De Kracht van een Vrije en Open Samenleving

Een vrije en open samenleving. Dat is toch verreweg het meest te verkiezen boven alle andere vormen van samenleven. Want een vrije en open samenleving geeft ruimte aan iedereen. Of je nu gelovig of ongelovig bent. Links of rechts. Of je nu bij een minderheidsgroep behoort of bij de LHBTQ+ gemeenschap. Voor iedereen is er namelijk dezelfde ruimte beschikbaar. Tenminste wanneer het goed is. Als we allemaal inclusief kunnen denken. Wanneer we de ander maar de ruimte kunnen laten. Het wordt pas een probleem wanneer je in je denken en overtuigingen in een gesloten systeem terechtkomt. Wanneer je enkel je eigen waarheid voor waar houdt en geen ruimte kunt bieden aan anderen om anders te denken, anders te voelen, anders lief te hebben. Het wordt een probleem wanneer je je gaat storen aan de ander die nu eenmaal anders denkt, voelt, liefheeft dan jij doet.
Ik wil graag kunnen getuigen van mijn geloof of levensovertuiging zonder in angst te moeten leven om te worden omgebracht of gearresteerd. Een ander wil zich vrijelijk kunnen aansluiten bij een politieke partij van eigen keuze of juist bij geen enkele. Of je  wilt de ander de ruimte geven zijn eigen zienswijzen te volgen zolang daarmee de zienswijze van een ander niet zal worden ingeperkt. Enige mate van wellevendheid, noem het beschaving,  ten opzichte van iemand die anders denkt en voelt is een belangrijke basis om tot goed samenleven te komen. Maar om een citaat van Saskia Belleman te gebruiken: “Het vernislaagje van beschaving is wel heel erg dun.”