Bakzeil halen.


Vannacht was het weer dromen over bakzeil halen

In plaats van het gelijk weer aan mijn kant

En van de ander nog uitnemender dan ik ooit zal kunnen zijn

In dat refrein van altijd maar weer willen nemen

in plaats van onvoorwaardelijk mezelf durven geven

En van een engel die zijn handen op mijn schouders legt

En er maar alvast twee vleugels aan wil hangen

Tot ik me omdraai en hem aankijk in een oog verblindend wit en vraag

Zeg engel is het nu al echt mijn tijd?

Hij kijkt me aan hij schrikt zich dood en zegt direct pardon!

Dit is een vergissing van de eeuwigheid

U mag nog even maar u weet

Uw stad zal hier niet altijd blijvend zijn

Toen schrok ik wakker en ik hoor nog het refrein

Van die rockband die zo’n hit had met dat ene kekke nummer

Het was iets met getallen . . . .drie keer zes

En dat dat dan een beest was of de vader van mijn leugens

Met de waarheid stond het niet op goede voet

En ook niet met die deur en met die herder en zijn schapen

En ik begon te tellen honderdvierenveertigduizend

En eenmaal daar voorbij ben ik gerust gaan slapen.

Zomer 20 juli 2013-JDV

Gepubliceerd door JUKODEVRIES

FOOLISH SINNER AND POET FOR THE KING

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: