In januari vorig jaar betuigde Wilders nog openlijk de liefde aan X: „Stop criticizing X. X is freedom. X is interaction. X is debate. X is fun.” Uit:NRC 18 juni 2025-Wouter van Loon en Bas Haan-De X factor van Geert.
‘Stop criticizing X.’
Ok Geert, ik stop met kritiek te hebben op X. Weet je wat? Ik stop er gewoon helemaal mee. Met al mijn sociale media accounts overigens. Dat zou jij ook eens moeten doen en vervolgens weer in debat gaan met echte mensen om je heen. Je volgers of gelijkgestemden om je heen verzamelen ergens in een mooie zaal en dan echt, ik herhaal, echt in debat gaan. Standpunten en ideeën uitwisselen, van elkaar leren en waar mogelijk je eigen doelstellingen succesvol bijstellen.
‘X is freedom.’
Dus dat is jouw beleving van vrijheid? Je ding doen op X? Kijk eens wat voor vrijheid het jouw heeft gebracht. Je kunt nergens meer over straat. Je bent je leven niet zeker en dat is natuurlijk erg genoeg. Maar hé, je hebt ook zelf het beschaafd uitwisselen van ideeën versmalt tot een vorm van jij bakkerij waar niemand op zat te wachten. Zeker politiek Den Haag niet. Weet dat sociale media onze innerlijke trol naar boven haalt en hoe langer je je daar mee bezig houdt hoe meer je vervreemd raakt van jezelf en de samenleving waarvan we deel uitmaken. Hoe zuurder je wereldbeeld wordt. Echt, Geert, sociale media haalt het slechte in ons mensen naar boven. En jij bent daar zelf het levende bewijs van. Dus X is freedom? Ik betwijfel die uitspraak ten zeerste. Ga eens in gesprek, Geert, met echte mensen.
‘X is interaction.’
Werkelijk, Geert? Interactie? Met een schermpje op een telefoon of tablet? Laten we voor het gemak even een analyse loslaten op dit begrip Interactie. Wat is het eigenlijk?
De definitie van het woord ‘interactie’ is: Wederzijdse werking of beïnvloeding tussen twee of meer personen, groepen, systemen of elementen. Met andere woorden: interactie ontstaat wanneer er sprake is van een actie of reactie tussen partijen — het is dus geen eenzijdig proces, maar een uitwisseling.
Kenmerkende aspecten van ‘interactie’: Wederkerigheid: Er is altijd sprake van een terugkoppeling; de ene partij reageert op de ander en omgekeerd. Beïnvloeding: De partijen beïnvloeden elkaars gedrag, denken of toestand. Tijdsdynamiek: Interactie vindt vaak plaats over tijd, waarbij de ene actie een volgende reactie oproept. Contextafhankelijk: Interactie hangt sterk af van de context (bijvoorbeeld sociaal, technisch, biologisch). Vormvrij: Interactie kan verbaal of non-verbaal zijn, fysiek of digitaal, direct of indirect. Voorbeelden: In een gesprek is er interactie doordat mensen op elkaar reageren met woorden, gebaren of gezichtsuitdrukkingen. In de natuur kan er interactie zijn tussen soorten, zoals bij symbiose of concurrentie. In de technologie is er interactie tussen mens en computer via een gebruikersinterface. Bron: chat-gtp. (ja ik maak mijn bronnen altijd bekend.)
Tot zover de definitie. Waar het mij om gaat is het belangrijkste woord in deze uitleg. Namelijk het begrip ‘Wederzijdsheid’. Dat is een begrip waar jij je niet zo heel sterk op hebt geprofileerd. Sterker nog die wederzijdsheid is ver te zoeken in je communicatie met je opponenten. Want, handig van X, als een opstelling je niet bevalt blokkeer je het account gewoon. Kritische bevraging vanuit de journalistiek ontloop je stelselmatig door principieel niet in te gaan op verzoeken om in talkshows op TV te verschijnen. Dus geen wederzijdse gedachtenwisseling met andersdenkenden. Dus niet de mensen thuis kennis laten nemen van wat je bezighoudt, waar je je zorgen over maakt. Wat je drijfveren zijn, je normen, je kernwaarden. Van wederzijdsheid is dus geen sprake en dat is toch een cruciaal element van interactie.
‘X is debate.' Kom nou Geert! Debat! De vloer nemen, zul je bedoelen. Dat is wat je doet achter het spreekgestoelte. Vaak doelbewust schofferend taalgebruik in de vorm van oneliners en statements die vooral bedoeld zijn om bij de kiezers te blijven hangen. Wil je Nederland nou echt vooruit helpen of wil je enkel af van Islam, Moslims, Immigranten, gelukszoekers, vluchtelingen, tuig? Of ben je enkel op zoek naar het verkrijgen van de macht? In een democratie zijn regels en afspraken en die zijn er niet voor niets. Die borgen in wettelijke kaders wat goed en nastrevenswaardig is. Ze voorkomen elke vorm van willekeur. Wetgeving dient daarom zorgvuldig te worden afgewogen en vooraf te worden doordacht om te voorkomen dat burgers slachtoffer worden van verkeerde wetgeving. Daartoe dient debat. Om die zorgvuldigheid te blijven betrachten in het proces van het regeren en controleren van de politieke macht in ons land. In elk geval , en ik heb je goed gevolgd de afgelopen jaren, is mede door jouw toedoen het debat qua toon en welsprekendheid uitgehold tot het gelijk van een haagse koffietent. Daar lost men alle wereldproblemen ook via een bakkie pleur op!
Ergens heb ik met je te doen, Geert. Je onvrijwillige gevangenschap en constant moeten leven onder dreiging lijkt me een behoorlijk vervreemdende ervaring. Dat doet iets met je, dat kan gewoon niet anders. Dat je daardoor voor een deel veroordeeld bent tot het gebruik van X als enige middel om met de wereld in contact te treden is natuurlijk al erg genoeg. Dat X als middel zelf als digitale gebruikersinterface ook nog eens een extra laag in de communicatie wegneemt is niet alleen jammer maar het verergert de verarming juist. Je mist nu eenmaal elk voordeel van warme overdracht, minieme nuances in de blik of oogopslag van de ander. Je mist de lichaamstaal, de non verbale boodschap welke juist zo nodig is om met bezieling en bewogenheid te strijden voor je uitgangspunten. Gaandeweg verlies je je natuurlijke zachtheid, je vermogen om te nuanceren en met een beetje goede wil de boel draaiende te houden. Te zorgen dat zaken wat gesmeerder lopen.
Tenslotte je laatste statement. ‘X is fun.’ Vergeet het maar, Geert. Er is geen zak aan op X. Weet je wat fun is? Een avondje in theater en samen met anderen in alle rust genieten van een mooi toneelstuk, muziek-, dans- of cabaretvoorstelling. Wanneer ben jij voor het laatst naar theater geweest? O, nee, jouw vrijheid en jouw fun vindt je op X. Ik zou niet voor elke ‘trol’ of ‘bot’ een euro neertellen die actief zijn op dat medium. Of het nou zuur links of zuur rechts is. Waar of niet waar. Ook al zo’n relatief begrip geworden. Nee, Geert, voor mij is X dus niet fun. Dus stopte ik daar mee en man wat geeft dat een rust zeg!
Mijn hart huilt om Gaza. Mijn hart huilt om 7 oktober. huilt om de waanzin huilt om de doden aan beide zijden.
Mijn hart huilt om beide volken. huilt om alle verliezers. Mijn hart huilt om de leiders die willens en wetens door blijven vechten. Van geen wijken willen weten. Die koste wat kost hun belang blijven dienen.
Mijn hart schaamt zich voor de onmacht van ons in het Westen. Schaamt zich voor deze regering en dit kabinet Dat geen rode lijn durft te trekken maar enkel een schamele streep in het zand. Waarop de waan van de dag altijd vrij spel heeft. Mijn hart hoopt op verzoening en vrede Mijn hart hoopt op inzicht mijn hart hoopt op rede.
Het begint verdacht veel op een samenzwering te lijken. Al die leiders met autocratische trekjes die anderen de maat nemen. Zich bemoeien met binnenlandse aangelegenheden. Zich ongevraagd mengen in democratische processen en voorbij gaan aan de soevereiniteit van ieder land. Nu de Duitse geheime dienst de AFD als extreem rechts heeft bestempeld roeren J.D Vance en Rubio zich op X. Waar anders. Maar onze grote blonde roerganger kan er ook wat van met het in twijfel trekken van uitspraken van de hoge raad. Het framen van gewone rechtstatelijke processen als politiek gemotiveerd. Het framen van de reguliere media als linkse hobby, linkse kerk en wat al niet meer. Het is het bekende riedeltje dat nu al twintig jaar door Wilders wordt uitgestrooid over onze hoofden. Het wegzetten van asielzoekers als ongewenste gelukszoekers waarbij voorbijgegaan wordt aan hen die werkelijk nergens anders heen kunnen. Van huis en haard verdreven. In het begin hoor ik hem nog oreren in diverse interviews. ’Ik heb niks tegen moslims ik heb moeite met de uitwassen van de islam.’ Zijn moeite met enkele uitwassen van de islam is inmiddels uitgegroeid tot een obsessieve afkeer van moslims als minderheidsgroep in onze huidige samenleving. Terwijl zij net zo goed een legitieme plek hebben verworven in onze maatschappij. Maar zo blijven de rechts populisten het onderbuikgevoel bij de grote massa bespelen. Propaganda schuwen ze niet. De populisten met hun al te gemakkelijke antwoorden staan overal ter wereld op, maken dankbaar gebruik van de in hun ogen zegeningen van het internet en sociale media. Trekken gedegen onderzoeken standaard in twijfel en strooien halve waarheden uit via de socials. Zo laat het electoraat zich misleiden, wordt de boosheid aangewakkerd of zelfs aangepraat bij kiezers die de volle potentie van democratische beginselen niet meer helder lijken te hebben. Nigel Farrage die wederom scoort bij lokale verkiezingen in Groot Brittannië terwijl je zou verwachten dat men de man die Engeland zijn Brexit schonk inmiddels toch wel door heeft maar niets lijkt minder waar.
Dat de gevestigde politiek enorm belangrijke zaken laat liggen is een onloochenbaar feit. Dat de gevestigde politiek haar verhaal niet goed bij de kiezers kan uitleggen is beschamend. Dat daardoor kiezers hun heil zoeken bij Populistische leiders en partijen blijft evenzeer beschamend. Als je kijkt naar wat populisten in de recente geschiedenis voor elkaar gekregen hebben. Een totale oorlog met evenzoveel vernietiging tot gevolg. Natuurlijk, de oplossing die ze voorstaan lijkt zo simpel. Gooi er een partij bommen op, maak alles kapot, sloop de boel eerst en kijk dan wat er van komt.- (Het is Bannonisme in een notendop.) -Beginnen we doodleuk alles weer op te bouwen. Dat deden we na de tweede wereldoorlog ook. Maar goed we zitten er maar mooi mee, Trump, Putin, Orban, AFD, Farrage, Le Pen, Meloni, Wilders, Baudet(ronduit fascistisch), Nethanyahu, Milei van Argentinië. Allemaal leiders met autocratische trekken. Rattenvangers zijn het door wiens fluitspel steeds meer naïeve kinderen worden betoverd. Hier in nederland mogelijk gemaakt dank zij de VVD, de BBB en de NSC. Ik neem het ze nog steeds kwalijk.
Het is hoog tijd dat dit huidige kabinet opstapt want wat ze tot nu toe hebben laten zien is ook niet al te vertrouwenwekkend gebleken. En laat vooral de kiezer weer terugkeren naar gevestigde partijen of in elk geval kies voor mensen die capabel- en toegerust zijn tot het uitvoeren van de taak. Nederland besturen op een eerlijke manier met voldoende strategisch en politiek inzicht om een politiek te bedrijven die goed is voor het land nu en op de lange termijn. In plaats van het preken voor eigen parochie. De verzuiling mag dan kerkelijke lijnen verlaten hebben ze heeft gewoon een ander gezicht gekregen. Simpele oplossingen zijn er niet. Er is een hele lange adem nodig om de Nederlandse politiek en het Nederlandse electoraat weer in rustiger vaarwater te krijgen. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de internationale krachten die momenteel het nieuws beheersen.
Wet 10 Het leven is een voorpost van het sterven. Liefde het verlies dat je samen deelt. Hoewel elkaar gevonden weet je als geliefden. Een van ons zal als eerste gaan het verdriet daarover de vooraf vastgestelde prijs. Als voorschot op de dood zijn wij zelf het levende bewijs.
Ze had een innemend gezicht met helder blauwe ogen die je enorm vragend aan konden kijken, alsof ze woordloos aan het peilen was hoe je over haar dacht. Ze had van nature mooi kastanjebruin haar dat prachtig kon glanzen wanneer het zonlicht er in een bepaalde hoek op viel. Dan werden ook de zachte donshaartjes op haar wangen zichtbaar. Het lichtte op als een nauwsluitend aura. Ze was van katholieke huize en had een groot gevoel voor het numineuze. Dat was iets wat mij direct aansprak. Ze had oog en oor voor mensen om haar heen. Ze keek voorbij de maskerades die mensen dagelijks opvoeren en prikte er moeiteloos doorheen. Zeker op deze opleiding. De poseurs met hun grote actiebereidheid liet ze voor wat ze waren. Niet onder de indruk bleef ze volkomen zichzelf. “Ze weten nog niks van het leven zelf”; zei ze dan rustig. Ze bezat daarmee grote wijsheid. Haar zangerig Limburgse tongval had iets betoverends voor mij dat ze me na zoveel jaren nog kan beroeren. Enkel de herinnering eraan doet me terugverlangen om haar stem en haar dictie nog eenmaal te mogen beluisteren. ‘Roken is slecht’ zei ze altijd wanneer ik een sigaret opstak. Verder veroordeelde ze niet of maakte er geen woorden aan vuil. Wel herhaalde ze dat ene zinnetje bij elke sigaret die ik in haar bijzijn opstak consequent. ‘Roken is slecht.’ Toen we samen de opleiding deden zaten we bij elkaar in de groep.We scheelden nogal in leeftijd. Zij had moeiteloos haar middelbare school doorlopen en was jong geslaagd voor haar MAVO examen en had op haar zestiende de overstap gemaakt naar de opleiding tot sociaal agogisch werker. In haar eerste studiejaar zou ze zeventien worden.Ik moet in de twintig zijn geweest. Al gauw hadden we een soort van contact. Ik bedoel, wanneer we contact hadden met elkaar heerste er een zoete spanning waarbij wij onafhankelijk van elkaar aanvoelden dat we elkaars gezelschap erg prettig vonden. We voelden ons op ons gemak bij elkaar. Op het terrein van de voormalige kostschool, Eikenburg, stond ook een kapel. Daar liepen we regelmatig samen naar binnen om de stilte te ervaren. Het zwijgend bij elkaar zijn, zij starend naar het Mariabeeld, ik starend naar het Christusbeeld, zo in ons zelf gekeerd met eigen gedachten zijn kostbare momenten gebleven. Zij had een meer omvattende blik naar de wereld, zat meer in het leven vieren terwijl ik vanuit mijn calvinistische achtergrond op de dienstbaarheid was gericht. Het jezelf wegcijferen ten gunste van de ander stond hoog in het vaandel want elke vorm van zelfproclamatie was toch maar ijdelheid volgens prediker. Mij was van huis uit geleerd om jezelf niet op de borst te slaan. Zo’n typisch Hollandse grondhouding, je kop nooit boven het maaiveld uit te steken. Het was me met de paplepel ingegoten. Dit stond zo in groot contrast met haar roomse opvoeding. Ze was vertrouwd met het vieren van de mis, het meelopen in processies ter ere van Maria. Ze had haar communie gedaan en vierde het jaarlijks carnaval waarin ze zich totaal overgaf aan de feestvreugde die dat met zich meebracht. En ze zag daar, anders dan mij was meegegeven, totaal geen kwaad in. Sterker nog het was voor haar een belangrijk onderdeel van het leven zoals het bedoeld was door God. Daarbinnen bewaarde ze een grandioze sereniteit. Onaanraakbaar, letterlijk. Ze had iets beschaafds over zich dat van haar afstraalde wanneer je met haar sprak. ` Het aura van sereniteit heb ik nooit doorbroken. Was ik verliefd? Ja. Was zij verliefd? Misschien? Hadden we ‘verkering?’ Nee, nooit gehad ook, maar we konden onszelf wel in de nabijheid van de ander totaal verliezen, fantastisch gelukzalig samen wandelen, praten, elkaar zien. Het Vlaamse : ‘Ik zie u graag.’ Lag op onze lippen bestorven bij elke ontmoeting op school en werd telkenmale woordloos uitgesproken via een aan elkaar ontstolen blik en onvermijdelijke glimlach. Het licht in haar ogen zal ik nooit meer vergeten. Een keer ben ik bij haar thuis geweest. Met de trein de rit gemaakt die zij dagelijks in omgekeerde richting naar school maakte. Haar moeder ontmoet en gesproken. Met haar door haar geboortedorp gewandeld. Geluncht en aan tafel over van alles en nog wat gesproken. Haar levensruimte mogen bekijken, het huisje aan het einde van de straat, de eenvoud van de inrichting, het brood, de thee, het tafelzeil. Het kruisbeeld boven de keukendeur. De gewone auto voor de deur. Eenvoud straalde het allemaal uit. Dezelfde eenvoud die ik in haar zo prachtig vond. Op een werkweek van school aan het begin van het eerste jaar kreeg onze wederzijdse bewondering haar definitieve vorm. Die van een platonische relatie. Lichamelijk werd het nooit, we hebben urenlang elkaars hand vastgehouden, maar gekust werd er nimmer. Alsof dat de verboden vrucht was waarvan we beiden beseften dat als we daarvan zouden eten we alsnog verdreven zouden worden uit dit paradijs. Mooier is de ‘liefde’ of genegenheid nooit geweest dan in die drie jaren dat we samen waren op dezelfde school. Ik heb haar nog éénmaal teruggezien toen ik doodziek in het ziekenhuis lag. Als een engel kwam ze opeens de zaal binnen en stond een poos zwijgend naast mijn bed. Met haar peilende blik drong ze als vanouds weer even diep mijn ziel binnen. ‘Je wordt wel weer beter.’ zei ze met haar zangerig Limburgse tongval en ging heen. Ik heb haar daarna nooit meer teruggezien. Enkel in mijn dromen blijft ze regelmatig komen. Nog steeds zien wij elkaar graag. Nu weet ik dat een werkelijk leven aan haar zijde een feest zou zijn geweest maar een eventueel verdriet haar daarna te verliezen heeft mij kennelijk ervan weerhouden om haar hand te vragen. Ik had dat verlies immers nooit kunnen dragen.
Welkom op de grote Trumpshow. Ik weet niet wat hij straks gaat zeggen maar ik heb gehoord dat het geweldig wordt. Waarschijnlijk heeft de wereld nog nooit zoiets gehoord en ook nog nooit gezien. Het wordt echt belachelijk goed. Zoveel hoopvolle berichten heeft de wereld nog niet eerder gehoord. Het telefoongesprek met Putin is nog beter verlopen dan was verwacht. We moeten natuurlijk afwachten wat Oekraine er van zal zeggen maar geloof me de vrede is dichterbij dan ooit. We zijn feitelijk nog nooit zo dichtbij de oplossing geweest van deze oorlog. In principe zijn alle honden en katten nu wel gegeten daar in Oekraine en kunnen ze geen kant meer op. Ze hebben ook de kaarten niet, die heeft Trump en Poetin natuurlijk. Nee, het wordt een onnavolgbaar belachelijk groot succes. Morgen ondertekent Trump een decreet met betrekking tot het toekennen van de Nobelpijzen. Dat kunnen de Amerikanen namelijk veel beter dan dat Nobel comite. Het is onvermijdelijk dat die prijs aan Trump zal worden toegekend. Ik weet natuurlijk nog niet precies op welke gronden maar dat hij de prijs gaat krijgen staat nu echt wel vast. Het kan gewoon niet anders. Nu Groenland nog zover krijgen dat ze zich vrijwillig bij de Verenigde Staten aansluiten en de wereldvrede is dan dank zij deze Oranje visionair gered. Ze zeggen wel eens van Trump dat hij een zelf feliciterende megalomaan is maar dat is niet zo. Hij hoeft zichzelf niet eens te feliciteren, daar heeft hij jullie voor, zijn kiezers, zijn M.A.G.A aanhangers. Die weten wat hem toekomt. Geloof me het wordt echt een mooie toekomst, het wordt geweldig, wat zeg ik, het wordt grandioos! Wat zeg ik? Dat is het al!
Dankbaar voor de lengte van mijn dagen de ruimte om te mogen vragen
Dankbaar voor de regen de zon de vogels in hun vlucht dankbaar voor de lucht die ik ademen mag
Dankbaar voor mijn zijn in tijd en ruimte heb daar nooit om hoeven vragen maar Zijn adem blijft me dragen Dankbaar voor genade.
Dankbaar voor de kleuren voor de kunsten en de kansen voor het stilstaan en het dansen voor het wissen van mijn tranen voor de hoop die uitzicht biedt.
Dankbaar voor de inkeer en de rust voor de lippen waarmee ik wordt gekust Dankbaar voor de deur die kiert opdat Hij binnentreden kan.
Dankbaar voor gezondheid Dankbaar voor besef van eigen tijdigheid ook mijn stad is hier niet blijvend Dankbaar voor verlossing uit mijn lichaam als mijn tijd gekomen is.
Dankbaarheid betrachten blijft een groot geheimenis. -Juko-
Lees het boek Het kleedje voor Hitler van Bas von Benda-Beckmann en je ontkomt er niet aan of er zijn wel degelijk parallellen met de dertiger en veertiger jaren uit de vorige eeuw en het populisme van vandaag. Net als toen is er een poging gaande om de democratie om zeep te helpen, een gezamenlijk vijandbeeld te creëren en die te presenteren als een onvermijdelijke strijd die gewonnen moet worden. Destijds waren het drie pijlers waarop de opkomst van Hitler Duitsland gebouwd werden. 1-De strijd tegen de arbeiders. 2-De strijd tegen de katholieke kerk. 3- De strijd tegen het joodse volk.
Vandaag de dag zien we eenzelfde trits die ons wordt voorgehouden. 1- De strijd tegen alles wat links is. 2- De strijd tegen de Islam. 3- De strijd tegen asielzoekers. Het draagt in een andere hoedanigheid wel exact dezelfde koppeling met een zelf vermeende zuiverheid die tot uiting komt in de vaak herhaalde zinssnede ‘Nederland moet weer van ons worden.’ En niet alleen in Nederland maar ook in andere Europese landen wordt dit schijnevangelie rondgebazuind, op sociale media herhaald en er bij het gewone volk ingeslepen. Dat daarbij de pijlen gericht worden op de reguliere pers en de rechterlijke macht, beiden organen die de democratische waarden controleren en beschermen, hoeft ons niet te verbazen. In het verleden ging dat al net zo. Sterker nog, toen was het zaak om de pers te beheersen voor propagandadoeleinden. De regelgeving zo in te richten dat je maatschappelijk alleen nog wat zinnigs kon bereiken wanneer je lid was van de partij. Ieder die om welke reden dan ook niet toegelaten werd bij de partij stond letterlijk buitenspel, werd een paria en hen werd de toegang tot veel essentiële zaken in de samenleving onmogelijk gemaakt. Met als gevolg dat men het land van die tijd maar verliet en het heil ergens anders ging zoeken. Het is stuitend om te zien hoe ruim 80 jaar na die oorlogstijd dezelfde veelkoppige draak weer de kop opsteekt en misbruik maakt van onze goedgelovigheid. Ik noem een Orban in Hongarije, Wilders hier in Nederland, Le Pen in Frankrijk, Melloni in Italië, Farrage in Engeland, Fico van Slowakije, De Winter in België. Ze hebben allemaal een vergelijkbare agenda. Namelijk aan de macht komen langs democratische weg om vervolgens de vrije pers en de rechtspraak aan te pakken of te omzeilen om hun werkelijke agenda tot uitvoer te brengen. Inmiddels naast Rusland worden deze partijen ook geholpen door Amerika waar Trump en Musk en onlangs ook Zuckerberg behoorlijk aan de weg aan het timmeren zijn om de bestaande Europese verhoudingen eens flink op te schudden. De grote techbedrijven zijn op zoek naar ‘Lebensraum’. Alsof ze al niet voldoende macht naar zich hebben toegetrokken. Het wordt tijd voor een alternatief geluid, een tegenkracht van onderop. Een blok van het zwijgzame midden mag zich nu van zijn meest onverzettelijke kant laten zien. Ik hoop van harte dat we een afdoende narratief kunnen formuleren van hoop, verbinding en zachtheid waar zoveel mensen vandaag de dag naar verlangen.
De Schrijvende Hollander 
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.