’
‘Ik ben er stil van, Ellie, maar ik ga er serieus over nadenken. We zullen toch zeker wel plaats hebben voor die mensen, mochten ze hier terecht komen. Ajuus ,tot de volgende keer.’


26 februari 2022.

‘Goedemiddag Ellie. Alles goed met jou?’
‘Ja met mij wel, knul. Maar daar in Oekraine is het stukken minder. Tjonge jonge zeg da’s toch eeuwig zonde. Wat die Russen daar aan het doen zijn. Ongehoord, ik ben er boos om, mag je best weten.’
‘Inderdaad, Ellie, afgrijselijk en zo zinloos.’
‘Zeg dat wel, knul, zinloos. Waarom? Vraag je je toch af. Maar hoe is het met jou, knul?’
‘Ja ook wel goed, geschrokken natuurlijk van al het slechte nieuws dat deze week over ons werd uitgestort. Aan de andere kant blij dat ik geen mondkapje meer hoef te dragen als ik een winkel in loop. De meeste coronamaatregelen zijn losgelaten. Nu kan het nachtleven hier in Lunteren ook weer in volle hevigheid losbarsten. Floor gewoon open. De Blokhut en de Peperbus los en vrije toegang voor iedereen die er behoefte aan heeft.
Ik ga er vanuit dat alle kerken morgen ook weer gewoon hun diensten kunnen houden. Dat zal ook wel helemaal vol zitten dan! Mooi dat dat weer kan allemaal.’
‘Ja maar corona is nopg niet weg, knul, daar moeten we echt wel rekening mee blijven houden.’
‘Klopt, Ellie, maar dat is een kwestie van je aan de basisregels houden, handen wassen, in je elleboog niezen en drukke ruimtes vermijden. Trouwens in het openbaar vervoer blifjt voorlopig dat mondkapje nog verplicht, heb ik vernomen.’
‘Dat is dan weer wat minder. Ik denk dat ze in het openbaar vervoer ook wel klaar zijn met die kapjes.’
‘Eerder nog met het handhaven want er zijn vast en zeker kritisch denkenden die principieel geen mondkapje willen dragen. Kun je als conducteur daar weer de discussie mee aangaan. Zijn ze volgens mij ook wle klaar mee. Soms is het al lastig genoeg om gewoon naar een plaatsbewijs te vragen en dat kritiekloos overhandigd te krijgen.’
‘Ja, knul, maar dan ben je gewoon duidelijk in overtreding. Dan heb je geen plaatsbewijs en dan hoor je feitelijk niet thuis in de trein of bus of tram.’
‘Nou ,Ellie, we gaan het zien de komende tijd. Laten we hopen dat het allemaal mee blijft vallen. Hier nog een bloem en dan ga ik weer op huis aan.’
‘Wat moet ik met de bloem, knul?’
‘Die stop je bij gelegenheid in de loop van een geweer, mochten de Russen toch onverwacht ook hier binnenvallen. Tot kiek, Ellie.’
‘Uh, ja, tot kiek, knul.’



23 februari 2022.

‘Goedemorgen ,Ellie.’
‘Goedemorgen, knul, wat scheelt er aan? Je kijkt zo sip.’
‘Ach, laat maar.’
‘Nee, knul, voor de draad ermee. Maak van je hart geen moordkuil.’
‘Weet je, Ellie, ik mag niet meer elke dag iets posten op FB.’
‘Hoezo niet, daar zijn ze toch juist blij mee bij META? Die zien niets liever dan dat je elke dag gebruik maakt van hun medium.’
‘Ja van FB mag het wel, graag zelfs zoals je zegt maar er zijn moderatoren die niet elke dag tijd hebben mijn berichten goed te keuren voor plaatsing en daar moet ik toch ook rekening mee houden.’
‘Nou, knul, dan moet je zorgen dat je niet meer afhankelijk bent van moderatoren. Begin je eigen groep en wordt zelf moderator, kun je elke dag zo veel als je wil plaatsen. Tenminste als je persé elke dag moet schrijven.’
‘Nou, persé, Ellie. Ik kom wel iedere dag even bij je langs voor een praatje en daar schrijf ik dan over, dus.’
‘Dus?’
‘Dus als ik iedere dag langskom verschijnt er doorgaans ook iedere dag wel wat. Toch?’
‘Tja, knul, daar moet je dan maar eens heel goed over nadenken. Is het echt nodig elke dag wat te plaatsen? Wat wil je trouwens met die berichtjes? En Waarom doe je het uberhaupt?’
‘Nou Ellie, ik ben begaan met het dorp, met jouw belevenissen en ik schrijf nou eenmaal graag. Het zijn mijn vingeroefeningen voor andere dingen die ik schrijf.’
‘Ah, je hebt grotere ambities? Is dat het?’
‘Nou, ambities zou ik het niet direct noemen, Ellie, meer een natuurlijke behoefte zoals ademen, wandelen, eten en drinken.’
‘Dus, je kunt niet zonder? Is dat het?’
‘Ergens wel ja.’
‘Waarom maak je er dan geen boek van? Bundel je alles wat je tot nu toe hebt gemaakt en voila Ellie deel 1 is geboren!’
‘Ja, da’s leuk bedacht Ellie maar weet je wat dat kost een boek uitgeven? Vind maar eens een uitgever die het wil uitgeven en de kosten wil dragen.’
‘Nou, knul, moet je er wat aan verdienen dan?’
‘Nee, dat ook niet direct.’
‘Knul, dan komt er vroeg of laat vast wel iemand over de brug die zo iets met je wil uitvoeren. Er zijn genoeg ondernemende karakters in het dorp. Kwestie van goed netwerken. Je weet wel. Je sociale netwerken inzetten, social media gebruiken en zo meer.’
‘Inderdaad Ellie en dan iedere dag iets plaatsen zodat zoveel mogelijk mensen het onder ogen krijgen.’
‘Inderdaad, knul, iedere dag iets plaa…. Aha!’
‘Tot kiek maar weer Ellie!’
‘Tot kiek maar weer, knul!’


22 Februari 2022.

‘Goedemorgen Ellie. Eindelijk is de wind gaan liggen. Nog iets bijzonders meegemaakt?’
‘Ja, Putin is in de war, knul en een heel beetje ook.’
‘Laten we het daar maar niet over hebben, Ellie. Dat lossen wij hier niet zomaar even op samen.’
‘Zei ik in de war? Ik bedoel he is starting the war.’
‘Welja Ellie klets jij een eindje over de grens met je steenkolenengels. Ik heb al moeite genoeg met Lunters dialect dus bespaar me deze moeite, alsjeblieft.’
‘Nou, goed dan als het je niet interesseert zal ik het over wat anders hebben. Ben je al naar de open kerk geweest op de reeënlaan?’
‘Nee, ik heb het bord wel zien staan. Vind het eigenlijk wel een goed initiatief maar ik heb zelf niet zo’n behoefte om er binnen te lopen. Een persoonlijk gesprek heb ik wel met jou of thuis met de vrouw.’
‘Ja, knul, dat is allemaal leuk en aardig maar wat als je nu alleen bent? Dan is het toch een mooi iets?’
‘Zeker Ellie, een mooi iets net zoals Het westhofhuis of De schakel. Daar kunnen mensen ook terecht voor een goed gesprek, ontmoeting en zovoort.’
‘Nou, knul, dus is het maar goed dat de deuren open staan om er eens binnen te lopen. Het kan zeker geen kwaad en misschien komt er ooit ook weer eens iets goed uit voort.’
‘Zeg dat wel, Ellie. Heb je nog ander nieuws?’
‘Jazeker, de noodwinkel van de DEKA is bijna klaar. Net hier buiten het dorp hebben ze een groot stuk parkeerplaats aangelegd en een winkelpand neergezet. Kwestie van inruimen, appratuur aansluiten en verhuizen. Het zal zeker binnenkort in gebruik genomen gaan worden.’
‘Nou dan ben ik heel benieuwd wat er op de plek van de DEKA in de dorpsstraat gebouwd gaat worden. Daar zal toch iets neergezet worden dat past in het dorpsbeeld, mag ik hopen. Dat zou mooi wezen, Ellie.’
‘Inderdaad, knul, dat zou heel mooi wezen. Maar goed ik weet er niks vanaf, heb nog geen presentatie gezien dus welke kant het op gaat qua bouw en uitstraling is afwachten geblazen. En de COOP is ook al zowat leeg, heb ik gehoord!’
‘Klopt, Ellie, die gaan stoppen en er komt iets anders in. Het is weer stuivertje wisselen in de winkelpanden. We zullen wel zien wanneer de rust terugkeert. Nou, ik ga weer op huis aan, Ellie. Vanavond spruiten, aardappelen en een lekkere vink. Tot kiek!’
‘Is goed knul, tot kiek!

21 februari 2022.

‘Goedemorgen Ellie, wat een somber, grijs miezerig weer vandaag. En er komt gewoon weer storm. Zesde dag op rij. Nederlands record, las ik vanmorgen in de krant.’
‘Ja, knul, we kunnen er niets aan doen. Weer kun je nou eenmaal niet naar je hand zetten. We zullen de storm gewoon moeten uitzitten. Er zit niks anders op.’
‘Evengoed wordt ik er niet vrolijk van Ellie. Vooral nu het maar dagen door blijft gaan. Je kunt niet eens met goed fatsoen naar buiten voor een wandeling of een boodschap. Bovendien maak ik me altijd zorgen om de pannen op het dak. Ze vliegen er maar zo af en dan kun je weer in de telefoon voor dakdekkers die rietdekkers blijken te zijn.’
‘Dat is een kwestie van goed lezen knul. Volgens mij staat het er altijd wel goed bij hoor.’
‘Ja, je zult ook wel gelijk hebben, Ellie. Maar ik ben op zulke momenten zo zenuwachtig dan wordt ik ook direct onzorgvuldiger met lezen.’
‘Nou, knul, ik ben in elk geval blij dat je weer even hier bent voor een praatje. Laten we het eens positief bekijken. Wat ga jij doen als de storm voorbij is?’
‘Puinruimen ben ik bang. Gisteravond schrok ik me rot. Ging in eens het autoalarm af tijdens een hagelbui met zware windstoten. Is me nog nooit overkomen. Natuurlijk paniek en zoeken naar de autosleutels, het juiste knopje indrukken. Gelukkig stopte het alarm toen direct.’
‘Ik wou het graag positief ombuigen, knul. Ik probeer het nog een keer. Wat ga jij doen als de zon weer schijnt en de temperatuur rond de 20 graden is?’
‘O, dan ga ik of lekker wandelen of fietsen. Net waar ik zin in heb of misschien wel naar mijn moestuin. Groetenbedden inzaaien, bloemen plukken of onkruid wieden.’
‘Kijk, dat klinkt allemaal al een heel stuk zonniger dan toen we dit gesprek begonnen. Nu mag je naar huis, knul. Met een zonnig humeur! Tot kiek!’
‘Ja, Ellie tot kiek maar weer.’


19 februari 2022.

‘Tjonge, Ellie, dat was me een storm zeg! Vier pannen van het dak. Hier en daar nog wat zinkwerk verwaaid en een doucheraampje kapot.’
‘Nou, knul, dan heb je het slechter getroffen dan ik. Hier heeft mijn rok geen krimp gegeven tijdens de storm niet en ook vannacht is alles netjes op zijn plek gebleven.’
‘O, gelukkig, ja sorry dat ik gisteren toch even langs kwam, Ellie. Ik was er niet gerust op.’
‘Ja, daar schrok ik wel van, knul. Je moet met zo’n storm toch helemaal niet de straat op gaan, jong. Weet je hoe gevaarlijk dat kan zijn!’
‘Ja, toen ik eenmaal het nieuws gezien had wel ja. Zo’n boom kan zomaar omwaaien en dat gaat zo snel dat je er geen erg in hebt. Je deed er goed aan me terug te sturen, Ellie.’
‘Maar vertel eens, knul, is het probleem van die pannen al opgelost?’
‘Gelukkig wel ja. Een bevriende durfal heeft ons in tien minuten uit de brand geholpen.
Nadat we eerst zes dakdekkersbedrijven hadden gebeld was hij uiteindelijk degene die ons heeft willen helpen.’
‘Maar die dakdekkersbedrijven dan? Hadden die geen tijd of zo, knul?
‘Nou, van de zes die we belden gingen er vier het dak niet op of legden geen dakpannen. Ze deden alleen in rietdekken of in platte daken. Bovendien hadden we ook een paar keer de voicemail want ja, het is tenslotte weekend.’
‘Ach, ja, natuurlijk, het is zaterdag vandaag en alles gaat maandag pas weer los voor het bedrijfsleven.’
‘Ja, Ellie, dat zeg je wel zo maar op de websites adverteren ze wel met 24/7 berschikbaarheid. Maar evengoed snap ik dat na zo’n storm iedereen het druk heeft. Eind goed, al goed, zullen we maar zeggen. Onze vriend heeft ons geweldig uit de brand geholpen. En het zag er nog wel zo eenvoudig uit!’
‘Maar, knul, als het er dan zo eenvoudig uitziet, waarom ging je dan zelf niet het dak op?’
‘Om het heel kort te zeggen, Ellie. Ik ben nogal een schijterd. Ik heb hoogtevrees en wordt al duizelig als ik op een tafel moet klimmen. Dan lijkt het me geen goed idee om zelf het dak op te gaan. Hoe eenvoudig het ook mag lijken. Ik ben beter in koffie zetten of stukjes schrijven. Ieder zijn talent, Ellie.’
‘Daar zeg je een waar woord, knul, ieder zijn talent en dat je toegeeft een schijterd te zijn maakt je voor mij toch tot een stoere vent.’
‘Nou maak je me verlegen Ellie, ik ga maar weer eens op huis aan. Spaanse kip met witte rijst vanavond. Het zal al wel haast klaar wezen. Tot maandag maar weer en morgen een goede zondag gewenst Ellie, Tot kiek!’
‘Ja, dank je jij ook, knul, eet smakelijk straks en tot kiek maar weer.


18 februari 2022.

‘G.iendag Ellie. Ga.t het? Stevi… indje he?’
‘ Aha ben jij het kn.l inderda.d . evig. .indje. Ga jij .aar snel .aar Hui.!’
‘Sta je .el st.vig .enoeg, Ellie?’
‘Ga naar .uis .eg ik toch .aak je maa. .iet dru. Over mij! Ajuus’ .nul!’
‘ juus Ellie .ot .orgen.’




17 februari 2022.
‘Goedemorgen Ellie, ben je de nacht goed doorgekomen?’
‘Ja hoor, knul, ondanks de harde wind heb ik heerlijk geslapen. Geen mens op straat , lekker rustig, als je het mij vraagt.’
‘Da’s mooi, Ellie. Ik was toch enigzins bezorgd om je hoor. Bij mij thuis gelukkig ook geen calamiteiten of stormschades gesignaleerd. Dus we konden de dag rustig opstarten. Als het goed is neemt de wind wat af maar morgen krijgen we het nog wat steviger voor onze kiezen.’
‘Daar sta ik anders niet direct op te wachten, knul. Ik ben altijd weer blij als zo’n storm voorbij is zonder al te veel schade te hebben toegebracht.’
‘Dat begrijp ik helemaal. Maar even heel wat anders, Ellie, ik had gisteren een zieke merel in de tuin. Ik geloof zowaar dat ie vogelgriep heeft. Het beest heeft een hele poos op de grond gezeten. Kon geloof ik niet meer wegvliegen. Vanmorgen zag ik hem nergens meer.’
‘Ach, wat zielig voor het beestje maar vogelgriep zou best kunnen hoor. Het heerst.’
‘Ben jij eigenlijk wel eens ziek, Ellie?’
‘Nooit. Zolang als ik hier sta heb ik nog nooit de dokter hoeven bellen. Nog nooit een paracetamolletje geslikt of een griepprik gehad. En ik hoef niet eens af te kloppen, knul.’
‘Dan ben je dus een sterke deern Ellie. Da’s een ding wat zeker is.’
‘Gelukkig wel, anders hou je het toch niet vol alle dagen in weer en wind, zomer en winter.’
‘Nou, ik ga weer eens een stukkie lopen, Ellie, tot morgen maar weer. Tot kiek.’
‘Goed, knul, tot kiek maar weer, Ajuus.’


16 februari 2022.

‘Goedemiddag Ellie, stevig briesje he?’
‘Zeg dat wel ,knul. D’r zit heel wat aan te komen. Ik hoor allerlei berichten over storm en hoge windsnelheden.’
‘Nou, dat klopt wel, Ellie. Er komt inderdaad storm aan. Twee zelfs. Dat vertelde de weerman gisteren al op het journaal.’
‘Nou dan ben ik er nog niet gerust op dat de rieten kap intact blijft hier op het nieuwe erf.’
‘Dat zal toch wel zeker?’
‘Ik moet het nog zien, knul. D’r waaien ook genoeg pannen van het dak dus.’
‘Ach, misschien valt het allemaal ook nog wel mee, Ellie. Je rokken zullen in elk geval niet opwaaien.’
‘Nee, die hebben genoeg stevigheid van zichzelf. Kwestie van goed gieten. Volgens mij hebben ze dat destijds ook goed gedaan, knul. Dus daar maak ik me geen zorgen over. En jij?’
‘Ja, ik hou altijd mijn hart vast bij hoge windsnelheden. Mijn dakpannen liggen niet altijd even stevig en het zal niet de eerste keer zijn dat er een afwaait.’
‘Tja, knul, we zijn nou eenmaal overgeleverd aan het weer. Heb je nog wat anders te melden?’
‘Ja, ik moet nieuwe glazen in de bril. Zie de laatste tijd steeds minder en af en toe wat draaierig. Ik had al zo’n vermoeden dat de ogen minder werden en na een oogmeting was het bingo. Iets met cilinder en kwart en verschuiving van de oog as. Daar schijn je zomaar duizelig van te kunnen worden. Achteraf werd ik ook duizelig van het kostenplaatje maar daar doe ik hier verder maar geen mededelingen over. Je zou d’r maar van schrikken, Ellie. Wees maar blij dat jij nog zonder bril kunt.’
‘O, je kunt anders voortaan blijvend voor optische zaken bij Otse terecht. Ik las in de krant dat ze toch hier blijven.’
‘Ja , ik heb het ook gelezen. Nou is het altijd goed als er onderlinge conurrentie is in ons dorp. Dan heb je zelf nog keus bij wie of je je geld uitgeeft. Daarom is het ook fijn dat er nu twee concurrerende apotheken in ons dorp zijn. Kunnen de mensen kiezen bij wie ze de pillen halen. Eigenlijk is ons dorp best goed uitgerust met veel dubbele zaken. Twee bakkers, twee slagers, twee drogisterijen, twee supermarkten en zo meer, Ellie.’
‘Ja maar gelukkig is er maar een Ellie, knul. Dat zou wat wezen zeg. Daar moet ik toch heel niet aan denken.’
‘Zeker, Ellie, ben maar blij dat jij als enige hier staat. Baken van betrouwbaarheid midden in het dorp. Tot kiek maar weer en sterkte met de storm.’
‘Ja, knul tot kiek maar weer.’


15 februari 2022.

‘Goedemorgen Ellie, ik zou zeggen, maak er een mooie dag van.’
‘Dank je knul, gaan we zeker doen. Mooi is ie he?’
‘Wat, die roos, ja die is mooi Ellie. Weet je al van wie je die gekregen hebt?’
‘Nou, ja, van Valentijn dus, zal ik maar zeggen. Nee knul, ik zou het eerlijk waar niet weten. Maar het gebaar is leuk. Jij nog wat bijzonders?’
‘Ja, morgen oogmeting en pedicurebehandeling.’
‘Ik dacht al te zien dat je moeilijk liep, knul. Wat is er loos? Toch geen eksteroog zeker. Want die meten ze niet op bij de opticiens. Dat kan ik je zo wel zeggen.’
‘Niks bijzonders Ellie, wat nagelingroei waar ik zelf niks aan kan doen. En de ogen gaan als vanzelf wat achteruit. Ik ben denk ik aan nieuwe glazen toe. Dus heb ik maar eens een afspraak gemaakt. Zie jij nog wel goed Ellie?’
‘Ach, knul, al zou ik hier stekeblind worden een bril zit er voor mij niet meer in. Dan hadden ze dat bij het gieten meteen moeten doen. Da’s nou eenmaal het nadel van een gegoten beeld. Het kan maar een keer en dat is het dan.’
‘Natuurlijk Ellie, stom van me. Dat had ik ook zelf kunnen bedenken. Maar de oge nzijn dus nog goed.’
‘Ja mijn ogen zijn nog best in orde. Ik zie alles en iedereen langskomen. Lopend of fietsend. Het maakt niet uit of ik zie het.’
‘Dat is fijn om te horen, Ellie. Ja, goede ogen zijn een voornaam ding. Als er wat aan je ogen mankeert ben je in de aap gelogeerd. Dat weet ik nog wel van Bartimeus in Zeist.
‘Bartimeus in Zeist? Dat is toch dat blindeninstituut?’
‘Zeker Ellie, daar heb ik ooit eens een jaar gewerkt op een jeugdgroep van jongeren die allemaal heel slecht zicht hadden.’
‘Tjonge, en hoe was dat dan?’
‘Nou gelukkig hadden die jongeren wel genoeg zelfspot om af en toe het ongemak met wat humor te relativeren. Dat zouden we allemaal wel eens meer mogen doen.’
‘Daar zeg je wat, knul! Relativeren, zelfspot, met een mild oog naar jezelf kijken en het lachwekkende van in kunnen zien. Da’s nog een hele levenskunst apart, knul. Dat is niet voor iedereen weggelegd, helaas.’
‘Inderdaad Ellie, laten we daarom maar met een mild oog onszelf en vooral elkaar bezien want we zijn allemaal feilbaar en doen soms domme dingen. Nou ik ga er weer vandoor. Wens je nog een mooie dag, Ellie en tot kiek maar weer.’
‘Ja, knul, tot kiek maar weer.’


14 februari 2022.

‘Goedenavond Ellie.’
‘Goedenavond, knul, je bent laat? Had je wat om handen vandaag?’
‘Ja ik ben wat oude mensen gaan bezoeken vandaag. Even bijpraten, hun dag helpen breken en wat afleiding brengen.’
‘Daar doe je goed aan knul. En nu kom je mijn dag zeker weer goed maken?’
‘Nou, dat valt nog te bezien Ellie. Meestal zijn jouw dagen al goed zonder mijn inbreng. Je raakt niet zo makkelijk van je stuk. Maar wat ligt er daar onder je rok Ellie?’
‘Waar?’
‘Daar bij je linkervoet, daar ligt iets. Een bloem of zo. Wacht maar even ik pak het voor je. Hier kijk nou toch eens aan. Een roos Ellie en er hangt een kaartje aan!’
‘Geef eens hier knul. D’r zal toch zeker niemand . . . A;s ik het niet dacht! Valentijn!’
‘Valentijn, Ellie? Staat er Valentijn op het kaartje? Dan heb je een stille aanbidder, meid. Nou kan je dag helemaal niet meer stuk, zeker.’
‘Och heden , knul, ik ben er helemaal beduusd van. En ik ken die hele Valentijn geen eens.’
‘O maar er is wel iemand hier in het dorp doe jouw helemaal ziet zitten want anders leg je niet zo maar een roos aan je voeten. Da’s toch een mooi gebaar Ellie?’
‘Ja, dat wel ja, een heel mooi gebaar zelfs. Het mag wat kosten heb ik haast gezegd maar eerlijk waar knul, ik ken geen Valentijn!’
‘Nou, het kan ook van iemand met een andere naam zijn hoor en op Valentijnsdag kun je dus anoniem een aardigheidje geven aan iemand die je leuk, mooi of aantrekkelijk vindt.’
‘O werkt dat zo, knul? Nou ik ben er heel mee in mijn schik, dat wel hoor maar hoe kom ik er nou achter wie die Valentijn dan wel mag wezen?’
‘ Dat is nu net de grap van Valentijsdag Ellie. Je komt er niet achter want het is anoniem!’
‘Zeg knul, even heel eerlijk nu! Jij hebt toch zeker niet?’
‘Ab-so-luut niet Ellie. Weet je wat zo’n bloempie moet kosten?’
‘Nee, en ik wil het niet weten ook. Je mag een gegeven paard nooit in de bek kijken heb ik altijd geleerd dus dat doe ik nou zeker niet! Evengoed een mooie roos, knul. Ik ben er maar wat wijs mee! Ik geloof zowaar dat dit de allereerste keer is dat ik bloemen krijg sinds ik hier sta. Nou, mijn dag kan niet meer stuk, dank zij Valentijn. Wie of het ook mag wezen! Als je dit leest, kerel reuze bedankt. En jij ook knul dat je het even voor me hebt opgeraapt. Ik heb nogal moeite met bukken zoals je misschien wel weet.’
‘Ha,ha, ja daat weet iedereen in het dorp Ellie. Nou geniet van je geheime aanbidder, de mooie roos en dan zie ik je een andere keer wel weer. Tot kiek!’
‘Ja, knul, tot kiek maar weer.’


12 februari 2022

‘Zo, Ellie, we hebben weer brons gehaald vandaag.’
‘O, brons, da’s mooi materiaal, kun je mooie beelden van maken. Kijk maar naar mij.’
‘Bespeur ik nou ijdelheid bij jou Ellie?’
‘Ach, knul, een beetje ijdelheid mag best eens op zijn tijd. Zoveel aandacht krijg ik nou ook weer niet. De meeste mensen lopen me achteloos voorbij. Het is maar een enkeling die me eens nader bekijkt en er is maar een gek die elke dag hier tegen me aan komt praten, en dat ben jij!’
‘Ik hoor het al, ijdelheid dus. Maar zoals ik al zei we hebben brons gehaald vandaag en voor de verandering eens niet met schaatsen maar met skeleton.’
‘Skeleton? Nog nooit iets van gehoord, knul. Is dat een wintersport?’
‘Zeker is dat een wintersport, Ellie. Het is met een slee op je buik keihad van een bobsleebaan naar beneden glijden. Vier keer en de tijden worden bij elkaar opgeteld.’
‘Wie het eerst beneden is, zul je bedoelen. Dat deden ze vroeger ook al bij de koepel. Met de slee naar beneden en toen heette dat winterpret.’
‘Nou, in zekere zin is skeleton ook wel winterpret maar dan in een modern jasje. Het gaat best hard hoor. Honderdzevenentwintig kilometer per uur is niks.’
‘Nou laat mij maar rustig hier staan dan. Ik moet er niet aan denken om met zo’n snelheid naar beneden te suizen. Ik zou er horendol van worden, knul. En bovendien hou ik graag de regie en met die snelheid vergeet ik de helft van waar ik mee bezig ben, denk ik zo.’
‘Dan is het niet iets voor jou Ellie, voor mij ook niet hoor.’
‘Zeg knul nu je het toch over brons hebt weet je waar je ook mooie beelden mee kunt maken?’
‘Vertel.’
‘Met een camera of telefoon. Misschien moet jij als het weer wat mooier wordt eens een paar kiekjes van me maken.’
‘Ik kijk wel uit Ellie, met die huidige ophef over kiekjes mij niet gezien. Daar begin ik niet aan. Ik ga op huis aan, Wens je weer een fijne zondag. Ik hoor maandag wel hoe het geweest is. Tot kiek.’
‘Als je dan toch liever geen kiekejs maakt, knul, zeg dan maar gewoon ajuus.’
‘Natuurlijk Ellie, Ajuus!’


11 februari 2022.

‘Magistraal, Ellie, ze deed het magistraal!’
‘Wie deed wat magistraal, knul?’
‘Suzanne Schulting natuurlijk. Ze haalde goud op de 1000 meter shorttrack schaatsen.’
‘Zit jij nou nog met je hoofd bij dat schaatsen? In Kiev sturen ze de nederlanders naar huis omdat ze bang zijn dat dat straks niet meer kan. Zit jij met je hoofd bij schaatsen.
Knul, ze staan op de rand van een oorlog daar in de Oekraine. Rusland staat op het punt om daar binnen te vallen en de hele westerse wereld zit met zijn hoofd bij de olympische spelen. De tacktiek van Poetin is weer om door vijf olympische ringen te halen. Dat kun je wel op je klompen aanvoelen, knul.’
‘Ach, Ellie, geloof jij nou echt dat dat gaat gebeuren? Dan volgen er toch sancties? Dan kunnen die russen toch wereldwijd geen zaken meer doen?’
‘Als je dat gelooft, knul, ben je toch niet zo snugger als dat ik je toedacht. Nee knul, de wereld turnt momenteel op de evenwichtsbalk. Meneer Wely rijdt en passant weer een scheve schaats vernam ik vanmorgen in de krant en zo is iedereen op zijn eigen manier met olympische spelen bezig maar is die olympische gedachte ver te zoeken.’
‘Ik geloof warempel, Ellie dat jij bang bent!’
‘Klopt als een zwerende vinger, knul. Ik ben hardstikke bang. Straks staan die russen hier, smelten ze mijn brons om voor oorlogstuig en voor je het weet schieten stukjes van mij uit de loop van een geweer en verwonden ze onschuldige mensen. En dat is wel het aller, allerlaatste wat ik wil.’
‘Beste, Ellie, kalmeer nou eerst even wat want je loopt echt veel te hard van stapel. Je reageert, laat ik het maar zo zeggen, buiten proportioneel! Te heftig, niet in overeenstemming met de realiteit.’
‘Ja relativeer jij de boel maar weer, knul, maar je kunt de zaak ook ten onrechte relativeren. En bovendien, ik maak me oprecht zorgen om al die mensen daar.’
‘Wat wil je er aan doen dan?’
‘Tja, dat zou ik ook zo een twee drie niet weten, geen idee eigenlijk.’
‘Zie je wel, je maakt je druk over iets dat buiten jou cirkel van invloed ligt. Dus, Ellie, een tip! Laat het los!’
‘Ok, knul, ik laat het nu los. Wat eet je vandaag?’
‘Taco’s, Ellie en ik heb er onwijs veel zin in. Ga ik snel weer op huis aan. Tot kiek!’
‘Ja, Ajuus knul, eet smakelijk straks en tot kiek maar weer.’


Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: