De Klok verzetten

De klok is weer achteruit gezet en toch komt kerst steeds vroeger. Is er iets aan de hand met de klok? Gaat er iets mis met de tijd? Of zijn er andere krachten in het spel? Want dat wij haast zouden hebben met de komst van het kerstkind is waarschijnlijk niet de hoofdreden om Kerst zo bewust naar voren te halen. Ik zie etalages al gevuld met kerstartikelen terwijl de eerste bladeren net vallen. We zijn amper de zomer voorbij of de commercie zet de winkelschappen al vol met kerstspullen en allerlei versierselen. Alles wordt in het zicht gezet terwijl de Sint nog niet eens vertrokken is uit Spanje. Het moet toch niet gekker worden, zou je haast gaan denken. 
Dat alles onder de zon zijn eigen tijd heeft, is een wijsheid uit de oude boeken, maar nog steeds zo waar als één plus één twee is. We schuiven met de tijd naar eigen inzicht, al naargelang het doel. Dat deden we als kind al. Het ene moment was het knikkertijd, dan weer rolschaatstijd, of werd het springtouwtijd. Zo hadden we als kind dus, zonder het te beseffen, voor elke activiteit een bepaalde tijd. Maar soms krijgt de tijd ineens een eigen tempo. Wanneer het gezellig is, bijvoorbeeld als je met familie bij elkaar bent, een verjaardag viert of op een feestje bent. Dan lijkt de tijd te vliegen en is ze om voor je er erg in hebt. Maar wanneer je staat te wachten op de trein waarvan zojuist is omgeroepen dat deze drie minuten vertraging heeft, dan kunnen die paar minuten wel een uur lijken. Als schoolkind vond ik de speelpauzes altijd erg kort duren, maar de rekenles leek juist voorbij te kruipen. En naarmate je ouder mag worden, is het of de tijd gewoon door je vingers glipt en steeds sneller lijkt te gaan. Net als dat laatste restje zand in de zandloper ook steeds sneller lijkt te stromen. In elk geval wordt in dat beeld zichtbaar wat tijd eigenlijk voor ieder van ons kan zijn. Een ruimte waarin we ons leven leven, onze liefde geven, er kunnen zijn voor een ander, genieten van wat de natuur ons biedt. Maar ook een ruimte die beperkt is. Ze gaat namelijk voorbij. En wanneer we dat goed beseffen, weten we ook hoe kostbaar tijd eigenlijk voor ons allen is. Laten we dus die tijd niet verknoeien met ruzies en meningsverschillen, maar er, in die korte tijd die ons gegeven is, iets moois van maken met elkaar. Dan kunnen we de klok met een gerust hart blijven verzetten.