Poezie voor de maandag.


Ik heb mezelf bevrijd
Van een dichtgetimmerd godsbeeld
Niet van een god die mij bevrijdt
Ik blijf in Hem geloven
Omdat ik dat wil
Misschien nog meer omdat ik niet anders kan

Ik heb de sprong gewaagd
Van mijn duister naar Zijn licht
Hij klopte op mijn deur
Ik deed voorzichtig open
En zag mijn eigen angst in Zijn gezicht

Maar ook de liefde stroomde met Hem binnen
In nog onuitgesproken zinnen mocht ik een nieuwe taal ontvangen
Ik lees tussen de regels wat Hij me dagelijks vertelt
Ik schrijf me voor Hem uit in onvermoede klanken
Hij is het Woord dat in mij vlees geworden is
Ik weet dat al mijn haren zijn geteld


Gepubliceerd door JUKODEVRIES

FOOLISH SINNER AND POET FOR THE KING

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: