Ik hoop het zo!


“Er wordt van je gehouden. Er wordt voor je gezorgd. Er wordt op je gerekend. Er wordt om je gehuild. Er wordt om je gerouwd.” Hoeveel mensen hebben het afgelopen jaar deze zinnen niet uitgesproken of hebben er op zijn minst van dichtbij mee te maken gehad.

Ik moet denken aan alle mensen die een dierbare verloren zijn door Corona gekregen. Ik moet denken aan al die uitvaarten die enkel maar online konden worden bijgewoond. Het moet voor betrokkenen verschrikkelijk zijn geweest om op een dermate afstand te moeten blijven terwijl je juist in die momenten zo dicht bij elkaar zou willen zijn. Om vrienden te steunen in het verdriet. Om familie bij te staan bij die laatste gang naar een crematorium of groeve. Ik heb het regelmatig gezien hoe troosteloos klein het groepje was dat wel een uitvaart op anderhalve meter mocht bijwonen. Ik woon zelf naast een kerkhof en kan soms, wanneer de wind goed staat, de troostwoorden bij een graf uitgesproken of een geloof aldaar beleden woordelijk verstaan. Als een dapper getuigenis van hoop op iets na dit alles. 

Ik trek het graag door naar het hier en nu. Ik zoek hoop uit het vooruitzicht van een vaccin. Ik zoek hoop op een einde van deze pandemie. Ik zoek zeker ook hoop bij de mensheid om tot inkeer te komen en bij zichzelf te rade te gaan over de eigen handel en wandel. Hoe hebben we dit met elkaar zo ver laten komen?

Ik hoop op minder onnodig pleziervliegen naar vakantiebestemmingen die mogelijk net zo eenvoudig met de trein bereikt kunnen worden. Een virus is op die manier makkelijk verspreid. Ik hoop tegelijkertijd dat het reizen per trein ook financieel aantrekkelijker gemaakt zal worden want de eerlijkheid gebied te zeggen dat de prijzen van een internationale treinreis niet in verhouding staan tot het goedkope vliegaanbod. 

Ik hoop op het rechttrekken van scheve verhoudingen in de markt. II hoop overigens dat de regeringen zich eens meer regelgevend aan die zelfde markt gaan presenteren. Ongekend hoe grote multi nationale hier in nederland hun voordeel halen met lage belastingtarieven en schimmige constructies. 

Ik hoop op gezond verstand van mensen om beter voor deze aarde te zorgen. De jeugd ging al de straat op voor het klimaat. Dat zal straks alleen nog maar toenemen. De oudere generatie zal het zich aan moeten trekken dat ze zo nalatig is geweest. Wij hebben het laten liggen en zijn blind meegegaan in de rat-race naar beneden. Onze generatie heeft de aarde en de fossiele grondstoffen schaamteloos uitgebuit. We hebben roofbouw gepleegd op de beschikbare grondstoffen met voorbijgaan aan het effect daarvan op ons klimaat. Achteraf moeten we ronduit toegeven dat wanneer je meer dan 100 jaar achter elkaar zoveel kerosine verbrand op grote hoogte, zoveel giftige dampen uit fabrieksschoorstenen ongefilterd laat ontsnappen er een keer een reactie merkbaar moet worden. Smeltende ijskappen, verhoging van zeespiegel, meer regen, meer storm, warmere winters, verschuiving van seizoenen, migratie van insecten naar plekken waar ze eerder niet konden overleven. Hoeveel signalen moeten willen we nog meer voordat we geloven dat het tijd is voor echte actie? 

Ik vrees dat de mens een ramp die zich langzaam voltrekt nooit op tijd zal zien. Als een prooidier dat nog snel probeert weg te rennen omdat het te laat de jager in het zicht heeft gekregen. Ze zag het wel maar veel te laat. We zien het wel, dat milieu en het effect ervan op het klimaat maar veel te laat! Ondanks dat de club van Rome er al in de zeventiger jaren van de vorige eeuw voor waarschuwde.

Ik hoop op betere tijden, meer zachtheid onder mensen, minder macht bij multinationals en een vaccin dat straks de deuren zal openen naar een samen leven dat weer kleur krijgt door theaterbezoek, tentoonstellingen in musea, muziekfestivals waar we met elkaar veilig weer kunnen genieten. Kroegen waar je, zonder anderhalve meter, weer tegen elkaar aan kunt staan zonder angst voor de dood. Terrassen waar we samen kunnen eten en drinken zonder angst voor besmetting. Niet terug naar zoals het was maar met een nieuw besef om beter, veel beter, voor de aarde te zorgen, regels in acht te nemen en het betamelijke in het openbare debat te bewaren.  Dat de multinationals niet heel braaf in de westerse werelddelen afspraken maken voor betere afhandeling van reststoffen en vervuiling en vervolgens doodleuk in een lage lonen land daar hun rotzooi alsnog droppen omdat daar de regelgeving minder streng zou zijn. Dan schieten we er op wereldschaal namelijk niks mee op. Dat dat besef ook in de hoofdkantoren door mag dringen. Ik hoop het zo!

De wereld, niet jij of ik, maar de wereld heeft meer zachtheid en wellevendheid nodig. Na deze sombere troosteloze tijden hoop ik dat het er eindelijk van gaat komen.

Er is geen planeet B

Hier en nu moet het gebeuren

We kunnen nergens heen

Er zijn geen andere deuren

Het roer moet radicaal om

We namen de vervuilende afslag

Terwijl de natuur het in zich heeft

Zichzelf te herstellen

Blijken wij mensen

De vernietigendste soort

Die de aarde heeft voortgebracht

Dat de meeste mensen deugen

Blijft een pertinente leugen

Die zand in onze ogen strooit

Het roer moet om en radicaal

De mens is toe aan een schoon 

En milieuvriendelijk verhaal

Er zijn geen andere deuren

We kunnen nergens heen

Hier moet het gebeuren.

er is geen planeet B.

De schrijvende Hollander-6 december 2020

Gepubliceerd door JUKODEVRIES

FOOLISH SINNER AND POET FOR THE KING

%d bloggers liken dit: