Doodgeslagen verwachtingen


Zalig Kerstfeest

20 december 2020

Een adventszondag met min of meer doodgeslagen verwachtingen. “Sinterklaas’ overleden, Coronavirus gemuteerd en versneld besmettelijker geworden. Het wachten op verlossing ,in de vorm van een prik. Verwachting van de verlosser in de vorm van een kwetsbaar kind. Jonge ouders die hun kwetsbaar kind verloren. En straks over enkele dagen herdenken we dat het Christuskind werd geboren. Zoals ieder jaar loop ik rond met gemengde gevoelens. Natuurlijk overdenk ik de afgelopen maanden,net als iedereen wel in een of andere vorm zal doen. Vorig jaar om deze tijd leefden we nog toe naar onze trouwdag op 30 december. Na vijfentwintig jaar samenwonen hadden we besloten om bij zo’n grandioze mijlpaal een heus trouwfeest te gaan houden. Eerst in klein comité en in het geheim trouwen voor de wet op een mooie locatie ergens op de Veluwe. We waren vorig jaar het laatste stel dat officieel in de echt werd verbonden. Na de plechtigheid met ons kleine gezelschap gelunched en daarmee waren voor die dag de feestelijkheden wel voorbij. We hadden immers in het voorjaar van 2020 een groots feest gepland en daartoe zou onze nieuwjaarskaart de uitnodigingen bevatten. De weken na onze stiekeme trouwpartij waren de reacties dan ook overweldigend enthousiast en zeker ook verrast. Het was ons gelukt om de complete familie en vriendenkring te verrassen. En daar houden wij van, elkaar verrassen, kinderen verrassen, vrienden en familie verrassen. Tot we zelf verrast werden door de uitbraak van Corona. De daaraan gekoppelde intelligente lock down, het ontbreken van een vaccin en de realisering dat het nog een zwaar jaar zou gaan worden. De tijd heeft daarin ruimschoots gelijk gekregen. Waar ik me wel enorm over heb verbaasd is de wijze waarop wij in onze samenleving met afspraken omgaan. Alsof Corona rekening houdt met ieders mening, ieders opvatting en meebewegen wil met elke nieuwe invalshoek. Burgers die zich als volslagen ontkenners profileerden en achter nitwits aanliepen. “Het os een hoax, het is een pedofielen netwerk, het is onzin, het is een machtsgreep, we worden ‘gechipt’. God is nog niet dood verklaard of Bil Gates werd al naar voren geschoven als het brein achter dit alles. Kennelijk voelen we ons toch altijd nog bekeken. Was het eertijds God die alles zag. En de tijden na Zijn doodverklaring hingen we de samenleving vol met camera’s zogenaamd ter bevordering van ons gevoel van veiligheid. Daarmee creëerden we ons eigen “Alziend Oog’ . Nu alles zo goed in de gaten gehouden wordt zou je toch verwachten dat de menselijke massa’s in goede banen geleid kunnen worden maar niets is minder waar. Mensen laten zich niet zo makkelijk in goede banen leiden. Kijk naar Black Friday, de aanloop naar de Decembermaand, Sinterklaasinkopen en Kerst. Zie de volgelopen koopgoot in Rotterdam de verstopte Kalverstraat het uitpuilende Hoog Catharijne en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Stonden we tijdens de eerste golf nog te klappen voor verplegend personeel, nu slaan we hun noodkreten en waarschuwing volledig in de wind. Zo solidair zijn we dus in Nederland. Eerst mijn essentiële boodschappen halen bij de Primark, Bijenkorf en Mediamarkt en pas dan zien we wel hoe we die Coronamaatregelen een plekje geven. “Ik ben hier trouwens niet aan het winkelen, mijn vriendin moest nog iets halen.” Over solidair gesproken. Tja, min of meer doodgeslagen verwachtingen dus. Ons grootse feest kon niet doorgaan. Alle begrip daarvoor. Ik hoop echter wel dat de horecagelegenheid er nog is wanneer ons feestje weer wel mogelijk wordt. Dat valt namelijk nog maar te bezien.

Maar terug naar mijn verwachtingen: Een gedicht voor advent. Alweer? Hoor ik je denken? Tja, alweer, advent komt ieder jaar gewoon terug, net als de griep en de Coronavariant ervan, evenals de jaarlijkse inenting een vast gegeven zal worden.

Advent

ik wil opnieuw beginnen

alles over doen

ik zie een toekomst in een kind

als ik beter had geweten

mijn fouten niet begaan

was ik ziende niet meer blind

ik wil niet langer dwalen

mijn dwaasheid weggedaan

zou weten waar naar toe te gaan

ik zie bevrijding in een kind

mijn trots laat ik hier achter

mijn ijdelheden doe ik weg

ik zoek de drempel op

waar de getuigen spreken

“Er is genezing in dit kind!”

ik stop met tellen van de sterren

zet de wijn maar alvast klaar

ik zoek niet langer bij de doden

of in dat wat is geweest

ik zie een belofte in dit kind

Ik ben gestopt met profeteren,

heb het bidden weer hervat.

Omdat het vloeken mij verzuurd had

vervulde met een bitterheid als gal.

ik vind vrede in een stal

in het donker van vandaag

vind ik uiteindelijk weer licht.

Open zal het zijn

wat opgesloten ligt,

in de geboorte van dit kind.

Open zal het zijn

het graf waar ik in woon.

Ik vind mijn bevrijding

in het volgen van de Zoon.

Iedereen gezegend kerst gewenst.

Gepubliceerd door JUKODEVRIES

FOOLISH SINNER AND POET FOR THE KING

%d bloggers liken dit: