Beluister ik maar weer eens Maarten,
en ben opnieuw ontroerd,
hoe mis ik zijn stem, zijn pianospel,
hoe ben ik door zijn taal gevloerd.
De gemene deler is zo mededeelzaam,
als hij bij leven was.
Och Maarten, wat mis ik je toch, kerel,
op jou, je taal, je spel, je hele oeuvre, hef ik het glas.
De Schrijvende Hollander 