LUNTERS VROUWTJE

98-020

We schrijven 23 januari 2021. “Hier, Elly, snel opeten, het is nog warm. Er zitten twee stukjes worst in. Eet smakelijk.” “O, is dat voor mij, dank je wel. Heerlijk.” “Gelukkig hadden we nog wat over, meid. Wij vonden ze in elk geval lekker. Vanmiddag heb ik shorttrack schaatsen gekeken. Die Schulting gaat weer als een speer. Mooi mens is dat. De vreugde spat er van af als ze weer iets gewonnen heeft. O je hebt de soep al op zie ik.” “Ja, heerlijk was ie. Heb je nog wat nieuws te vertellen?” “Niet echt, het is een rustig weekend, de zaterdag was relaxed en zoals ik net al zei heb ik het schaatsen gevolgd. Heb jij nog wat beleefd?” “Nou, ook niet echt, vanavond dus voor het eerst die avondklok. O, wat ik je vragen wilde, heb je al een leenhond geregeld?” “Een leenhond? Waarvoor?” “Nou, het schijnt dat je met een leenhond gewoon na negen uur nog de straat op mag omdat je dan je hond uitlaat. Er is een heuse markt ontstaan om die beesten. Je kunt ze al per half uur huren. Katten schijnen ook al in trek te zijn maar ik zou er persoonlijk geen huren. Ik ben veel te bang dat die eigenzinnige beesten er vandoor gaan en dat ik ze dan niet meer terugzie.” “Nou, Elly, ik kan kort zijn, ik heb geen leenhond gehuurd. Ik blijf gewoon binnen. Dat is namelijk gewoon de bedoeling van de avondklok, dat er meer mensen binnen blijven en het aantal bewegingen verminderd. Dan krijgt het virus minder gelegenheid om zich te verspreiden.” “O, dus geen hond, ook geen kat zeker.” “Nee, niet nodig, en jij?” “Ik? Ik sta hier en ik blijf hier staan. Ik geloof haast dat ik al automatisch een ontheffing heb. ALs er een boa langskomt zal ik het hem eens vragen. Ik laat het je weten. Heb je verder nog iets bijzonders te melden?” “Nee, Elly, niet echt dus ik geloof dat ik maar weer eens op huis aan ga. Kom ik maandag weer langs. Wens ik je een rustiger avondklok toe en een nog rustigere zondag. Geef dat lege bakje maar terug, doe ik de deksel er weer op en was ik het thuis wel af. Ja doe de lepel er ook maar in, het past als het goed is precies.Tot maandag, Elly, Ajuus.” “Ajuus, knul, bedankt voor de soep en tot maandag. En voor morgen alvast een fijne zondag gewenst, Ajuus, knul.”

Avondklok? Ik lig de hele dag al lekker thuis!

We schrijven 22 januari 2021. “Kijk daar hebben we Elly, alles in orde?” “Ja hoor, ik sta nog. Gelukkig een zonnetje gehad vandaag. Heel even piepte ze erdoorheen. Heerlijk was dat. Het is nog te vroeg om het te laten kriebelen maar de Lente komt er vast en zeker aan.” “Dat klopt helemaal Elly, bij mij in de tuin zie ik al knopjes en de eerste sneeuwklokjes bloeien alweer. Krokussen steken voorzichtig hun neus boven de grond. Maar te weinig om het te laten kriebelen. Zoals jij het zo mooi omschrijft.” “Heb je nog nieuws voor me, Knul?” “Ja de avondklok gaat definitief door en start elke avond om negen uur.” “Dat wist ik al, nog ander nieuws?” “Ja zeker, op internet verschijnen nu allemaal handige tips om de avondklok te omzeilen. Stel je voor. Avondklok wordt ingevoerd om besmettingen tegen te gaan, bewegingen van groepen mensen afremmen is het devies en dan zijn sommigen bezig met de vraag: ‘Zit er voor mij een verdienmodel in?’ Het is toch te gek voor woorden. Elly, wat vind jij?” “Ach, weet je knul, het meer van mensen is nooit genoeg. En er zullen altijd individuen zijn die zich niet wensen te voegen naar de grote gemene deler. Dat vinden ze dan zogenaamd ‘te burgerlijk’ nou ik zal je zeggen, er is niks mis met wat gezonde burgerlijkheid. Eendracht maakt macht zeg ik altijd maar en om tot eendracht te komen heb je elkaar nodig. De neuzen allemaal in dezelfde richting dan wordt het voor iedereen wat draaglijker. Zeker tijdens zo’n avondklok. Ik denk dat uiteindelijk de beperking op thuisbezoek nog het meest er in zal gaan hakken. Ik hoor het ook hier en daar bij mensen dat ze daar zo hun bedenkingen bij hebben. En terecht, ik kan het weten, want als die avondklok om negen uur ingaat sta ik hier wel verrekte eenzaam en is de avond en nacht lang voor er weer volk door de dorpstraat loopt.” “Nou, ik benijd je niet Elly, ik kan overdag even langskomen voor een praatje maar inderdaad, na negen uur zit ik ook binnen hoor.” “Tja, het is niet anders, we zullen het er maar mee moeten doen. Wat eten jullie vanavond?” “Ik geloof, bruine bonensoep. Die zat nog in de vriezer en staat al de hele middag te ontdooien op het aanrecht. Hoezo? Lust je morgen ook wat?” “Alleen als je wat over hebt, anders niet hoor. Ga maar gauw, ik zie je morgen wel, met of zonder verrassing!, Ajuus, Knul.” “Ajuus, Elly tot morgen.

We schrijven 21 januari 2021. “Zo, Knul, alles onder controle?” “Jazeker, Elly, alles onder controle.” “Jij ook?” “Kan niet beter, knul. De rok hangt goed, de kap staat nog netjes recht op de kop en mijn psalmboekje staat er weer voornaam op. Het is heel rustig vandaag. Weinig volk, al met al. Dus, ja, ik sta er vandaag heel rustig bij.” “Nog even over gister,Elly, Ik heb eens gezocht op google. Ja daar wordt je wel wijzer van hoor. Lees ik daar dat de Werelt intussen meedoet in een groter geheel met wel 20 evenement projecten. Waaronder restaurants, zaal verhuur, Kasteel wijk bij Duurstede, Stadhuis Gouda en zo meer.” “Tjonge, dus een grote speler zal ik maar zeggen.” “Inderdaad, en de baas noemt zichzelf een ‘selfmade’ ondernemer.” “Selfmade? Wat is dat nou weer, praat eens gewoon nederlands met me, knul!” “Selfmade is engels voor ‘zelfgemaakt’ en betekent zoveel als ‘zelfgemaakt’.” “Nou, dat is knap dan als je dat kunt. Ik heb mezelf niet zelf gemaakt en jij ook niet dus hoe heeft ie dat dan voor mekaar gekregen?” “Ach, Elly, ik denk dat de baas gewoon een hele slimme ondernemer is die dus met zijn eerder verdiende geld mooie projecten opkoopt en er dan zijn ding mee gaat doen.” “Nou, ik ben dan wel razend benieuwd of er in Gouda ook hekken om het stadhuis zijn gezet en om Kasteel Wijk bij Duurstede. Dat zou pas knap zijn.” “Ach, Elly, je moet maar zo denken, als de zaken goed gaan en als je de baas bent, dan bak je koek. Dat zei mijn vader altijd al. En het is nog een waarheid als een koe ook. Dat is wel weer gebleken. We zullen er mee moeten leven, ben ik bang.” “Ja, daar ben jij bang voor maar ik geloof nooit dat het al klaar is, hoor. Je kent de betrokkenheid van de dorpsbewoners toch wel?” “Ja, zeker Elly, daar ben ik van op de hoogte. Maar ik ben toch bang dat er weinig tegen te doen is. De discussie loopt, dus we wachten af. Ik ga weer op huis aan. Bloemkool vanavond met iets erbij dat nu nog in de vriezer zit. Morgen kom ik weer bij je langs. Ajuus.” “Ajuus, knul, tot morgen.”

We schrijven 20 januari 2021. “Vandaag is de grote dag, Elly!” “Wat is er dan voor groots aan deze dag, knul?” “Nou, die meneer T.rump uit Amerika gaat wat anders doen. En een nieuwe komt in het Witte huis wonen.” “O, als dat alles is dan weet ik nog wel weet anders waar je je druk om kunt maken.” “Wat dan, Elly?” “Nou, je weet dat we allemaal in quarantaine leven momenteel en dat de mensen veel meer dan voorheen gebruik maken van het Lunters Buurtbos om eens lekker te wandelen en de zinnen te verzetten.” “Ja, dat weet ik.” “En heb je dan ook gehoord van die quarantaine maatregel die ‘De Werelt’. Heeft genomen? Hebben ze zomaar een groot hek geplaatst, zonder overleg. Het zou daar geplaatst zijn tegen de wilde zwijnen.Het is tot rust gebied voor uilen en Reeën. Volgens mij een handig gelegenheidsargument ik heb er al meer dan 60 jaar daar geen wild zwijn gezien en je kon er altijd gewoon heerlijk wandelen. Maar sinds dat hek is geplaatst kun je er niet verder en moet je er helemaal omheen. Waar is dat nou weer voor nodig. Trouwens wat zijn de plannen precies daar bij ‘De Werelt”? Dat zou ik nou wel eens willen weten. Blijft het een conferentie oord? Wordt er nog iets bijgebouwd? Waar is die wildwal gebleven? Ja ik heb zo wel wat vragen, maar ja , ik kan niet van mijn plek. Ik sta vast op mijn sokkel.” “Tja, Elly, daar weet ik ook weinig van. Ik zal wel eens navraag doen bij de dorpsraad of de mensen van het Lunters Buurtbos. Die zullen er vast wel meer over weten, en de gemeenteraad ook vast wel. Wat je zegt over die wildwal, daar heb je gelijk in. Die kun je niet zomaar weghalen. Ik snap je frustratie Elly. Laatst liep ik er langs en kon ook niet verder dan dat het hek toeliet. Ik zag trouwens wel allerlei nieuwe looppaden bestrooid met boomschors. Wat daar dan de bedoeling van is is mij nog niet helder. Ik zou ook graag meer informatie krijgen over die plannen. Toen ik er liep had ik ook de indruk dat er bomen verdwenen waren die er eerst wel stonden. Ik geloof dat de mensen die erover gaan maar eens snel in gesprek moeten met de eigenaar van ‘De Wereld’. Hopelijk kan die helderheid geven over de plannen, de ideeen en de redenen om dat gebied dat altijd open was ineens af te sluiten. Er zit vast een heel goed bussinessplan achter. Daar is niks op tegen maar overleg wel even met ‘je buren.’ Zoals het nu is gegaan komt wel heel raar over. Dus ik ga eens mijn oor te luisteren leggen hier en daar en wat rondsnuffelen op internet, Elly, zodra ik meer weet kom ik erop terug. Als jij de boel dan ook scherp in de gaten blijf houden lijkt me dat een goed plan.” “Ok, knul, daar hou ik je aan. Laat maar horen als je meer weet. Intussen blijf ik hier rustig staan. Zie je morgen wel weer. Ok? Ajuus.” “Ajuus, Elly, tot morgen.”

We schrijven 19 januari 2021. “Zo, daar ben ik mooi klaar mee zeg.” “Waar ben je klaar mee,knul?” “Kan ik vrijdag weer terug naar de tandarts, grote schoonmaakbeurt, tandsteen en pocketreiniging! Daar zit ik niet echt op te wachten, eerlijk gezeg.” “Nee, maar als het nodig is, is het nodig, toch?” “Ja, maar het lastige is dat je niet zelf kunt inschatten of het echt nodig is.” “Nou, met een beetje gezond verstand kun je daar toch zelf keuzes in maken?” “Klopt, Elly, met een beetje gezond verstand wel ja maar als het om de tandarts gaat lijkt het wel of mijn verstand blokkeert. Ik kan gewoon niet nadenken, wil ook niet nadenken over zulke dingen. Ik geloof dat ik maar af ga bellen.” “Ja, loop jij maar weer weg, knul. Dát is goed voor je gebit. Doen alsof er niks aan de hand is. Laat me je dit zeggen jongen, angst is een hele slechte raadgever.” “Ach, je zult wel gelijk hebben, Elly, ik moet ook niet zo zeuren. Ik hou het nog even goed in beraad ok?” “Wat jij wilt, knul. Wat doe je trouwens zo op dit uur hier?” “Even oefenen voor de avondklok. Daar was ik eigenlijk mee bezig voor we die discussie van zo-even kregen. Ik was dus eigenlijk de avondklok even aan het oefenen.” “Tjonge, wat moet je daar nou aan oefenen.” “Nou, oefenen is het juiste woord niet helemaal, ik wilde gewoon even uitproberen of ik voor acht uur nog even bij jou langs kon gaan en of ik dan ook op tijd weer binnen kon zijn. Voor de zekerheid, zie je.” “Nou, maak je daar maar niet druk over knul, die avondklok komt er en alle vakkenvullers bij de supermarkten krijgen een ontheffing net als de meisjes van Opella die thuiszorg verlenen. En zo zullen er nog wel een paar beroepsgroepen zijn die een ontheffing nodig hebben.” “Nou, Elly, ik zie dat het allemaal best past, zo na het eten deze kant op, even bijkletsen en dan weer op huis aan. Red ik best voor acht uur. Dan thuis een berichtje schrijven voor de schrijvende Hollander en posten op de site. Allemaal te doen binnen een redelijke tijd. Kan ik morgen met een gerust hart de avondklok weer in. Mooi toch?” “Ja, knul, ik vind het allemaal prima.ik zie je morgen wel weer met of zonder avondklok. Ajuus.” “Ajuus Elly, tot morgen.”

We schrijven 17 januari 2021. “Zo Elly, de sneeuw is al weer helemaal verdwenen. Dat is nog best snel gegaan, hè?” “Zeg, dat wel knul, binnen een etmaal was alles weer zoals altijd. Het was eventjes een sprookjesachtige aanblik maar daar kwam alweer snel de klad in.” “Nog iets bijzonders verder, Elly?” “Niet heel bijzonder maar toch wel iets. Is het je wel eens opgevallen dat de kunsttegel bij de Readshop een belangrijk onderdeel is kwijtgeraakt?” “Uhm, nee, wat ontbreekt er dan?” “Nou, in het bovenste gedeelte hoort een sleutel te zitten in de tegel. Hij hoorde bij het ‘geheime dagboek’. Die zat daar op gelijmd maar die is al een hele poos weg. Ik zou wel eens willen weten wie of dat dat nou gedaan heeft. Was het een kind, een jongere of gewoon een al wat ouder iemand die dacht. Hé, verrek dat lijkt mijn sleutel wel. Die neem ik gelijk maar eens mee!” “Echt? Hoort er een echte sleutel in die tegel te zitten?” “Jazeker, ik weet het zeker want toen de tegel werd opgehangen was ik razendnieuwsgierig en heb ik de boel heel goed in de gaten gehouden. En ik kan je zeggen een mooie tegel, echt een kunstwerk. Complimenten aan de kunstenaar die dat gemaakt heeft. Alleen jammer van die sleutel dus want die was eigenlijk binnen een week al weg.” “Tjonge, is het heus waar? In ons dorp, sleutels verdwenen?” Nee geen sleutels, het is er maar een maar wel een heel belangrijke. Het is namelijk de sleutel tot leesplezier en nu die weg is, en de lockdown nog wel even aanhoudt lijkt het me voor de boekwinkel een magere tijd geworden en we moeten zorgen dat ze overeind blijven. Dus , ook daar telefonisch bestellen, nummer doorgeven en per tikkie betalen of direct overschrijven mag ook. Ik hoop zo dat ze het redden.” “Nou, Elly, dat ondersteun ik van harte en als er iemand in het dorp is die weet waar de sleutel is gebleven, leg hem onder de rok van Elly, dan komt het vast in orde. Ga ik weer op huis aan Elly, vanavond zuurkoolstamp met worst. Passend gerecht bij dit weer vind je ook niet?” “Och, knul, ik durf het bijna niet te vragen maar onlangs die boerenkoolstamp was zo heel verrekt lekker!. . . “ “Ok Elly, als we over hebben neem ik morgen wat mee in een schaaltje.Tot morgen, Ajuus.” “Ajuus, Knul.”

We schrijven 16 januari 2021. “Brr, ‘t is een witte wereld zo, Elly. Kun je het nog een beetje houden zo?” “Jawel hoor, ik ben niet zo bang voor een beetje kou. Wel mooi gezicht zo al die sneeuw en als je heel goed luistert hoor dat het geluid al wat gedempter klinkt. Dat vond ik vroeger ook al zo mooi wanneer het wat steviger gesneeuwd had en je dan voor het eerst weer mensen buiten zag lopen en met mekaar praten.” “Ja, nu je het zo zegt, dat heb ik ook. Dan klinkt alles heel gedempt en de ijzige stilte die je dan ervaart . Prachtig, hoort helemaal bij een echt ouderwetse winterse dag. En als het dan donker werd was het helemaal spannend als kind om even buiten te gaan sleeën of wat klooien met de sneeuw. Een sneeuwpop maken of sneeuwballen gooien. Maar ik zie wel dat je hier goed staat, Elly. Je overziet het allemaal mooi hier, meid.” “Jazeker, knul, helemaal geen probleem voor mij. Ik hoop op nog wat sneeuw erbij vannacht. Ben heel benieuwd hoeveel dat er morgen ligt.” “Nou dat hoor ik maandag wel van je dan, morgen is immers rustdag dus sla ik even over. Heb het goed Elly, maak er nog een mooie avond van en morgen een goede zondag gewenst. Tot maandag. Ajuus.” “Ja,Ajuus knul, zie je maandag wel weer. Pas op voor sneeuwballen en gladheid als je nog de weg op moet. Ze zeggen code geel, wat dat dan ook maar mag betekenen. Een ding weet ik wel het is gevaarlijk om gele sneeuw te eten dus dat zou ik dan maar mooi uit mijn hoofd laten! Ajuus en tot maandag, knul!”

We schrijven 15 januari 2021. “Wat gaat de tijd toch snel, hè, Elly?” “Zeg dat wel, knul. Is het alweer de vijftiende vandaag. Zitten we zomaar op de helft van januari. Tjonge tjonge, het schiet al op!” “Jas, en het kabinet is zojuist ook nog gevallen.” “O, is het echt? Ik heb niks gehoord.” “Ja, ik zag het voorbijkomen op teletekst en toen heb ik even een extra journaal zitten kijken. Rutte gaf uitleg over het hoe en waarom en voor zijn doen was hij ineens zeer transparant. Had ie veel eerder moeten doen dunkt me.” “Ach weet je ,knul ik ben ook niet zo heel erg thuis in politiek en eigenlijk boeit het me ook niet zo heel veel. Het is dat jij er iets over zei.” “Hé, Elly, zie ik nou dat je rok een beetje naar achter uitwaait?” “Ja, dat zou je zo niet zeggen bij een beeld hè? Maar die beweging is erin gelegd door de beeldhouwster. Daardoor kreeg ik meer vaart, was haar idee. Alsof ik hier op mijn sokkel een beetje in een zacht briesje sta.” “Ah, dus zo lijkt het ook een beetje alsof je echt bent. Ik moet zeggen, ik liep vanmiddag langs en bezag je vanuit een andere hoek toen dat van je rok me opviel. Had ik eerder nog niet gezien. En, ik moet het even zeggen, Je staat er mooi bij, zo midden in deze januarimaand. ALs een baken van betrouwbaarheid, kalmte en rust. Dat straal je , zeker op afstand echt wel uit Elly.” “Meen, je dat nou, knul, nou dat doet me enorm goed dat je dat zegt. Dank je wel voor het compliment. Ik wordt er helemaal warm van, zal ik je zeggen. Zoiets heeft nog nooit iemand over mij gezegd.” “Nou, steek die maar mooi in je zakken dan, Elly, je bent een baken van rust. In elk geval voor mij. En ik denk voor veel andere dorpsbewoners ook. Trouwens ben je al een beetje je dip van gisteren kwijt, Elly?” “Ja, en nu helemaal na al die veren die je me gegeven hebt. Als ik ooit nog eens iets voor je terug kan doen, knul, je zegt het maar hoor.” “Nou, dat hoeft niet persé Elly, ik ben al lang blij dat je weer wat vrolijker bent. Volgens mij had je het gisteren wel heel zwaar. Maar goed, de gaan steeds dichter op de zon aan. Halverwege de maand komt ie met de dag dichterbij. Laten we het daar maar op houden, Elly. Ik zie je morgen weer. Vanavond eens op nieuwsuur zien hoe de val van het kabinet geduid gaat worden. Ajuus en tot morgen.” “Ajuus, knul, en bedankt voor je complimenten, tot morgen.”

We schrijven 14 januari 2021. “Ik maak me zorgen, knul.” “Maak je je zorgen Elly? Waarover dan?” “Over de Hema, maak ik me zorgen. Ik hoorde dat ze 10 miljoen verlies hebben per week. Wist niet dat zo’n dorpsHema zoveel verlies kon leiden.” “Nou, het zal wel om de landelijke cijfers gaan Elly, en niet die ene vestiging hier op het dorp, hoor. Daar ligt het verlies wel lager dan 10 miljoen per week. Dat kun je toch zelf ook wel bedenken?” “Ach, weet je knul, ik ben het allemaal gewoon een beetje beu. Coronadip of zo zal het zijn. Ik weet ook niet hoe of wat. Ik voel me lusteloos en heb nergens zin in. “ “O, je zult je winterdip bedoelen, Elly, daar heb ik ook last van. Het schijnt een gebrek aan vitamine D te zijn waardoor je het krijgt. En dat gebrek aan vitamine D komt weer doordat we veel te weinig zonlicht krijgen. En ja, veel zonlicht is er niet in de winter. Vandaar de naam winterdip. Begrijp je wel?” “Ja, ik begrijp het helemaal maar ondertussen dip ik nog even door als je het niet erg vindt.” “Weet je Elly, zoals jij meestal in dit soort situaties zelf zegt. Je kunt je er maar het beste bij neerleggen en accepteren. Het is wat het is en in de toekomst kan het alleen maar beter worden.” “Klopt, knul. Dat zeg ik ook meestal maar vandaag heb ik er gewoon helemaal geen zin in. Het liefs zou ik even gaan liggen maar ja.” “Ach Elly, ik heb met je te doen. Kan ik je ergens mee opvrolijken?” “Nee.” “Echt niet?” “Nee, echt niet. Ga maar gewoon naar huis en probeer het morgen maar weer. Misschien ben ik dan over mijn dip heen. Zo is er voor jou ook geen lol aan.” “Nou, dat is misschien maar het beste dan. Kom ik gewoon morgen nog eens kijken hoe het met je is. Hou je haaks meid , tot morgen, Ajuus.” “Ajuus, het spijt me, ben vandaag echt geen gezellig gezelschap, tot morgen, Ajuus.”

We schrijven 13 januari 2021. “Hoi, Elly.” “Hoi.” “Alles in orde?” “Ja het gaat best, en met jou?” “Ook goed hoor. Elly, vind je het vervelend wanneer ik je een persoonlijke vraag stel?” “Nee, hoor, kom maar op.” “Ik vraag me nou al een tijdje af hoe oud jij eigenlijk bent.” “Ik sta hier sinds 1983, kijk maar op die zilveren tegel daar. Tel er nog een jaartje bij dat ik bij Elly in het atelier stond in wording en jij kunt dan vast wel uitrekenen hoe oud of ik ben, knul, doe je best, je kunt het!” “Ehm, 1983, dat is 38 plus een jaar atelier , ik zou zeggen 39 jaar!” “Klopt als een zwerende vinger! Had je nog meer persoonlijke vragen?” “Eh, ja, eigenlijk wel ja.” “Kom maar door dan, ik kan het hebben, knul.” “Eh, heb je ooit verkering gehad?” “Ach, verkering, verkering, niet echt nee. Hoewel ik op menige Oud Lunterse dag wel mooie kerels voorbij heb zien komen. Zo stoer op de klompen, in de boerenkiel, boven de touwtjes los, beetje mannelijke inkijk. Nou daar ging mijn hart wel sneller van kloppen, kan ik je vertellen. Maar echt verkering, nee hoor, niet echt. Wat moet zo’n jong toch ook met een bronzen beeld als ik. Nee, verkering is aan mij niet besteed vees ik. Ach, ik weet het wel zeker ook. Nee, knul , ik moet je teleurstellen, verkering,en dat soort zaken zijn alleen voor jullie mensen weggelegd. Bovendien in de huidige pandemische tijden is zelfs dat niet zo heel direct aan te bevelen. Stel je voor daten in Coronatijd. Ik kan me er geen voorstelling bij maken. Hoe zie je dat voor je? Wordt er dan pas gezoend wanneer beiden een test hebben gedaan en schoon zijn verklaard?” “Ja, Elly, dat zou ik ook niet weten . Je vond het toch niet vervelend dat ik er naar vroeg?” “Nee, hoor, knul, ik begrijp je nieuwsgierigheid helemaal. Dus maak je maar geen zorgen. Ik kan wel tegen een stootje, hoor.” “O, gelukkig, ik vond het eigenlijk zelf nogal gênant om te vragen maar ja, ik was ook bar nieuwsgierig, kan ik je wel zeggen. Raar eigenlijk hè?”

“Nou, nee, ik denk dat wanneer het andersom was geweest en jij stond hier als ‘Lunterse Keel, in brons opgesteld en we hadden net zo’n band als wij nu, ik het ook wel ooit aan jouw had gevraagd. Het is ergens een heel begrijpelijke en normale vraag hoor.” “O, nou, fijn om te weten. Maar toch lijkt het me ook wel eenzaam voor je.” “Och, ik heb jou nu toch? Jij komt tenminste elke dag een praatje met me maken en dat is ook een voornaam ding en, laat ik het direct maar tegen je zeggen, ik geniet er elke dag weer van, knul. Je weet niet half wat voor vreugde je mij daarmee schenkt.” “Nou, Elly, dat doet me goed, dan zal ik zolang ik gezond mag blijven en de maatregelen het ons toelaten, vakanties uitgezonderd, elke dag even bij je langskomen voor een praatje. Goed?” “Prima, knul, daar hou ik je aan, ik zie je morgen. Ajuus.” Ajuus, Elly, en tot morgen.”

We schrijven 12 januari 2021. “Goedemorgen Elly, ben je al wakker?” “Mens,ik schrik me rot, wat doe jij hier zo vroeg? Hoe laat is het eigenlijk? Het is nog niet eens licht!” “Het is zes uur Elly, ik kon niet meer slapen en dacht, ik ga eruit,kleed me aan en ga eens voor een vroege wandeling. Nou, en nu ben ik hier. Maar heb ik je wakker gemaakt?” “Ja, dat mag je wel zeggen ja! Ik sliep nog, sterker, ik droomde.” “O,ja? Wat droomde je dan?” “Dat gaat je geen sikkepit aan, knul, wat ik allemaal droom, maar ik kan je verzekeren het ging niet over jou!” “Nou, Elly, dat was nou ook weer niet de bedoeling hoor dat je persé over mij zou moeten dromen. Ik ken mijn plek heus wel. Hè wat een vervelende regen. Gaat dat al de hele nacht zo door?” “Zeker, knul, het is niet droog geweest. Het plenst al de hele nacht, ik ben dan ook verbaasd dat je zo door die regen deze kant op bent gekomen. Wat bezielt je man?” “Nou, ik kon gewoon niet meer in slaap komen en lag maar te draaien en te woelen. Ik dacht op een gegeven moment bij mezelf, ik kan blijven woelen en draaien, maak ik zo m’n lief nog wakker ook, laat ik er maar zachtjes uitgaan en een ommetje gaan maken. Misschien dat ik daarna weer in slaap kan komen.” “Echt? Ga je zo direct, als je thuis terugkomt, weer je bed in? Het is nu al zes uur hè! Voor je weer terug bent tussen de lakens loopt het al tegen zevenen. Doorgaans is dat een tijd dat mensen opstaan, kan een uurtje later zijn maar zeker om acht uur staan de meesten hier in het dorp naast hun bed.” “Ach, Elly, het maakt toch allemaal niet uit, we zitten in lock down, de meeste mensen moeten thuis werken en het ritme is toch al volkomen verstoord. Waarom denk je dat ik zo slecht slaap?” “Denk je dat het met de lock down te maken heeft dan?” “Nou, nee, dat niet direct maar omdat alles nu anders loopt kan ik me zo voorstellen dat er wel meer mensen zijn die ‘s nachts wakker liggen. Al was het maar van de zorgen over hun werk, winkel of bedrijf.” “Knul, daar moet je dan maar rap mee ophouden want je druk maken voordat er echt iets mis is heeft nog nooit iemand geholpen. Leef bij de dag, elke dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad, moet je maar denken. Dus hup, naar huis, omkleden , pyjama aan en kruip tegen je lief aan. Sta je over een uurtje op en zet je een lekkere kop koffie voor d’r. Ik beloof je, je dag kan niet meer stuk.” “Nou, dat zal ik dan maar doen Elly, bedankt voor de tip. Ik zie je morgen wel weer, Ajuus.” “Ajuus, tot morgen, knul.”

We schrijven 11 januari 2021. “Nog negen!” “Pardon,knul, wat bedoel je met;’Nog negen!?’” “Nog negen dagen en dan is ie weg.” “Wie is weg?” “Trump! En misschien wel eerder ook.” “Ah, je doelt op die impeachment daar in America! Nou, knul, ik zal je zeggen, weinig kans van slagen. Die meneer zit zijn 9 dagen gewoon netjes uit. Zijn partijgenoten houden hem die paar dagen nog de hand boven het hoofd en dan is het exit meneer. T.” “En dan over vier jaar doodleuk weer een gooi doen naar een plek in het witte huis, zeker. Ik geloof niet dat ze daar in Amerika nu nog op zitten te wachten, behalve dan de notoire T. Volgers die hun lot aan zijn lot hebben verbonden. Nee, Elly ik hoop toch echt dat ze daar wijzer zijn geworden na afgelopen woensdag.” “Nou ben je je weer dru k aan het maken over zaken die ons helemaal niet aangaan, Knul. Dat was van de week ook al een keertje het geval. Ik vraag het nog maar eens een keer dan. Kun je er iets aan doen?” “Nee, niet echt.” “Nou, laat het dan rusten. Er is hier genoeg gaande om je druk over te maken. Neem bijvoorbeeld de vervanging van de lock down met drie weken. Dat is toch hartstikke jammer! Moet de middenstand nog langer op een houtje bijten en met lede ogen aanzien hoe hun kosten doorlopen en hun omzet tot nul terugvalt. Die paar telefonische bestellingen, daar kunnen ze niet echt van leven hoor! ER zijn er al behoorlijk wat die of een nieuwe lening moeten afsluiten of moeten interen op hun privespaargelden. Dat is echt wel dramatisch hoor!” “Ja, Elly, je hebt de keutel bij het goede eind, hoor ik wel. Je legt de vinger op de zere plek maar wat kunnen wij er dan aan doen? Toch ook niks? Moeten we nog meer telefonisch bestellen dan en bij de deur gaan afhalen? Ik gaan uiteraard niet onnodig iets bestellen om maar wat te bestellen om de plaatstelijke middenstand hulp te bieden.” “Nee, knul, dat hoeft ook zo niet maar als je iets overweegt te bestellen doe dat dan niet in de eerste plaats bij een grote internetgigant maar denk dan in de eerste plaats eens bewust aan je lokale winkel hier op het dorp! Dat is alles wat ik vraag. Straks sta ik hier de hele dag op het nieuwe erf naar lege winkelpanden te kijken. Nou als het zover komt mogen ze mij omsmelten hoor. Dan heb ik er geen aardigheid meer aan hier te staan.” “Begin je nu zowaar een biertje te janken Elly?” “Nee, ik kan iet eens janken maar ik kan me wel oprecht zorgen maken over wat ik hier zo doorgaans inde winkelstraat zie passeren en ik kan je zeggen het zijn verrekt weinig bestellingen en vaak niet eens zo heel groot. Daar maak ik me druk om.” “Nou, Elly, ik snap dat je dat beangstigend vindt maar er is licht aan het eind van de tunnel hoor. Er wordt gevaccineerd, er komen nieuwe vaccins binnen en de prikbereidheid is nog steeds hoog. En ik zal bij een eerst volgende impulsaankoop in de eerste plaats bekijken of ik niet lokaal kan bestellen. Afgesproken?” “Afgesproken, knul!” “Nou, dan ga ik nu weer op huis aan, Lasagna in de oven zetten. De vrouw komt straks thuis en dan kunnen we direct aan tafel. Ik zie je morgen weer!, Ajuus.” “Ajuus, knul, tot morgen en eet smakelijk.”

We schrijven 9 januari 2021. “Zo, Elly, daar ben ik dan eindelijk.” “Waar bleef je zo lang, ik had je al wel eerder verwacht vandaag.” “Ik heb eerst wat geholpen met filmpjes maken bij mij thuis. De vrouw zit in het onderwijs dus online moeten we nu lesaanbod maken en dat hebben we gedaan vandaag. Daarna wilde ik expres nog een rondje lopen door het dorp. Elke dag is mijn streven, dus vandaar, maar goed, ik ben er. Brand maar los met wat je te vertellen hebt.” “Nou, ik heb niet direct iets te vertellen maar ik was even bang dat je ziek zou zijn. Dat kon toch zomaar? Zeker vandaag de dag. En al direct denkt iedereen, ik dus ook, Alsd ie maar geen Corona heeft.” “Nou, Elly, ik kan je gerust stellen, gelukkig ben ik niet ziek. Ik hoop ook echt dat dat zo mag blijven. Ik doe er tenminste alles aan om mijn risico zo laag mogelijk te houden. Zelf ga ik niet meer naar winkels, bezoek zo min mogelijk familie. Ik heb bij voorkeur contact via appen of beeldbellen. Jij bent eigenlijk de enige die ik regelmatig bezoek maar ja , aan jou kleeft dan ook geen enkel risico. Je bent voor mij de ‘niet bedreigende’ vrouw zal ik maar zeggen. Ha,Ha.”

“Vind, je dat echt leuk? ‘Niet bedreigende’ vrouw. Tsss. Het moet niet gekker worden.” “Nou, het is toch zo, jij vorm in alle opzichten voor niemand enige bedreiging en aangezien je een vrouw bent is de conclusie heel simpel jij bent hier op het dorp de enige ‘niet bedreigende’ vrouw waar niemand ook maar iets van heeft te vrezen.” “Nou, knul je moest eens weten hoe bedreigend ik ook kan zijn. Ik heb er al aardig wat hier van mijn sokkel gemopperd, mag je best weten.” “Nou, mij heb je in elk geval nog nooit van je sokkel gemopperd en daar ben ik blij om, Elly.” “Zeg, knul, wat denk je, komt er nog versoepeling?” “Ik ben bang van niet, Elly. Hoewel, ik las vandaag dat het aantal bresmettingen wel langzaam afneemt en dat die lijn doorzet. Ik mag het hopen dat het zo blijft want de middenstand heeft het zwaar hoor.” “Ach, weet je knul, we moeten ze blijven steunen en maar hopen dat ze het redden en dat die lock down als het even kan toch wat soepeler kan worden.” “Nou, Elly, ik loop weer door, we eten prei-taartjes vanavond en morgen is het rustdag. Kom ik je maandag weer opzoeken ok?” “Prima, zie ik je dan, Ajuus en fijne avond nog.” “Ajuus, Elly, tot maandag.”

Prikbereidheid?

We schrijven 8 januari 2021. “Hallo Elly, alles ok?” “Ja hoor met mij is alles ok. Met jou ook?” “Tot nu toe wel ja, ik hoop dat dat ook zo blijft. Nog iets bijzonders te vertellen Elly?” “Ja, ik hoorde dat de prikbereidheid onder zorgpersoneel heel hoog is. En dat vind ik goed nieuws. Ik hoop dan ook dat die beroepsgroep zo snel mogelijk volledig zal zijn ingeënt . Daarna de meest kwetsbaren. Hopelijk dat daarmee de allereerste druk op ziekenhuizen kan worden ingedamd want al die mutaties van het Coronavirus beginnen nu toch wel zorgelijk te worden.” “Klopt Elly, ben ik met je eens hoor want die mutaties beginnen nu wel zorgelijke vormen aan te nemen. Niet dat we er concreet iets tegen kunnen doen maar toch, het gaat ergens wel tussen je oren zitten.” “Ach, knul, je kunt toch ‘geen el aan je eigen lengte toevoegen’ dus waarom zou je je daar druk over maken. Nu ben je nog gezond, inderdaad, morgen kan het anders zijn. Totdat het werkelijk zo is zou ik gewoon genieten van elke dag. Positief blijven en je ding blijven doen voor zover dat mogelijk is. Ook al ben ik maar een bronzen beeld, en heb ik geen last van het virus, en heb ik makkelijk praten. Ik leef met de mensen mee hoor, ga daar maar van uit.” “Fijn om te weten Elly, dat doet me deugd. Trouwens, jouw naam hoe schrijf je die nu eigenlijk? ‘Elly’ zoals ik altijd al doe of is het nou ‘Ellie’?” “Het is Elly, ik ben namelijk vernoemd naar mijn maakster Elly van den Broek. Zij heeft mij ontworpen. Enkel het jaartal op de metalen tegel verschilt met dat op mijn sokkel. Controleer het nog maar eens goed, Knul. Op de ene staat 1983 op de ander 1982 en zo komt de verwarring de wereld in. Maar over hoe je mijn naam moet schrijven kan ik helder zijn, Elly, naar mijn maakster!” “Ok, Elly, dan geef ik dat door aan iedereen die het maar wil weten. Ik wist het eigenlijk al wel hoor maar er waren wat vragen bij de volgers.” “Volgers? Worden wij gevolgd dan?” “Ja zeker, Elly, elke dag schrijf ik voor de schrijvendehollander en mensen die kunnen dat via internet allemaal volgen, die lezen die stukjes!” “Och, wat gaaf, knul, dat wist ik helemaal niet!” “Ja echt het is waar hoor, jij hebt volgers Elly, heuse volgers! Ik zou zeggen, geniet er maar van want dat komt niet zo heel vaak voor dat een bronzen beeld volgers heeft! Ik ga weer op huis aan, vanavond eten we Wrap met Shoarma en knoflooksaus, dus wees maar blij dat ik vanavond niet bij je langskom! Ajuus, tot morgen.” “Ajuus, knul, tot morgen. Volgers . . . wie had dat gedacht! . . . Ik!

Wiedepiepel

We schrijven 7 januari 2021. “Zo, de rapen zijn gaar daar in Amerika, Elly!” “Ach, maak je je daar druk om knul?” “Nou, het is nog al wat hoor wat daar is gebeurd. Hart van de democratie, machtsmisbruik en ga zo maar door.” “Ja,….en….wat kun jij daar aan veranderen dan?” “Nou, uh, niks eigenlijk.” “Precies, dus maak je je daar nou maar niet druk om. Leuk voor de praatprogramma’s, de kranten en de verdere pers maar we kunnen er helemaal niks mee. Zeker niet hier op het dorp.” “Ach, je zult ook wel gelijk hebben ook. Maar ik vond het toch allemaal spannend, Elly.” “Ja , Flikken Maastricht kan soms ook spannend zijn maar daar maak je je verder ook niet druk over toch?” “Nee, omdat dat niet echt is.” “Is dat wat er in Amerika aan de hand is dan wel echt? Die Trump loopt al vier jaar te zeggen dat het nepnieuws is. Dan zal dit ook wel allemaal nepnieuws zijn. Weet je wat er werkelijk is gebeurd, knul? Er is gewoon jarenlang een kletsverhaal opgehangen, vaak genoeg herhaald en ten slotte is een deel van het gewone volk erin gaan geloven. Weet je hoe ik dat noem? Een ‘Lange Fransje’ maar wel een heel erg ‘Lange Fransje’ meer is het niet.” “Nou Elly je denkt er wel heel simpel over als ik je zo hoor.” “Inderdaad en ik zal je precies vertellen waarom. Omdat we er hier in Nederland gewoon helemaal niks tegen kunnen doen behalve er de hele avond over praten op televisie, de hele dag op de radio en in de kranten. Maar verder kunnen we er helemaal niks mee. Het voegt niks toe aan hoe we hier leven in Nederland, Gelderland of in ons dorp, Lunteren. Kijk om je heen en zie hoe rustig die winkelstraat is, Blokker staat leeg, de vuilnisbakken nog vol, de middenstand houdt amper het hoofd boven water, de maatregelen worden waarschijnlijk nog weer verlengd. Daar moeten we ons mee bezig houden. Hoe we het met elkaar , hier, leefbaar houden, elkaar helpen nu het nodig is. Saamhorigheid tonen, steun verlenen , troosten desnoods als het onverhoopt toch helemaal misgaat in gezinnen, families,buren,of op je werk. Volgens mij helpt het als we hier elkaar positief blijven ondersteunen, de blik vooruit, de eerste prikken zijn gezet, licht aan het eind van die tunnel, maar we moeten nog wel even die hele tunnel door en dat is nou eenmaal een andere tunnel dan die in Amerika. Geef maar eens positief nieuws wat je gisteren hebt gehoord of gezien.” “Nou, eens kijken, uhm, ja het modernavaccin is goedgekeurd door de Europese unie!” “Nou, kijk eens aan, dat geeft lucht toch? Een vaccin makkelijker te hanteren, in grotere aantallen beschikbaar en weer een stap dichter bij het eind van de tunnel toch? Als dat gene positief nieuws is, weet ik het ook niet meer. Nou, ga maar gauw weer op huis aan, want je raakt met deze regen alleen maar nog meer doorweekt. Straks vat je nog kou, kun je je alsnog laten testen. Zit je niet op te wachten. Hup, vort naar huis, ik zie je morgen weer en nog een tip. Kijk vanavond een leuke film of zo en geen praatprogramma want ze gaan het er weer een hele avond over hebben hoor. Ajuus, tot morgen.” “Ajuus, Elly, tot morgen.”

We schrijven 6 januari 2021. “Zo, knul, je bent laat.” “Ja, sorry Elly, maar ik werd thuis opgehouden door een prachtig concert van Stef Bos. Dat gaf hij op 14 december 2020 in de Flint in Amersfoort.” “Zo, ik wisten niet dat jij zo’n fan was van Stef?” “Nou, dat ben ik al meer dan 25 jaar dus inderdaad ik ben fan. Zal heus niet voor iedereen zo zijn maar goed, iedereen heeft zo zijn eigen smaak.” “Heb je vandaag nog wat anders gedaan , nog nieuws gekeken toevallig?” “Jazeker, de eerste prik in Veghel in de arm van Sanna en in de arm van Diederik Gommers. Ik zie het als het begin van het einde van onze huidige crisis. De rest is een kwestie van tijd en wachten op je beurt. Astra Zenica vaccin werd vanmiddag goedgekeurd door de Europese instanties die erover gaan. Dus Elly, ik stroop de mouwen alweer op, kan ik je zeggen.” “Nou, knul, ik ben blij voor je maar je moet nog wel blijven oppassen hoor. Alles is niet zomaar direct voorbij.” “Ja, dat realiseer ik me maar al te goed dus voorlopig houd ik me aan de maatregelen en blijf ik voorzichtig met bezoek aan derden.” “Nou, knul, dat lijkt me een hele goede instelling. Voorzichtig, kalm en bedaard.” “Kalm een bedaard. Daar zeg je wat Elly, loop vanmiddag door de dorpstraat richting Barneveld kant. Passeer ik zomaar de houthandel daar. Mooi bord voor de deur, telefoonnummer erop waar je kon bestellen wat je nodig hebt. Ze maken de bestelling voor je klaar en je kunt het aan de deur komen afhalen. Zoals elke willekeurige horecagelegenheid momenteel doet omdat ze niet anders kunnen. Alleen toen ik het bord passeerde deed iets me even teruglopen. Ik keek nog eens goed en toen zag ik het. Aha een vergissing , niet eens een schrijffout. Zo wil ik het niet noemen maar wel te leuk om niet op te merken. Als je bij het woord ‘bestelling’ een ‘l’ vergeet staat er heel wat anders.

Je moet er toch niet aan denken dat je belt en dat zij de ‘besteling’ voor je regelen. Dan kom je niet langs om af te halen maar om weg te brengen. Nou goed Elly, ik ga weer op huis aan, morgen kom ik terug. Ajuus.” “Ajuus, tot morgen, knul.”

We schrijven 5 januari 2021. “Alsjeblieft Elly, het is nog warm dus brand je mond niet. Blazen lijkt me geen overbodige luxe.” “Ah, Boerenkoolstamp en ook nog een stukje worst. Hmmm, heerlijk knul.” “Ja, vonden wij thuis ook al maar ik had het je beloofd dus hebben we voor jou speciaal een portie bewaard. En, je mag best weten want ik ben er trots op, de boerenkool komt uit de eigen moestuin!” “Nou, het is heerlijk hoor en heb je die worst ook zelf verbouwd?” “Nee, die komt bij Slagerij van Rooijen vandaan. Maar die maakt ze geloof ik ook altijd zelf, dat dan weer wel! Maar heb je verder nog nieuws, Elly?” “Uhm, niet echt, er gebeurt gewoon niet veel hier op het nieuwe Erf. Er hangt nog steeds een pamflet daar zo met kerstgroeten van de winkeliersvereniging en verderop staat een kleine container om rommel in te gooien. De verkeerszuiltjes die normaal het verkeer tegenhouden zijn in de grond verzonken dus iedereen die er met een auto komt rijdt prompt te hard door dat deel van de winkelstraat. Een enkeling die er dan loopt moet goed blijven opletten want voor je het weet lig je onder een auto. En dan te bedenken dat het vroeger gewoon was dat gejakker door de dorpsstraat. Er stond zelfs een benzinepomp voor Deijs. Maar sinds die is weggehaald en er een voetgangersgebied van is gemaakt is het aardig rustig geworden. Soms te rustig hoor, dat zal ik je wel zeggen.” “Nou morgen beginnen ze met prikken, in Veghel, Elly” “Het zal tijd worden, ik sta niet graag in de schoenen van De Jonge , die krijgt lik op stuk daar in dat debat over de vaccinatiestrategie heb ik al vernomen.” “Zeker, ik sta ook niet graag in zijn schoenen maar dat heeft een andere reden.” “O, ja,knul? Waarom zou jij dan niet in zijn schoenen willen staan?” “Nou, gewoon omdat ik ze spuuglelijk vindt, daarom! Niks ten nadele van de man hoor maar zijn schoenen vind ik vaak te opzichtig. Als het nou eens klompen waren maar ik vermoed dat ie daarmee niet ver zal komen.” “Nou, je hebt je gevoel voor humor in elk geval nog niet verloren, knul.” “Ik ga vanavond wel kijken naar dat programma over vaccineren want je moet je wel goed laten voorlichten vind ik. Om half negen op NPO 1 begint het. Krijgen we van de NOS een hele uitzending met uitleg over het vaccin en alle vragen die we maar hebben worden dan beantwoord. En , o ja, dat moest ik je nog zeggen. De naam van die haan op de kerktoren, weet je nog Elly?” Ja, dat weet ik nog, zou je navraag naar doen. Spreek je uit.” “Nou de haan heet Arie maar ik zou zomaar denken dat het een voetbalgrapje is want ik heb deze informatie van feesboek, dus kunnen we niet zeker zijn. Ik blijf onderzoek doen. Ajuus en tot morgen.” “Vergeet je bakje niet, ik heb het nog niet afgewassen, maar wat erin zat was, werkelijk waar, overheerlijk. Geef die boodschap maar door aan thuis. Ajuus en tot morgen.”

We schrijven 4 januari 2021. “Goedemiddag Elly, hier ben ik weer. Het is alweer de 4e dag in het nieuwe jaar. Heb je nog iets interessants meegemaakt ? Hoe was je zondag gisteren?” “Rustig, heel rustig, knul, bijna geen passanten door de dorpsstraat. Ik denk dat de mensen zoveel ‘zondagen’ achter elkaar gewoon niet trekken. En ook voor de trouwe kerkgangers een aderlating hoor. Kunnen ze enkel hun dienst bijwonen via internet. Dat lijkt me toch ook een mager surrogaat hoewel ik wel heb begrepen dat de online diensten door meer mensen worden bezocht momenteel dan eerder de diensten in de kerk. Dat is best opvallend te noemen.” “Jazeker, inderdaad opvallend. Maar goed als iedereen die normaal gesproken naar een dienst gaat er maar door getroost en gesterkt mag worden is het toch wel een mooi alternatief, toch? Trouwens ik hoorde dat vanmorgen verschillende digitale diensten plat lagen bij de start van het onderwijs. Te veel mensen tegelijk probeerden in de loggen waardoor de ouders wat lastiger in contact konden komen met school en de leerkracht van hun kinderen. Nou, ga er maar aan staan als leerkracht en ouders. Volgens mij valt dat niet mee, ondanks alle digitale middelen die er nu beschikbaar zijn. Gezinnen met drie kinderen in de lagere school leeftijd . Dat wordt knokken om de aandacht van pa en moe of om het gebruik van de computer. Maar ja, we mogen ook blij zijn dat we deze middelen tot onze beschikking hebben vandaag de dag, anders stond er nog veel meer stil in onze samenleving. En niet alleen hier he, wereldwijd Elly, wereldwijd.” “Ach, knul, daar denk ik gewoon niet eens over na, ik heb al genoeg sores aan mijn eigen rokken hangen. Als het hier op het dorp maar goed mag blijven gaan ben ik al dik tevreden. Maar evengoed heb je wel gelijk, knul.” “Ik Ben gister nog helemaal naar het Uilenbosch gewandeld met mijn lief. Een mooi tochtje zo door het bos maar, Elly, wat een triest gezicht zo’n Uilenbos helemaal dicht, geen stoelen op terras en de oude speeltuin al zowat half gesloopt. Geen pannenkoek of kop koffie te krijgen, geen enkele bezoeker, alles helemaal stil en uitgestorven.

Enkel de parkeerplaats stonden wat auto’s van wandelaars die vanaf daar een wandeling maakten door de directe omgeving. Ik hoop wel dat al die horecagelegenheden die Coronalockdowns zullen kunnen overleven want je moet er toch niet aan denken dat het allemaal verdwijnt.” “Over verdwijnen gesproken, knul, De Blokker staat ook al helemaal leeg. Heb je dat al gezien?” “Ja,zeker, die verdwijnt dus uit ons straatbeeld en je vraagt je gewoon af wie of wat de volgende winkel zal zijn die noodgedwongen moet stoppen.” “Tja, het is toch allemaal wat, hè, knul. Wat dat aangaat blijkt maar weer dat die Corona ook voor de middenstand op het dorp een gevaar blijft.” “ Ja Elly, Laten we hopen dat iedereen het nog een poosje kan blijven volhouden. Woensdag beginnen ze met prikken, hoorde ik op de radio, dus het begin is er bijna. Laten we ons daar maar aan vasthouden Elly. Ik ga weer op huis aan. Boerenkoolstamp met spek en worst.” “O, heerlijk, ik durf het bijna niet te vragen maar daar mag je een volgende keer wel iets van meenemen voor me al was het maar ‘om de bek te pesten.’ Heb ik haast gezegd. Nou knul. Eet smakelijk straks en tot morgen. Ajuus.” “Ik zal kijken of we nog wat voor je overhouden Elly,neem ik het morgen voor je mee, goed? Ajuus en tot morgen.”




Leg daar maar neer.

We schrijven 2 januari 2021. “‘Zo, flikker daar maar neer. Zijn wij het weer kwijt.’ Zoiets zullen ze wel hebben gedacht. Als ik zie hoe die kerstboom hier is neergegooid kan ik er weinig anders van maken. Weet je Elly, er is zo’n reclame over verkoop van auto’s “Ik wil van mijn auto af!” Klinkt het heel kek door de radio als die reclame door de ether schalt. Nou de lui die deze boom hier hebben achtergelaten hebben zo’n reclameboodschap niet nodig. Die gooien wat ze niet langer nodig hebben gewoon op straat. Het is toch om je kapot te schamen. Heb je er dan helemaal niks van gezien of erg in gehad Elly?” “Nou, nee, het gebeurde wel vlak achter me maar wie of dat het waren en met hoeveel kan ik je echt niet zeggen. Ik hoorde wel wat geroezemoes en gesleep met het een of ander, dat zal dan die boom wel geweest zijn. Trouwens ik kan me maar moeilijk even omdraaien hè, weet je nog, ik ben maar een bronzen beeld. Ik zie en hoor wel veel hier maar lang niet alles.” “Dat is ook weer waar Elly, sorry dat ik zo lelijk tegen je deed maar ik erger me gewoon aan dit soort dingen. Als iedereen zo de komende dagen zijn kerstboom maar ergens neerflanst, zo van huppekee , weg ermee. Nee, ook de kerstboom moet gewoon in de bruine kliko, even korter maken en stam doorzagen in kleine stukkies en, hup de bruine kliko in. Kleine moeite, groot effect. Of je moet voortaan met een kunstboom gaan werken. Of , zoals ik thuis met een Jacobsladder. Een ladder van wilgentakken,versierd met kerstglitterspul en een streng lampjes. Elk jaar gewoon zo uit de zak te halen en neer te zetten. Handzaam, geen restafval, geen gezoek naar wat voor boom dan ook. Helemaal zelf bedacht, vond het nog meer bijbels dan een boom ook, maar goed ik wil hier niet de moralist uitgangen of zo iets. Waar ik wel op aansla is het gemak waarmee sommige mensen hun eigen afval weggooien en voor een ander achterlaten om het dan maar op te ruimen. Wij mensen zijn daar heel goed in. En Rutger Bregman maar beweren dat de meeste mensen deugen. Nou, ik dacht het niet Rutger.” “He, knul, ben je klaar met je gemopper! Dit is nog maar dag twee van het nieuwe jaar en moet je jezelf nou eens horen man. Het ‘gelukkige’ is er bij jou nu al vanaf. Da’s ook knap hoor!” “Ach, Elly, sorry, ik liet me weer eens gaan. Hoe is het met je, nog wat nieuws hier op het nieuwe erf?” “Ja onbekende nebben zojuist iets achter me neer gelegd, kun jij zien wat het was? Of,. Nee laat maar, dat zal die boom wel zijn waar jij het net over had. Nee verder een normale zaterdag, wel druk vind ik, veel mensen op de been, veel passanten door de dorpsstraat.

12 per dag

Heb jij nog nieuws over de pandemie? “ “Ja op teletekst las ik 86 doden in de afgelopen 7 dagen. Ik moest even rekenen maar dat zijn iets meer dan 12 overledenen per dag. Toch maar voorzichtig blijven Elly, voorlopig. Het wil nog niet zakken.” “Je hebt gelijk knul, we zijn en blijven voorzichtig. Ik waardeer het ook dat je op afstand blijft staan. Maar wel prettig dat je elke dag even langs komt.” “Geen probleem, Elly, graag gedaan zelfs maar morgen sla ik weer een dagje over. Dan is het weer zondag en gun ik je je rust. Maar maandag kom ik weer, ok?” “Ok, nou ga maar gauw en maak je niet druk over die boom, die wordt vanzelf wel opgeruimd door iemand van de gemeente.” “Ok, Elly, ajuus en tot maandag.” “Ajuus, knul, tot maandag en prettige zondag morgen.”




We schrijven 1 januari 2021! “Goedemorgen Elly, een heel gelukkig nieuwjaar, meid en dat we dit jaar eindelijk eens dat virus voorgoed eronder mogen krijgen.” “Ja, daar sluit k me bij aan. Knul, jij ook een heel gelukkig en gezonde 2021.” “En,…hoe is het hier verlopen vannacht?” “Nou, ik mag niet klagen ik heb geen calamiteiten gezien of er van gehoord. De oogartsen hebben in jaren niet zo’n rustige oudejaarsnacht doorgemaakt. In de aanloop er naar toe hoorde ik wel hier en daar wat flinke knallen op het dorp maar het was beduidend rustiger als andere jaren. Na twaalven ging het dan weer wel redelijk los. Zijn er toch nog heel wat mensen die vuurwerk hadden en het ook hebben afgestookt. Maar goed, al met al mogen we niet klagen. Hoe was jou oudejaarsviering?” “Bij ons was het heel rustig i nee straat. Geen vuurtonnen, geen vuurwerk, en naderhand ook geen rotzooi om op te ruimen. Dat vond ik al een verademing, kan ik je zeggen. Na twaalven kwamen enkel mijn zwager en schoonzus met de twee neven even gelukkig nieuwjaar wensen en naderhand zijn mijn lief en ik op tijd met de horizontale dienst begonnen. Ik hoorde in de verte een keer een sirene van de hulpdienst, brandweer,ambulance of politie, dat kon ik er niet meer uit opmaken want ik sliep al zowat.” “Nou, knul, 2021, het is begonnen. Hopelijk wordt het een jaar vol positieve ontwikkelingen want afgelopen jaar is gewoon totaal anders verlopen dan we hadden verwacht. Binnenkort gaan we allemaal een prikje krijgen dus denk er nu alvast over na of je ervoor gaat, knul. Dat je, als het moment daar is ,een weloverwogen keuze kan maken.” “Nou, Elly, daar ben ik al uit, ik ga er van uit dat de milde bijwerkingen zoals nu bekend veruit te preferen zijn dan de ziekte helemaal op eigen kracht doormaken en hopen op niet al te veel restschade. Dus ik ga zeker een prikje halen als het mijn beurt is. Hopelijk blijf ik tot die tijd gevrijwaard van Covid. Dat moet je ook maar afwachten. Het kan je zomaar treffen. Nou, vandaag staat er weinig op het programma, een wandelingetje maken door het dorp of in de omgeving. Even de benen strekken en vanavond weer echt op tijd naar bed. En jij? Zal wel weer een rustig dagje staan worden hier op het Nieuwe Erf.” “ Ja, dat denk ik ook wel, of er moet nog wat meer volk op de been komen en door de dorpstraat willen slenteren. Ik hoop dat iedereen uitgerust is en het teveel aan alcohol weer verwerkt heeft. Anders loop je maar met een spijker in je kop rond en is er ook niet veel aan.” “Ik ga er weer vandoor Elly, ik zie je morgen wel weer. Nogmaals een goed 2021 meid , Ajuus!” “Jij ook, knul, een heel goed 2021 , Ajuus en tot morgen.”




We schrijven 31 december 2020. “Alsjeblieft Elly een lekkere oliebol voor jou. Ik heb ze net gehaald bij Voorthuizen.” “O, lekker dank je wel. Ik sta de hele dag al in de geur van oliebollen. Tjonge overal worden ze gebakken. Bij Floor stond ook al een hele rij buiten, hoorde ik.” “Ja, klopt, een stuk of tien mensen stonden er in de rij. En gister bij de slager ook een lange rij maar zonet bij Voorthuizen stonden ze om de hoek langs de fitnessschool.” “Hoe ga jij vanavond de oudejaarsavond in, Knul?” “Nou, met gemengde gevoelens. Andere jaren wilde ik nog wel eens terugblikken op mijn persoonlijke wederwaardigheden maar ik denk dat er dit jaar heel veel mensen zullen zijn die met verdriet het nieuwe jaar in gaan omdat ze iemand hebben verloren door Covid of met grote onzekerheid omdat ze hun baan kwijt zijn geraakt. Ik zag dat de Blokker ook al helemaal leeg staat. Da’s een verlies voor het dorp hoor.” “Tja, die Corona hakte er wel zwaar in afgelopen jaar en we zijn erg nog niet klaar mee hoor. IK vernam dat Jaap van Dissel geen versoepelingen verwacht voor Februari. Nou, ga d’r maar aan staan.” “Ja, Elly, we zullen het er mee moeten doen. Trouwens deze oudejaarsdag is echt weer anders dan andere jaren. Vele minder vuurtonnen in de straten, veel minder geknal vooraf door het vuurwerkverbod, trouwens dat is een hele zegen hoor. Ik schrokte me andere jaren altijd een hartverlamming als ik rustig liep te wandelen. Ja daar kan ik ook niks aan doen maar plotselinge geluiden laten me altijd al schrikken. Dat heb ik al van kinds af aan.” “Daar heb ik gelukkig helemaal geen last van. Ze kunnen een rotje onder mijn rokken leggen bij wijze van spreken en dan nog verblik of verbloos ik niet. Maar goed laten we maar niemand op rare ideeen brengen, Knul. Ik heb niks gezegd.” “Elly, wist jij dat er heel vroeger een watertje door het dorp heeft gelopen? Tenminste die indruk krijg ik wel als ik dat kunstwerk eens helemaal volg vanaf de dorpstraat tot het station. Een hele meanderende loop verwerkt in de bestrating. Wacht ik laat een foto zien. Dan weet je gelijk wat ik bedoel.

Zie je, gemaakt door Floor van Dusseldorp. Best een apart kunstwerk. Weet jij er meer van Elly?” “Al sla je me dood, knul, ik weet nergens niks van. Maar het zal wel een reden hebben waarom ze het daar hebben gelegd toch?” “Ik duik er eens in, Elly, eens kijken wat ik ervan op het internet kan vinden. Vanavond oudejaarsavond in klein comité, gewoon met zijn tweeen. Mijn lief en ik. EEn beetje puzzelen of scrabbelen, misschien een stukkie TV kijken. We zien het wel. En voor een keer in jaren een beetje op tijd naar bed denk ik. Nou Elly, tot morgen, dan kom ik je nieuwjaar wensen. Nog een Oliebol voordat ik ga?” “Oh, jas, heerlijk knul, nou een goede jaarwisseling dan maar en tot morgen. Ik heb er het volste vertrouwen in dat het hier op het nieuwe erf wel rustig blijft vannacht. Ajuus, Knul en groeten aan je Lief.” “Zal ik doen, Ajuus, Elly, tot morgen.”



We schrijven 30 december 2020. “Elly, lees dit eens?” “Wat moet ik lezen, knul?” “Dit hier! Kwam langs op mijn what’s app en ik vond hem de moeite waard om te delen met jou.”

Anoniem

Heb je hem gelezen? “Ja, en nu? “. “Nu van onder naar boven lezen, dan wordt ie een stuk leuker. Ik weet niet wie dit gemaakt heeft maar ik vind het geweldig! 2020 en dan die twee kanten oplezen. Gelukkig leven we maar een kant op. Dat zou wat zijn zeg. Niemand wil nog terug naar het begin van die Coronapandemie. We willen enkel maar vooruit, toch. Richting een definitieve oplossing. Nou dat zal in 2021 moeten gebeuren hoop ik dan maar. Hoe was het hier verder vandaag?” “Druk, knul. Knetterdruk! Werkelijk waar soms sneu om te zien hoe iedereen in de rij moet staan. Maar het zit er bijna op 2020. Morgen de allerlaatste dag en dan om twaalf uur hopelijk zonder al te veel herrie en calamiteiten het nieuwe jaar 2021 in. Laten we vooral hopen op een flinke afname van Corona, een toename van gevaccineerden en minder stress om ziek te worden, knul! Ik wens je een goede jaarwisseling of kom je morgen nog even langs?” “Ja morgen kom ik nog even langs, ik breng wel een oliebol voor je mee, goed? Tot morgen dan maar en dat gedichtje mag je houden Elly. Ajuus!” “Ajuus, knul en tot morgen.”



We schrijven 29 december 2020. “Ik liep daarstraks al achter je langs maar je kon me toen niet zien. Ik was even op weg voor een wandeling en dacht. Straks loop ik nog even naar haar toe. En hier ben ik dus.” “Ja, mooi dat je er bent, knul. Ik had wel even behoefte aan een praatje.” “Toen ik daarstraks langskwam stonden er een jonge man , klein hondje en een wat oudere dame met elkaar te kletsen. Ik hoorde de jonge man nog zeggen:’Ik ben zo klaar met die Corona, ik hoop dat het echt snel voorbij gaat nu. Ik kan er bijna niet meer tegen.’ En terwijl ik daar langs liep was het hem duidelijk dat ik het ook hoorde. Een glimlach van verstandhouding en een blik van herkenning in zijn ogen maakten dat we even hetzelfde dachten. Inderdaad klaar met Corona, de beperkingen, dat totale gebrek aan aanraking. Ook ik zou mijn zoon graag weer eens even een flinke hug geven maar ja, voorlopig zit dat er echt nog niet in,Elly.” “En wat dacht je van mij, ook al ben ik dan maar een bronzen beeld. Dit hele jaar heeft niemand me nog aangeraakt. Ik heb, ondanks mijn metalen inborst heus nog wel gevoel hoor.” “Gelijk heb je Elly, zo’n periode zonder aanraking gaat ons allemaal niet in de koude kleren zitten. Het noodgedwongen anderhalve meter afstand houden maakt dat je net niet op een prettige praatafstand staat. Het voelt allemaal heel ongemakkelijk. Dat dus, die ongemakkelijkheid gaat ons parten spelen. Er zijn natuurlijk veel mensen die in de privésfeer nog voldoende aanraking genieten maar al die mensen die alleen zijn of weduwe of weduwnaar. En dan niemand meer die eens een arm om je hene slaat, een hand op je schouder legt of eens even een flinke knuffel geeft. Zoveel kilheid daar zijn wij mensen niet op gebouwd, Elly.” “Daar zeg je een waar woord knul. Was het allemaal maar over en uit met die Corona maar ik ben bang dat het nog een hele poos zo zal blijven. Het prikken in Nederland schiet ook niet op.

Straks hebben de landen om ons heen al een cordon sanitaire gevormd terwijl wij nog niet eens een begin hebben gemaakt met prikken. Maar goed, de hoge heren in Den Haag zullen het allemaal wel beter weten dan jij en ik hier op het dorp. Gelukkig hoef ik geen prik. Ga jij je nog in laten enten trouwens?” “Ja, zeker, zodra ik ene oproep krijg ga ik er heen. Ik denk dat de bijwerkingen zoals nu bekend minder belastend zullen zijn dan een echte Corona te moeten doormaken met alle kans op blijvende restschade, dus ja, ik ga zeker. Zo ga ik nu ook weer zeker op huis aan Elly, vanavond Pannenkoeken. Het is deze dagen weer lekker improviseren. De lampenradio staat aan en de top 2000 klinkt door het huis. Dat doen we elk jaar zo tussen kerst en oud en nieuw. Nou meid, ik zie je morgen wel weer. Ajuus!” “Ja, tot morgen Knul, Ajuus , en fijn dat je even bij me kwam, waardeer ik echt.”


%d bloggers liken dit: