‘Blauäugig doof-blauwogig dom’

‘Blauäugig doof’, ’Blauwogig dom’.
Dit aanschurken tegen de bedenkelijke ideeën van uitsluiten en verdacht maken.
Naderhand weet iedereen te vertellen hoe slecht het allemaal was. Natuurlijk, achteraf is het altijd goed te verklaren. De kunst bestaat er juist in dat je er, op tijd, als het zich voltrekt, de vinger op durft te leggen. Niet mee te gaan met de grote stroom die elkaar maar wat na wauwelt maar stelling nemen en aantonen dat het narratief niet klopt. Dat het slechts gebouwd is op onderbuikgevoelens en halve waarheden die uiteindelijk altijd weer een hele leugen opleveren. Met slachtoffers en teleurstellingen tot gevolg. Met polarisatie als resultaat. Met ongebreidelde opstanden in de straten en de pleinen. Geïmporteerd of niet, dat maakt niet uit. Daar waar een nieuwe generatie zijn directe band met het verleden verliest doemt ontegenzeggelijk de herhaling op van eerdere foutieve zetten. Daar waar geen helder historisch besef bestaat gaan binnen de kortste keren de vlaggen weer over straat. In plaats van gezamenlijk de problemen van de dag te adresseren en samen te zoeken naar een oplossing kent Nederland nu al meer dan twintig jaar een megafoon in de persoon van Geert Wilders die zeer effectief zijn positie heeft weten te handhaven in de kamer. Met zijn onnavolgbare dictie en woordkeuzes, zijn schofferende uitspraken en vooral zijn herhaling van zetten, is hij zelf de belichaming van een self fulfilling prophecy geworden. Ik weet en begrijp niet waar zijn afkeer en haat vandaan komt.
Een ding weet ik wel. Door zijn eigen retoriek kan hij niet meer veilig over straat en betaalt de belastingbetaler nu al meer dan twintig jaar voor zijn beveiliging. De vraag hoeveel dat kost wordt niet beantwoord maar dat het een behoorlijke som duiten betreft lijkt mij overduidelijk.
Natuurlijk, de staat moet haar burgers beschermen. Maar dat gaat dan op voor al haar burgers.
Was het in het begin nog ‘moeite hebben met de uitwassen van. . .’ is zijn retoriek in twintig jaar tijd flink verschoven. Ik ga dat hier niet nog eens herhalen want het is te kwetsend.
Dat er straks meer Moskeeën dan kerken zijn ligt niet aan de Islam maar dat zit hem in het feit dat wij sinds de jaren 60 van de vorige eeuw langzaam van een christelijke natie zijn geëvolueerd naar een geseculariseerde samenleving. Wij zijn het zelf die de kerk de rug hebben toegekeerd en enkele prachtige exemplaren met de grond gelijk hebben gemaakt of omgebouwd tot sportscholen, bibliotheken, boekenwinkels of B&B’s zonder Gods liefde. We hebben het seculiere denken omarmd en nu is onze samenleving daarmee doordesemd. We hebben zelf onze ‘joods christelijke’ wortels losgelaten. Daarmee zijn we begonnen nog voor de eerste grote groepen gastarbeiders ons land binnen kwamen. Je kunt dus gerust stellen dat wij nederlanders onze godsdienst niet trouw zijn gebleven. Wij zijn, net als de verloren zoon, met ons erfdeel onder de arm, het huis ontvlucht om het er eens lekker van te nemen. Dat hebben we gedaan en intussen is het wel zo’n beetje op. We hebben ons’ vrijheid’ er als een bezetene doorheen gejaagd . We hebben kinderen met het badwater weggegooid en een monster gebaard dat loopt te fulmineren alsof het hem allemaal persoonlijk wordt aangedaan. En niemand kan dit monster stoppen, sterker nog, het heeft volgelingen gekregen, ja knikkers, meelopers, collaborateurs, paladijnen, vlaggendragers. Die alles wat hen vreemd voorkomt vroeg of laat zullen afwijzen, verwijderen, wegsturen. De taal die momenteel daarvoor gebuikt wordt draagt het al in zich.