Verlies van Verbinding: Hoe We Betekenis en Natuur Kwijtraken

 Elk mens wil betekenisvol zijn voor zichzelf en de ander.
Iedereen wil ertoe doen. Relevant zijn, op zijn minst voor zichzelf. Er is niemand die wil wegsmelten in de tijd zonder enige betekenis te hebben gehad. Daarin ligt dan ook onze grootste taak als mens. Om onze betekenis te vinden temidden van een schare die niemand kan tellen. En dat je daarin tegelijk iets kunt betekenen voor de ander, de naaste, is een open deur waar veel mensen vandaag de dag achteloos aan voorbij lopen. Zo in de weer met ons beeldscherm, zo in de weer met instabagger, onszelf, het beeld dat we willen uitdragen terwijl we niet doorhebben hoezeer we onszelf voorbijlopen. Terwijl we niet doorhebben hoe we de ander niet eens meer zien. Terwijl we niet doorhebben dat we de aarde en de natuur niet eens meer zien. Een enkel moment rond de kerstdagen daargelaten. Als de reflectie over een voorbij jaar even zijn intrede doet. Wat was het voor een jaar? Voor wie ben ik van betekenis geweest?
Waar kan ik terecht met mijn twijfels en verlangens? Hoe zal het gaan met de klimaatproblematiek? Zeker, er is informatie genoeg. Er valt veel te kiezen. Misschien valt er wel te veel te kiezen. De marktwerking en globalisering hebben gezorgd voor een nieuwe vorm van vervreemding. We zijn vervreemd geraakt van de natuur, onszelf en elkaar. We weten soms niet eens meer wat realiteit is of welke indrukken we onder invloed van stimulerende middelen genieten. We trekken ons terug in een virtuele wereld en houden de werkelijkheid liever buiten. We sluiten ons af voor al te pijnlijke indrukken op nieuwszenders. Ga er, als jong mens, maar aan staan. Zoek maar eens de weg in die wirwar van mogelijkheden. Ik begrijp best dat je er danig van in de war kunt raken. Immers, welk navigatiesysteem gebruik je? Welke kaart volg je? Wat voor kompas gebruik je? Hoe laat je je leiden als het gaat om je kijk op de medemens, jezelf, God? Die fundamentele vragen zul je moeten zien te beantwoorden. En sterker nog, je zult zelf door die twijfels heen moeten gaan voor je uiteindelijke keuzes ook werkelijk jouw keuzes zullen zijn. Pas dan beklijft het, wordt je een persoonlijkheid, krijgt je geloof bodem, ontstaat er een vaste rots van je behoud. Eerder niet.