Wende inspireert


Quand tu d’ors maar weer eens opgezet.

Wende Snijders in haar franstalige periode. Wat een heimwee spreekt uit haar zang en de franse taal. De muzikale setting met de melancholieke typisch franse trompetsolo. In het nummer ‘Chaques fois.’ blijft het adembenemend hoe ze in het lied zelf is gekropen. Dit blijft zangkunst,uitvoerende kunst die je meeneemt naar verrijkende ervaringen. Het opent mijn denken over de grootsheid van het leven. De dadendrang die eruit spreekt, de muze in al haar facetten geeft zich bloot, stelt zich kwetsbaar op maar presteert op de toppen van haar kunnen.

Regelmatig zie ik in haar performances alsof ze van een andere wereld weer terug moet keren in de harde realiteit van dit moment. Alsof ze even weg is geweest. Ze vertolkt niet alleen een chanson, ze is het verhaal,speelt de hoofdrol, ondergaat de boodschap aan den lijve. Daarbij is ze ook in staat haar publiek mee te nemen in diezelfde spanning die ze ervaart. Zit je eenmaal bij haar in de zaal, is het alsof ze daar staat en enkel en alleen voor jou zingt. Een deel van deze dimensie blijft overeind wanneer je gewoon naar haar luistert via een CD of streamingdienst. Haar voorstelling MENS uit 2018 was een rollercoaster voor haar publiek. Naast het imponerende van de synthesizermuziek was haar zoektocht rond essentiële levens vragen en de wijze waarop ze daar antwoorden voor verkreeg bij diverse schrijvers een verrijkende ervaring. Deze ervaring weet zij als geen ander over te brengen op haar publiek met een intensiteit waarmee ze schijnbaar ook haar zoektocht was begonnen. Voor mij blijft Wende Snijders een grootheid onder de uitvoerende artiesten van ons Nederlandstalige idioom. Lieve Wende blijf creëren, de tijd om het uit te voeren komt vanzelf weer. En als het even kan kom ik weer kijken.

.

Gepubliceerd door JUKODEVRIES

FOOLISH SINNER AND POET FOR THE KING

<span>%d</span> bloggers liken dit: