Auteur archief:JUKODEVRIES

Ik heb hier een notitieschrift waarin ik maar weinig schrijf. Te weinig, naar mijn zin, maar het heeft wel een reden. Mijn handschrift is namelijk erbarmelijk slecht. Ik schrijf weliswaar graag, maar bij voorkeur op een computer of tablet.Ik kan soms werkelijk jaloers zijn op die mensen die zo heerlijk kunnen krabbelen in zo’n molenkin,Meer lezen over “Hanenpoten”

Het virus van het fascisme heeft in het internet, nepnieuws en sociale media een perfecte drager gekregen om opnieuw voet aan de grond te krijgen. Naast een drager is datzelfde internet ook een prima katalysator om het idee van het fascisme zich in de hoofden en harten van de mensen te laten nestelen. De gemiddeldeMeer lezen over “Fascismevirus.”

Het leven moet voorwaarts geleefden achteraf begrepen.Helder zicht op je verledenhelpt je te zien op wat er komen gaat.Dat is een hele zorg minderje weet waar het naar toe zal gaan.Ergens in de tijd is het begonnenen ergens in de tijd komt er een einde aan.Dat is een ding wat zeker is.Alles wat er daarnaMeer lezen over “ADVENT 2025 Week II”

Ik weet niet hoe het jou vergaatmaar soms ben ik zo moevan wachten op de dingen die nog komen gaanen niet te weten hoeNiemand kan de toekomst zienhet kost moeite bij de dag te levenaan te moeten zien hoe rijken rijker wordenhoe de aller armsten ,meer dan ze kunnen, blijven gevenEen weduwe geeft haar muntjesMeer lezen over “Advent 2025. Week I”

Dat het in het leven uiteindelijk om de eenvoud draait, is iets dat mij, juist in de levensfase waarin ik mij nu bevind, steeds duidelijker wordt.Er ligt een rijkdom in verscholen die ik eerder nooit opmerkte.Het in alle rust opstaan. De dag op je eigen tempo beginnen. Koffie zetten, krant lezen. Ontbijt klaarmaken voor mijnMeer lezen over “Alles draait om de eenvoud.”

De vriendschap vieren. Dat gingen we doen. Een goed gesprek, een kop koffie en daarna een heerlijke lunch.We spraken over het leven, de dood, de rouw, het verdriet. Het gaan door die donkere tunnel.En over de hoop aan het einde van die tunnel toch weer wat licht te mogen zien.De verwondering over mensen die weMeer lezen over “Vriendschap vieren.”

Op het oorlogsmonument in Lunteren staan de woorden: ‘Laten wij het niet vergeten.’Het is een echo van wat hier in het verleden is gebeurd en een herinnering aan de dorpsbewoners die in de oorlog het leven hebben gelaten. Een digitale rondgang levert 42 namen op van dorpsbewoners die tijdens de oorlog op een of andereMeer lezen over “Ergens in het zand van Gaza. . .”