‘Twentyseven years of age’

Outtakes on the floorlet that tape keep rollingmemory might be too shortfading out before midtuneas we hear the sound of silencerolling inprinting a record wasn’t easy at those timespressing vinyl in the cutting roomone white label hitting the chartswhile the ink still wasn’t dryand the bands were pretty comatoseat the age of twenty-sevenalle those youngstersMeer lezen over “‘Twentyseven years of age’”

‘Het leven is kut.’ Jeroen van Merwijk

Kijk daar gaat van Merwijk.Dit is het laatste wat we van hem zullen horen.Aan hem gaat een groot talent verlorenMaar dat staat buiten kijf.Je kunt nog zo dapper blijven zeggen: ‘Ik blijf’Leven is een ziekte tot de dood en kent voor iedereen een eindVandaag is het allemaal te doen om Jeroen.Afgelopen winter las ik zijnMeer lezen over “‘Het leven is kut.’ Jeroen van Merwijk”

Zal het zichzelf schrijven?

‘Zal het gedicht zichzelf schrijven?’ Dacht de schrijver toen hij zijn ogen dicht deed.In zijn hoofd vormden zich langzaam wat beelden, er dwarrelden wat losse woorden langs. Niets bijzonders, niemandalletjes.Kwestie van in de juiste volgorde zetten en de lijn van wat ik zeggen wil goed in de gaten houden en klaar is Kees. Maar zoMeer lezen over “Zal het zichzelf schrijven?”

Vroege vogels zingen.

Ik hoor de vroege vogels zingen.Enthousiast zijn ze aan het kwinkeleren.Als balsem voor mijn troostbehoeftige Corona ziel.Opeens lijkt me weer waar wat predikanten over God beweren.‘Hij verheft wie nederviel.’vrij naar Ps 42 vers 3 berijmdHart onrustig, vol van zorgen,Vleugellam geslagen ziel,Hoop op God en wees geborgen.Hij verheft wie nederviel.

Niet gestrand

Een bloem in de loop van een geweereen hand op het hoofd van een kindeen arm om de schouders van een zwervereen woord tot hen die worden doodgezwegenåwater voor de dorstigenbedden voor vermoeidenbrood voor hen die hongerenwelkom voor hen die vluchttenmaar ook begrip voor hen die bang zijnvergeving voor hen die wreed warenliefde voor deMeer lezen over “Niet gestrand”

Afasie

Bij het boek Sprakeloos van Tom Lanoye Na deze storm is de kaalslag wel volkomen.Als omgewaaide bomen liggen de letters door elkaar.Ontberen elke vorm van grammatica.Enkel nog haar wartaal horen in die goedbedoelde onverstaanbaarheid van losgeslagen letters.Verdwaald in domme klanken. De vanger van de dromen heeft zijn val gezet.In de overgang van verstaanbaarheid naar non-taalhebMeer lezen over “Afasie”