Heb ik iets van hoop gezien?


Heb ik het afgelopen jaar iets van hoop gezien?

We kunnen alle kanten op. We kunnen Covid als een oordeel zien dat over ons is uitgestort. Dat is de makkelijkste variant. We kregen straf omdat we zo dom waren. Hoeven we verder niet over na te denken,

We kunnen Covid ook zien als een door ons zelf opgeroepen probleem. We hoefden immers geen vleermuizen of gordeldieren te eten. Het was, uit veiligheidsredenen, ook verboden maar, we deden het toch.

De markt , (zogenaamde wet-market), nam het niet zo nauw met de regels over dieren opslag. Er stonden soorten bij elkaar die normaal gesproken elkaar niet eens zouden opzoeken in het wild. Maar door tussenkomst van ons mensen, (Och dat moet toch kunnen), dus gewoon wel. De rest is geschiedenis!

Heb ik het afgelopen jaar iets van hoop gezien?

Tot nu toe heb ik het virus niet zelf opgelopen en is het in familiekring ook nog niet actief, gelukkig, maar morgen kan het zomaar anders zijn. Bovendien draagt deze opstelling een zweem van ijdelheid en egoïsme in zich waar ik liever bij wegblijf. Ik beperk mijn contacten met derden zoveel mogelijk, daarin volg ik bewust de regels op die door de overheid worden aangeraden. Dat het virus nog niet in mijn eigen leven om zich heen heeft gegrepen kan ik duiden als voorzienigheid maar ook als eigen voorzichtigheid. Dus, ja, God en wat Hij daarin doet? Wie zal het zeggen.

Heb ik iets van hoop gezien in 2020. Ach, de natuur is mooi. In alle seizoenen heeft het een eigen gezicht en laat dat ook aan ons zien. De mensen zijn mooi zolang ze in deze pandemie niet al te dichtbij bij elkaar komen.

In mijn overdenkingen heb ik het regelmatig met God aan de stok gehad over zaken die me dwars zaten of waar ik me zorgen over maakte. Uiteindelijk kan ik me druk maken om van alles maar ik kan niet overal invloed op uitoefenen. Hoe zegt de bijbel dat ook alweer. Je kunt niet één el aan je eigen lengte toevoegen. Gelaten ondergaan is ook niet de stijl die ik graag beoefen. Wel kritisch positief de zaken blijven benaderen.

Heb ik iets van hoop gezien het afgelopen jaar?

In Beiroet knalde een voorraad kunstmest uit elkaar dat een groot gat sloeg in de haven van de stad, in de harten van de mensen, in het hart van Libanon. Het spul lag er al jaren, er waren genoeg waarschuwingen afgegeven maar belangen speelden ook mee om het daar maar te laten voor wat het was. Tot het spul zichzelf liet verdwijnen en daarmee veel in zijn directe omgeving.

In de hele wereld werden we geconfronteerd met de pandemie en veel mensen zijn er aan overleden. Veel mensen lapten ook de afspraken aan hun laars. Meer nog hielden zich aan alle maatregelen. Horecaondernemingen, uitvoerende artiesten, contactberoepen, kortom veel, heel veel bedrijven gingen of gaan nog failliet. Zullen uit ons straatbeeld verdwijnen of nooit meer terugkeren op de podia.

Heb ik iets van hoop gezien dit afgelopen jaar? Ja, een aspect van ons mensdom geeft mij hoop. Dat we als het echt moet in een zeer korte tijd een aantal vaccins hebben ontwikkeld om de pandemie te stoppen in 2021. Dat geeft me moed met het klimaatprobleem in mijn achterhoofd. Daar moeten we echt wel mee beginnen nu. Maar nu de vaccins er zijn en er licht gloort aan het einde van de tunnel stagneert het vaak bij het overleggen tussen belanghebbenden over uitrollen van de inentingscampagnes. Alle landen om ons heen zeggen klaar te zijn ervoor, de meesten zijn al begonnen. Soms symbolisch met een prik voor het journaal, sommigen al daadwerkelijk in het groot. Hier in het polderlandje Nederland wordt nog gewikt en gewogen. Iedereen doet er zijn plasje over.

Heb ik iets van hoop gezien in 2020? De meeste mensen deugen aldus Rutger Bregman. Van wie heb jij je talent? Van jezelf, je ouders? Is het toeval of stond je gewoon vooraan toen God ze uitdeelde?

Of zijn al deze zaken gewoon chemische verbindingen in een toevallige volgorde op een toevallig tijdstip? En gaat dat dan ook op voor het ontstaan van zoönosen.

Heb ik iets van hoop gezien? Ik hoor vaak zeggen:”God , waar is die nog te vinden? Als hij er is houdt ie zich angstvallig stil.” Ik las ergens anders weer dat het juist goed is dat Hij zich stil en afzijdig houdt want zichzelf al te zeer profileren zou alleen maar resulteren in een nog nadrukkelijkere ontkenning en in twijfel trekken van Zijn waarheid. De mens, is mij dit jaar gebleken, is in staat om zelfs wanneer hij met zijn neus op de feiten wordt gedrukt glashard te ontkennen dat iets waar is alleen maar omdat het op facebook heeft gestaan en echt wetenschappelijke argumenten daarom maar van tafel vegen als zijnde een complot van een bende pedofielen.

Heb ik iets gezien van hoop, dit afgelopen jaar? Ja, vaak genoeg.

In de glimlach van een kind, in de hulp die we elkaar gaven,

in de zorg aan doodzieke mensen gegeven,

In het handelen van artsen die met gevaar voor eigen leven toch de patiënten opnamen, niet wetend wat te doen, toch iets gingen ondernemen. Stap voor stap ontrafelen van wat er aan de hand is. eerst nog via de weg van ‘trial and error’ maar steeds verder stappen zettend naar handelingen die zoden aan de dijk zetten.

In de samenwerking die wereldwijd werd gezocht, in het delen van ontwikkelde kennis over de ziekte, en hoe deze te bestrijden.

In de bestudering op celniveau.

Ja ik heb wel degelijk iets van hoop gezien dit jaar. Niet altijd even mooi maar toch. Kerkdiensten die met meer dan 30 personen bij elkaar kwamen. Niet fraai, gewoon niet doen broeders en zusters. Wees een voorbeeld en acht de ander uitnemender dan jezelf en je geloof.

Ja, ik heb iets van hoop gezien dit jaar, in de bloemen,de insecten,de volgens in de lucht. In mijn eigen lijf dat elke dag weer doet wat het moet doen op elk niveau. Een wonder en ik woon er zelf in. Helaas was het veel mensen dit jaar niet gegeven en werd hun lichaam door een nieuwe vreemde slopende ziekte in no time afgebroken, kapot gemaakt door een virus dat geen ethiek kent, geen religie, enkel maar de wetmatigheid van de eigen biologische natuur en deze ook volledig volgt totdat het een halt wordt toegeroepen door een vaccin dat we samen, wereldwijd, met elkaar, als kwetsbare, eigenwijze, beter wetende mensen toch hebben weten te ontwikkelen. Het is maar hoe je het bekijkt.

Waar precies, weet ik ook niet, maar ergens was er hoop in dit alles. In de dokter, in de onderzoeker, in de chemisch analist, in de laborant, in de verpleegster aan het bed, in de zanger van het troostend lied, in de grappen van de columnist, in de vogel in zijn vlucht, in de zon die warmte geeft, in de maan die nooit verbleekt, in het orkest dat musiceert, en zo kunnen we nog wel een hele poos doorgaan. Laten we alsjeblieft in 2021 lief zijn voor elkaar, de maatregelen in acht nemen zolang dit nodig blijft en haal straks je prik ook op als je eindelijk aan de beurt bent. Iedereen, maar dan ook iedereen, wens ik een gezond en gelukkig 2021.

Gepubliceerd door JUKODEVRIES

FOOLISH SINNER AND POET FOR THE KING

%d bloggers liken dit: